Jami at-Tirmidhi، حدیث 2127
روایتشده توسط Ali ibn Abi Talib. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Ali ibn Abi Talib
روایت
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ خَطَبَنَا عَلِيٌّ فَقَالَ مَنْ زَعَمَ أَنَّ عِنْدَنَا شَيْئًا نَقْرَؤُهُ إِلاَّ كِتَابَ اللَّهِ وَهَذِهِ الصَّحِيفَةَ صَحِيفَةٌ فِيهَا أَسْنَانُ الإِبِلِ وَأَشْيَاءُ مِنَ الْجِرَاحَاتِ فَقَدْ كَذَبَ وَقَالَ فِيهَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْمَدِينَةُ حَرَامٌ مَا بَيْنَ عَيْرٍ إِلَى ثَوْرٍ فَمَنْ أَحْدَثَ فِيهَا حَدَثًا أَوْ آوَى مُحْدِثًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لاَ يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ صَرْفًا وَلاَ عَدْلاً وَمَنِ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ أَوْ تَوَلَّى غَيْرَ مَوَالِيهِ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لاَ يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَلاَ عَدْلٌ وَذِمَّةُ الْمُسْلِمِينَ وَاحِدَةٌ يَسْعَى بِهَا أَدْنَاهُمْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ عَلِيٍّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو عِيسَى وَرَوَى بَعْضُهُمْ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ سُوَيْدٍ عَنْ عَلِيٍّ نَحْوَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ عَلِيٍّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
هناد به ما حدیث کرد، ابومعاویه به ما حدیث کرد، از اعمش، از ابراهیم تیمی، از پدرش که گفت: علی (رضی الله عنه) برای ما خطبه خواند و فرمود:
«هر کس گمان کند که ما چیزی برای خواندن داریم جز کتاب خدا و این صحیفه — صحیفهای که در آن سن شتران و احکام مربوط به زخمها آمده است — دروغ گفته است.» و در آن آمده است که رسول الله ﷺ فرمودند: «مدینه از عیر تا ثور حرام (مقدس) است. پس هر کس در آن جنایتی مرتکب شود یا جنایتکاری را پناه دهد، لعنت خدا، فرشتگان و تمام مردم بر او باد. خداوند در روز قیامت نه فرضی از او میپذیرد و نه نفلی. و هر کس خود را به غیر از پدرش نسبت دهد یا غیر از مولاهای خود کسی را والای خود قرار دهد، لعنت خدا، فرشتگان و تمام مردم بر او باد؛ نه فرضی از او پذیرفته میشود و نه نفلی. ذمه (پیمان حمایت) مسلمانان یکی است و پایینترین آنان نیز میتواند آن را جاری سازد.» ابوعیسی میگوید: این حدیث حسن صحیح است. برخی آن را به همین مضمون از اعمش، از ابراهیم تیمی، از حارث بن سوید، از علی روایت کردهاند. ابوعیسی میگوید: این حدیث حسن صحیح است و از چند طریق از علی از پیامبر ﷺ روایت شده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
قداست مدینه، درستی نسب و وحدت مسلمانان باید پاس داشته شود.
پیوندی حقوقی از وفاداری و حمایت میان فرد آزادشده و سرپرست پیشین او.
در محدودههای یادشده، مدینه حریمی محفوظ به شمار میرود که قواعد ویژهای برای جلوگیری از حرمتشکنی و ستم در آن جاری است.
تعهدِ حمایت یا امان که مسلمانی برقرار کند، برای جامعه مسلمانان الزامآور است.
عالمان نتیجه گرفتهاند که باید حرمت مدینه را پاس داشت و پناهدادن به کسی که در آنجا مرتکب ستم یا تخلفی سنگین میشود، بهشدت نکوهیده است. هشدار درباره انکار نسب خود، از پیوندهای خانوادگی و حقوق مربوط به آن حفاظت میکند. سخن درباره ولاء به پیوندی رسمی مربوط است و ادعای آگاهانه پیوند با کسانی غیر از سرپرستان واقعی را ممنوع میکند. فقیهان درباره دامنه دقیق پیمان و پیامدهای حقوقی نقض آن، شرایط بیشتری را بررسی کردهاند؛ این حدیث تأکید میکند که حتی فردی با پایینترین جایگاه نیز میتواند از جانب مسلمانان امانی برقرار کند.
- حرمت مدینه را پاس بدارید و از ستمی که در آنجا انجام میشود حمایت نکنید.
- درباره نسب خود راستگو باشید و از پیوندهای خانوادگی برای جعل حقوق استفاده نکنید.
- امانهایی را که مسلمانان میدهند جدی بگیرید، حتی اگر اماندهنده جایگاه اجتماعی پایینی داشته باشد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.