Sunan an-Nasa'i، حدیث 5670
روایتشده توسط Abdullah ibn Amr ibn al-As. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Amr ibn al-As
روایت
أَخْبَرَنَا الْقَاسِمُ بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ دِينَارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي رَبِيعَةُ بْنُ يَزِيدَ، ح وَأَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ بَقِيَّةَ، عَنْ أَبِي عَمْرٍو، - وَهُوَ الأَوْزَاعِيُّ - عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الدَّيْلَمِيِّ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ وَهُوَ فِي حَائِطٍ لَهُ بِالطَّائِفِ يُقَالُ لَهُ الْوَهْطُ وَهُوَ مُخَاصِرٌ فَتًى مِنْ قُرَيْشٍ يُزَنُّ ذَلِكَ الْفَتَى بِشُرْبِ الْخَمْرِ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ شَرْبَةً لَمْ تُقْبَلْ لَهُ تَوْبَةٌ أَرْبَعِينَ صَبَاحًا فَإِنْ تَابَ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَإِنْ عَادَ لَمْ تُقْبَلْ تَوْبَتُهُ أَرْبَعِينَ صَبَاحًا فَإِنْ تَابَ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَإِنْ عَادَ كَانَ حَقًّا عَلَى اللَّهِ أَنْ يَسْقِيَهُ مِنْ طِينَةِ الْخَبَالِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . اللَّفْظُ لِعَمْرٍو .
قاسم بن زکریا بن دینار به ما خبر داد و گفت: معاویة بن عمرو برای ما حدیث کرد، ابواسحاق برای ما حدیث کرد و گفت: اوزاعی برای ما حدیث کرد و گفت: ربیعة بن یزید برای من حدیث کرد. و عمرو بن عثمان بن سعید از بقیّه، از ابوعمررو — که همان اوزاعی است — از ربیعة بن یزید، از عبدالله بن دیلمی روایت کرده است که گفت: بر عبدالله بن عمرو بن عاص وارد شدم در حالی که در باغ خود در طائف به نام
«وهط» بود. او دست جوانی از قریش را گرفته بود و راه میرفت که گمان میرفت آن جوان شراب مینوشد. پس عبدالله گفت: شنیدم رسول الله ﷺ فرمودند: «هر کس یک بار شراب بنوشد، تا چهل بامداد توبهاش پذیرفته نمیشود؛ سپس اگر توبه کند، خداوند توبهاش را میپذیرد. اگر دوباره بنوشد، تا چهل بامداد توبهاش پذیرفته نمیشود؛ سپس اگر توبه کند، خداوند توبهاش را میپذیرد. اگر باز هم بنوشد، بر خداوند واجب است که در روز قیامت او را از «طینة الخبال» بنوشاند.» این لفظ از عمرو است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
درِ توبه همچنان گشوده است، اما نوشیدن مکرر با هشداری سخت همراه است.
نوشیدنیِ مستکننده؛ در فقه اسلامی، ممنوعیت شامل هر نوشیدنیای میشود که مست کند.
نامی برای نوشیدنی نفرتانگیز دوزخیان که در اینجا بهصورت گِل توصیف شده است.
مدتی که روایت در آن هشداری سخت میدهد؛ این موضوع دلیلی برای ترک توبه یا نماز نیست.
عالمان هشدار دربارهٔ پذیرفتهنشدن توبه را پیامدی معنوی و سنگین میدانند، نه بستهشدن درِ توبهٔ صادقانه. خود حدیث تأیید میکند که خداوند هنگامی که نوشنده توبه کند، توبهاش را میپذیرد. نوشیدن مکرر بر شدت گناه میافزاید و پافشاری بر آن را بهویژه خطرناک میکند. وعدهٔ عذاب بهعنوان تهدید فهمیده میشود و تحقق نهایی آن به خداوند واگذار است.
- نوشیدنیِ مستکننده را فوراً کنار بگذارید و برای پیشگیری از بازگشت، از افراد قابلاعتماد کمک بگیرید.
- پس از گناه، صادقانه به سوی خداوند بازگردید و نگذارید شرم شما را از توبه یا نماز بازدارد.
- با مهربانی از کسی که با اعتیاد دستوپنجه نرم میکند حمایت کنید و درعینحال او را بهروشنی به جستوجوی کمک تشویق کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.