Sunan an-Nasa'i، حدیث 588
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Umar
روایت
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَزِيعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ قَارَوَنْدَا، قَالَ سَأَلْتُ سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ صَلاَةِ، أَبِيهِ فِي السَّفَرِ وَسَأَلْنَاهُ هَلْ كَانَ يَجْمَعُ بَيْنَ شَىْءٍ مِنْ صَلاَتِهِ فِي سَفَرِهِ فَذَكَرَ أَنَّ صَفِيَّةَ بِنْتَ أَبِي عُبَيْدٍ كَانَتْ تَحْتَهُ فَكَتَبَتْ إِلَيْهِ وَهُوَ فِي زَرَّاعَةٍ لَهُ أَنِّي فِي آخِرِ يَوْمٍ مِنْ أَيَّامِ الدُّنْيَا وَأَوَّلِ يَوْمٍ مِنَ الآخِرَةِ . فَرَكِبَ فَأَسْرَعَ السَّيْرَ إِلَيْهَا حَتَّى إِذَا حَانَتْ صَلاَةُ الظُّهْرِ قَالَ لَهُ الْمُؤَذِّنُ الصَّلاَةَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ . فَلَمْ يَلْتَفِتْ حَتَّى إِذَا كَانَ بَيْنَ الصَّلاَتَيْنِ نَزَلَ فَقَالَ أَقِمْ فَإِذَا سَلَّمْتُ فَأَقِمْ . فَصَلَّى ثُمَّ رَكِبَ حَتَّى غَابَتِ الشَّمْسُ قَالَ لَهُ الْمُؤَذِّنُ الصَّلاَةَ . فَقَالَ كَفِعْلِكَ فِي صَلاَةِ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ . ثُمَّ سَارَ حَتَّى إِذَا اشْتَبَكَتِ النُّجُومُ نَزَلَ ثُمَّ قَالَ لِلْمُؤَذِّنِ أَقِمْ فَإِذَا سَلَّمْتُ فَأَقِمْ . فَصَلَّى ثُمَّ انْصَرَفَ فَالْتَفَتَ إِلَيْنَا فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الأَمْرُ الَّذِي يَخَافُ فَوْتَهُ فَلْيُصَلِّ هَذِهِ الصَّلاَةَ " .
محمد بن عبدالله بن بزیع به ما خبر داد و گفت: یزید بن زریع برای ما حدیث کرد و گفت: کثیر بن قاراواندا برای ما حدیث کرد و گفت: از سالم بن عبدالله درباره نماز پدرش در سفر پرسیدم. همچنین از او پرسیدیم:
«آیا او در سفر هیچیک از نمازهایش را جمع میکرد؟» پس ذکر کرد که صفیه بنت ابی عبید همسر او بود و هنگامی که او در یکی از زمینهای کشاورزیاش بود، نامهای برایش نوشت که: «من اکنون در آخرین روزهای دنیای خود و نخستین روزهای آخرت هستم.» پس او سوار شد و با شتاب به سوی همسرش حرکت کرد. چون وقت نماز ظهر فرا رسید، مؤذن به او گفت: «وقت نماز است، ای ابوعبدالرحمان!» اما او اعتنایی نکرد تا اینکه وقتی میان وقت دو نماز قرار گرفتند، توقف کرد و گفت: «اقامه بگو و چون سلام دادم، دوباره اقامه بگو.» سپس نماز خواند و دوباره سوار شد تا اینکه خورشید غروب کرد. مؤذن به او گفت: «وقت نماز است!» او فرمود: «همانگونه که در نماز ظهر و عصر عمل کردی، انجام بده.» سپس به راه ادامه داد تا اینکه ستارگان نمایان شدند. آنگاه پیاده شد و به مؤذن گفت: «اقامه بگو و چون سلام دادم، دوباره اقامه بگو.» پس از نماز، رو به سوی ما کرد و فرمود: رسول الله ﷺ فرمودند: «هرگاه یکی از شما با امری مواجه شود که بیم از دست رفتن آن را دارد، پس اینگونه نماز بخواند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ابن عمر در سفری اضطراری، برای رسیدن به همسر در حال احتضارش نمازها را جمع کرد.
صفیه بنت ابیعبید به ابن عمر نامه نوشت که در حال احتضار است. او با شتاب به سویش رفت و در راه نمازها را جمع کرد.
ندایی که درست پیش از آغاز نماز واجب گفته میشود.
درود پایانی که نماز با آن پایان مییابد.
نمازهای نیمروز و بعدازظهر.
دانشمندان از این روایت چنین برداشت میکنند که شرایط اضطراری در سفر میتواند اجازهٔ جمع میان نمازها را بدهد. ابن عمر نمازهای ظهر و عصر را با هم خواند و سپس مغرب و عشا را با هم ادا کرد. مذاهب فقهی دربارهٔ شرایط جمع میان نمازها اختلاف نظر دارند؛ این روایت مجوزی برای جمع کردن نمازها بدون دلیل معتبر نیست. نمازها همچنان باید با شکل و ترتیب مقرر خود ادا شوند.
- در موقعیتی جدی و اضطراری، از تسهیلاتی که احکام اسلامی برای نماز اجازه میدهند بهره ببرید.
- از پیش بیاموزید که مذهب فقهی شما جمع میان نمازها در سفر را با چه شرایطی مجاز میداند تا هنگام ضرورت سنجیده عمل کنید.
- نگذارید سفر اضطراری باعث فراموش کردن نماز شود؛ هرجا ممکن است برای توقف و نماز خواندن برنامهریزی کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.