40 Hadith Nawawi، حدیث 33
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Abbas
روایت
عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه و سلم قَالَ: "لَوْ يُعْطَى النَّاسُ بِدَعْوَاهُمْ لَادَّعَى رِجَالٌ أَمْوَالَ قَوْمٍ وَدِمَاءَهُمْ، لَكِنَّ الْبَيِّنَةَ عَلَى الْمُدَّعِي، وَالْيَمِينَ عَلَى مَنْ أَنْكَرَ" . حَدِيثٌ حَسَنٌ، رَوَاهُ الْبَيْهَقِيّ [في"السنن" 10/252]، وَغَيْرُهُ هَكَذَا، وَبَعْضُهُ فِي "الصَّحِيحَيْنِ
از ابن عباس رضی الله عنهما روایت است که رسول الله ﷺ فرمودند:
«اگر مردم به صرف ادعایشان همه چیز داده میشدند، کسانی پیدا میشدند که مال و خون دیگران را طلب میکردند؛ اما ارائه دلیل بر عهده مدعی است و سوگند خوردن بر عهده منکر.» این حدیث حسن است و بیهقی [در «السنن» ۱۰/۲۵۲] و دیگران آن را با همین لفظ روایت کردهاند و بخشی از آن در صحیحین آمده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
مدعی باید دلیل بیاورد و منکر سوگند یاد کند.
کسی که ادعا میکند دیگری چیزی به او بدهکار است یا حق او را پایمال کرده است.
پشتوانهٔ قابلقبولی که ادعایی را در یک اختلاف اثبات میکند.
گواهیای مؤکد به نام خدا که منکر با آن موضع خود را تأیید میکند.
عالمان کلاسیک از این روایت قاعدهٔ فقهیای استنباط کردهاند که بر اساس آن، مدعی باید دلیل ارائه کند و منکر، هرگاه اقتضای دعوا باشد، سوگند یاد میکند. این قاعده مردم را از ادعاهای بیپایه دربارهٔ اموال و حقوقشان محفوظ میدارد. جزئیات روند رسیدگی و انواع دلایل پذیرفتنی در مذاهب فقهی بررسی شده است؛ قاضی نیز اختلاف را بر پایهٔ مقررات مربوط ارزیابی میکند.
- کسی را متهم نکنید و حقی را مطالبه نکنید، مگر آنکه ادعای خود را با دلیل پشتیبانی کنید.
- در اختلاف، واقعیتها و اسناد را با دقت ثبت کنید و رسیدگی را به مرجع صلاحیتدار بسپارید.
- سوگند را جدی بگیرید و هرگز آگاهانه برای تأیید دروغ سوگند نخورید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.