Sunan an-Nasa'i، حدیث 572
روایتشده توسط Amr ibn Abasah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Amr ibn Abasah
روایت
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو يَحْيَى، سُلَيْمُ بْنُ عَامِرٍ وَضَمْرَةُ بْنُ حَبِيبٍ وَأَبُو طَلْحَةَ نُعَيْمُ بْنُ زِيَادٍ قَالُوا سَمِعْنَا أَبَا أُمَامَةَ الْبَاهِلِيَّ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ عَبَسَةَ، يَقُولُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ مِنْ سَاعَةٍ أَقْرَبُ مِنَ الأُخْرَى أَوْ هَلْ مِنْ سَاعَةٍ يُبْتَغَى ذِكْرُهَا قَالَ " نَعَمْ إِنَّ أَقْرَبَ مَا يَكُونُ الرَّبُّ عَزَّ وَجَلَّ مِنَ الْعَبْدِ جَوْفُ اللَّيْلِ الآخِرِ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَكُونَ مِمَّنْ يَذْكُرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ فِي تِلْكَ السَّاعَةِ فَكُنْ فَإِنَّ الصَّلاَةَ مَحْضُورَةٌ مَشْهُودَةٌ إِلَى طُلُوعِ الشَّمْسِ فَإِنَّهَا تَطْلُعُ بَيْنَ قَرْنَىِ الشَّيْطَانِ وَهِيَ سَاعَةُ صَلاَةِ الْكُفَّارِ فَدَعِ الصَّلاَةَ حَتَّى تَرْتَفِعَ قِيدَ رُمْحٍ وَيَذْهَبَ شُعَاعُهَا ثُمَّ الصَّلاَةُ مَحْضُورَةٌ مَشْهُودَةٌ حَتَّى تَعْتَدِلَ الشَّمْسُ اعْتِدَالَ الرُّمْحِ بِنِصْفِ النَّهَارِ فَإِنَّهَا سَاعَةٌ تُفْتَحُ فِيهَا أَبْوَابُ جَهَنَّمَ وَتُسْجَرُ فَدَعِ الصَّلاَةَ حَتَّى يَفِيءَ الْفَىْءُ ثُمَّ الصَّلاَةُ مَحْضُورَةٌ مَشْهُودَةٌ حَتَّى تَغِيبَ الشَّمْسُ فَإِنَّهَا تَغِيبُ بَيْنَ قَرْنَىْ شَيْطَانٍ وَهِيَ صَلاَةُ الْكُفَّارِ " .
به ما خبر داد عمرو بن منصور، گفت: به ما اطلاع داد آدم بن ابی ایاس، گفت: برای ما حدیث کرد لیث بن سعد، گفت: برای ما حدیث کرد معاویه بن صالح، گفت: به من خبر دادند ابو یحیی سلیم بن عامر، ضمره بن حبیب و ابو طلحه نعیم بن زیاد؛ گفتند: شنیدیم از ابوامامه باهلی که میگفت: شنیدم از عمرو بن عبسه که میگفت: گفتم:
«ای رسول خدا ﷺ، آیا زمانی هست که نسبت به زمانهای دیگر به الله نزدیکتر باشد، یا زمانی که باید برای ذکر او جستجو شود؟» ایشان ﷺ فرمودند: «آری، همانا نزدیکترین حالت پروردگار عزوجل به بنده، در نیمه دوم شب است. پس اگر توانستی از کسانی باشی که در آن ساعت الله عزوجل را یاد میکنند، چنین باش. زیرا نماز تا طلوع خورشید مورد حضور و شهادت (فرشتگان) است. سپس خورشید میان دو شاخ شیطان طلوع میکند و آن هنگامِ نماز کافران است؛ پس از نماز دست بکش تا خورشید به اندازه یک نیزه بالا آید و پرتو تندش فرو نشیند. آنگاه نماز تا زمانی که خورشید در نیمروز مانند نیزه مستقیم شود، مورد حضور و شهادت است، زیرا در آن ساعت درهای جهنم گشوده شده و افروخته میگردد؛ پس از نماز دست بکش تا سایه بازگردد. سپس نماز تا غروب خورشید مورد حضور و شهادت است، زیرا خورشید میان دو شاخ شیطان غروب میکند و آن هنگامِ نماز کافران است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
بخش پایانی شب زمانی ویژه برای نماز و یاد خداست.
زمان نزدیک به پایان شب، پیش از سپیدهدم.
تعبیری برای هنگام طلوع و غروب خورشید؛ به زمانهایی اشاره دارد که نماز خواندن در آنها مکروه است.
هنگامی که خورشید از بالاترین نقطه خود گذشته و ظهر فرا رسیده است.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که بخش پایانی شب فرصتی ممتاز برای نماز مستحب و یاد خداست. متن زمانهایی را برمیشمرد که در آنها نماز مستحب ترک میشود: هنگام طلوع خورشید تا زمانی که خورشید بالاتر بیاید، حوالی اوج خورشید تا پس از گذشت نیمروز، و هنگام غروب خورشید. مذاهب فقهی درباره استثناها و تعیین دقیق این بازهها بحث کردهاند؛ نمازهای واجب و نمازهایی که سبب مشخصی دارند جداگانه بررسی میشوند.
- اگر توانایی دارید، زمانی پیش از سپیدهدم را به نماز و یاد خدا اختصاص دهید.
- در بازههای یادشده پیرامون طلوع خورشید، نیمروز و غروب، نماز مستحب نخوانید.
- اوقات نماز محل زندگیتان را بررسی کنید و اگر درباره حکم نمازی با سبب مشخص تردید دارید، از فردی آگاه بپرسید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.