Sunan an-Nasa'i، حدیث 82
روایتشده توسط Al-Mughirah ibn Shu'bah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Al-Mughirah ibn Shu'bah
روایت
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْبَصْرِيُّ، عَنْ بِشْرِ بْنِ الْمُفَضَّلِ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ عَامِرٍ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ، عَنِ الْمُغِيرَةِ، وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ رَجُلٍ، حَتَّى رَدَّهُ إِلَى الْمُغِيرَةِ - قَالَ ابْنُ عَوْنٍ وَلاَ أَحْفَظُ حَدِيثَ ذَا مِنْ حَدِيثِ ذَا - أَنَّ الْمُغِيرَةَ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَقَرَعَ ظَهْرِي بِعَصًا كَانَتْ مَعَهُ فَعَدَلَ وَعَدَلْتُ مَعَهُ حَتَّى أَتَى كَذَا وَكَذَا مِنَ الأَرْضِ فَأَنَاخَ ثُمَّ انْطَلَقَ . قَالَ فَذَهَبَ حَتَّى تَوَارَى عَنِّي ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ " أَمَعَكَ مَاءٌ " . وَمَعِي سَطِيحَةٌ لِي فَأَتَيْتُهُ بِهَا فَأَفْرَغْتُ عَلَيْهِ فَغَسَلَ يَدَيْهِ وَوَجْهَهُ وَذَهَبَ لِيَغْسِلَ ذِرَاعَيْهِ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ شَامِيَّةٌ ضَيِّقَةُ الْكُمَّيْنِ فَأَخْرَجَ يَدَهُ مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ فَغَسَلَ وَجْهَهُ وَذِرَاعَيْهِ وَذَكَرَ مِنْ نَاصِيَتِهِ شَيْئًا وَعِمَامَتِهِ شَيْئًا - قَالَ ابْنُ عَوْنٍ لاَ أَحْفَظُ كَمَا أُرِيدُ ثُمَّ مَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ - ثُمَّ قَالَ " حَاجَتَكَ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَيْسَتْ لِي حَاجَةٌ فَجِئْنَا وَقَدْ أَمَّ النَّاسَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ وَقَدْ صَلَّى بِهِمْ رَكْعَةً مِنْ صَلاَةِ الصُّبْحِ فَذَهَبْتُ لأُوذِنَهُ فَنَهَانِي فَصَلَّيْنَا مَا أَدْرَكْنَا وَقَضَيْنَا مَا سُبِقْنَا .
محمد بن ابراهیم بصری به ما خبر داد، از بشر بن مفضل، او از ابن عون، او از عامر شعبی، او از عروه بن مغیره، او از مغیره، و نیز از محمد بن سیرین، از مردی، تا اینکه آن را به مغیره نسبت داد — ابن عون گفت:
«این حدیث را مانند آن یکی حفظ نکردهام» — که مغیره گفت: «ما همراه رسول خدا ﷺ در سفر بودیم. ایشان با عصایی که همراه داشتند بر پشت من زدند، سپس از راه منحرف شدند و من نیز با ایشان منحرف شدم تا اینکه به فلان مکان رسیدند. آنگاه شتر خود را خواباندند و رفتند. ایشان رفتند تا از دیدگانم پنهان شدند، سپس بازگشتند و فرمودند: "آیا آب داری؟" من مشک کوچکی داشتم، آن را آوردم و برایشان ریختم. ایشان دستها و صورت خود را شستند و چون خواستند ساعدین خود را بشویند در حالی که جبه شامی با آستینهای تنگ بر تن داشتند، دست خود را از زیر جبه بیرون آوردند و صورت و ساعدین خود را شستند و بخشی از پیشانی و بخشی از عمامه خود را مسح کردند.» ابن عون گفت: «آنگونه که میخواستم به خاطر نسپردهام، سپس بر خفین خود مسح کردند.» سپس فرمودند: "نیازت چیست؟" گفتم: "ای رسول خدا ﷺ، نیازی ندارم." سپس بازگشتیم و دیدیم عبدالرحمن بن عوف امامت مردم را بر عهده دارد و یک رکعت از نماز صبح را با آنان خوانده است. خواستم ورود پیامبر ﷺ را اطلاع دهم اما ایشان مرا منع کردند. پس آنچه را دریافتیم ادا کردیم و آنچه از دست رفته بود قضا نمودیم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ وضو گرفت و بر خُفّهای خود مسح کشید.
جورابها یا کفشهای چرمی که پاها را میپوشانند؛ هنگام وضو، با رعایت شرایط معتبر میتوان بر آنها مسح کشید.
یک واحد کامل نماز که از جمله شامل قیام، رکوع و سجده است.
لباس رویی گشاد یا عبا؛ در این روایت آستینهای آن تنگ بود.
دانشمندان از این روایت نتیجه میگیرند که در صورت رعایت شرایط، مسح کشیدن بر خُفّها هنگام وضو جایز است. مسح بر بخشی از پیشانی و عمامه نیز در میان فقیهان بررسی شده است؛ مذاهب فقهی درباره اینکه در چه شرایطی مسح بر پوشش سر کافی است، اختلاف نظر دارند. همچنین روشن میشود کسی که دیر به نماز جماعت میرسد، با امام نماز میخواند و سپس رکعتی را که از دست داده بهجا میآورد.
- پیش از تکیه بر مسح هنگام وضو، شرایط آن را بیاموزید.
- اگر دیر به نماز جماعت رسیدید، به امام اقتدا کنید و سپس آنچه را از دست دادهاید بهجا آورید.
- طهارت را بهصورت عملی و با دقت انجام دهید، حتی اگر لباس شستن را دشوار کند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.