Sunan an-Nasa'i، حدیث 4703
روایتشده توسط Ash-Sharid ibn Suwayd. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Ash-Sharid ibn Suwayd
روایت
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الشَّرِيدِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرْضِي لَيْسَ لأَحَدٍ فِيهَا شَرِكَةٌ وَلاَ قِسْمَةٌ إِلاَّ الْجُوَارَ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْجَارُ أَحَقُّ بِسَقَبِهِ " .
اسحاق بن ابراهیم به ما خبر داد، گفت: عیسی بن یونس برای ما حدیث کرد، گفت: حسین مُعَلِّم برای ما حدیث کرد، از عمرو بن شعیب، از عمرو بن شرید، از پدرش، که مردی گفت:
«ای رسول خدا ﷺ، در زمین من هیچکس شراکت یا سهمی ندارد، جز همسایه.» پس رسول خدا ﷺ فرمودند: «همسایه به ملک مجاور خود سزاوارتر است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
همسایه در خرید زمینِ مجاور حق تقدم دارد.
حق مالکیت مشترکِ موجود یا قطعهزمینی که بهصورت مشترک در اختیار است.
ملکی که مستقیماً در کنار ملک همسایه قرار دارد.
فقهای کلاسیک این روایت را در بحث حق شُفعه بررسی میکنند: حقی که به شخص اجازه میدهد هنگام فروش، سهمی از ملکی را که در مالکیت مشترک است تملک کند. مذاهب فقهی درباره دامنه این حق اختلاف دارند. مذهب حنفی حق گستردهتری برای همسایه قائل است، درحالیکه مذهب شافعی آن را عمدتاً به مالکیت مشترک و حقوق مشترک محدود میکند. مذاهب مالکی و حنبلی نیز با شرایطی حق شفعه را میپذیرند و درباره چگونگی دقیق اجرای آن اختلاف دارند. ازاینرو، این سخن در کنار دیگر روایتهای مربوط به شفعه و ماهیت مالکیت مشترک بررسی میشود.
- فروش ملک مجاور را با دقت با همسایه در میان بگذارید و حق احتمالی او برای شفعه را رعایت کنید.
- توافقهای مربوط به مالکیت مشترک و مرز قطعات زمین را بهروشنی ثبت کنید.
- در اختلاف درباره حق شفعه، از حقوقدان یا عالمی آگاه مشورت بگیرید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.