Sunan an-Nasa'i، حدیث 4875
روایتشده توسط Mu'awiyah ibn Haydah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از النسائي تا پیامبر ﷺ
- 1عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَلاَّمٍآن را به النسائي روایت کرد
- 2أَبُو أُسَامَةَ
- 3ابْنُ الْمُبَارَكِ
- 4مَعْمَرٍ
- 5بَهْزِ بْنِ حَكِيمٍ
- 6أَبِيهِ
- 7جَدِّهِ
- 8رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَلاَّمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ بَهْزِ بْنِ حَكِيمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَبَسَ نَاسًا فِي تُهْمَةٍ .
عبدالرحمن بن محمد بن سلام به ما خبر داد، گفت: ابواسامه برای ما حدیث نقل کرد، گفت: ابن مبارک به من خبر داد، از معمر، از بهز بن حکیم، از پدرش، از جدش که رسول الله ﷺ گروهی را به دلیل اتهام و سوءظن بازداشت کردند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ افرادی را که دربارهشان ظنّی وجود داشت، موقتاً بازداشت میکرد.
نگهداشتن موقت یک شخص در بازداشت.
دلیل مشخصی برای مظنون دانستن شخص به دخالت در موضوعی؛ نه اثبات گناهکاری او.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که مرجع ذیصلاح میتواند برای بررسی دقیق یک ظن، شخصی را موقتاً بازداشت کند. این کار اثبات گناهکاری نیست و مجوزی برای بازداشت خودسرانه به شمار نمیرود: این اقدام باید هدفی موجه داشته باشد و نباید بیش از حد لازم طول بکشد یا سختگیرانه باشد. مذاهب فقهی شرایط دقیق آن را در چارچوب قواعد مربوط به حکمرانی، ادله و دادرسی بررسی میکنند.
- میان ظنّ و گناهکاریِ اثباتشده فرق بگذارید؛ پیش از بررسی پرونده با کسی مانند محکوم رفتار نکنید.
- تحقیق و هرگونه بازداشت را به نهادهای ذیصلاح و مطابق رویههای عادلانه بسپارید.
- محدودیت آزادی را به اندازه ضرورت محدود کنید و با برطرف شدن علت، آن را بازبینی کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.