Jami at-Tirmidhi، حدیث 244
روایتشده توسط Abdullah ibn Mughaffal. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Mughaffal
روایت
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ إِيَاسٍ الْجُرَيْرِيُّ، عَنْ قَيْسِ بْنِ عَبَايَةَ، عَنِ ابْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ، قَالَ سَمِعَنِي أَبِي، وَأَنَا فِي الصَّلاَةِ، أَقُولُ: (بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ) فَقَالَ لِي أَىْ بُنَىَّ مُحْدَثٌ إِيَّاكَ وَالْحَدَثَ . قَالَ وَلَمْ أَرَ أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ أَبْغَضَ إِلَيْهِ الْحَدَثُ فِي الإِسْلاَمِ يَعْنِي مِنْهُ . قَالَ وَقَدْ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَمَعَ أَبِي بَكْرٍ وَمَعَ عُمَرَ وَمَعَ عُثْمَانَ فَلَمْ أَسْمَعْ أَحَدًا مِنْهُمْ يَقُولُهَا فَلاَ تَقُلْهَا إِذَا أَنْتَ صَلَّيْتَ فَقُلِ: (الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ) . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْهُمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعُثْمَانُ وَعَلِيٌّ وَغَيْرُهُمْ وَمَنْ بَعْدَهُمْ مِنَ التَّابِعِينَ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ لاَ يَرَوْنَ أَنْ يَجْهَرَ بِـ (بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ ) قَالُوا وَيَقُولُهَا فِي نَفْسِهِ .
احمد بن منیع به ما حدیث کرد، اسماعیل بن ابراهیم به ما حدیث کرد، سعید بن ایاس جریری به ما حدیث کرد، از قیس بن عبایه، از پسر عبدالله بن مغفل که گفت: پدرم مرا شنید در حالی که در نماز میگفتم: (بسم الله الرحمن الرحیم). پس به من فرمود: ای پسرم! این کاری نوپدید است؛ از بدعت بپرهیز. او گفت: هیچیک از اصحاب رسول الله ﷺ را ندیدم که نسبت به امور نوبنیاد در اسلام بیش از او نفرت داشته باشد. و گفت: من با پیامبر ﷺ، با ابوبکر، با عمر و با عثمان نماز خواندم و نشنیدم که کسی از آنان آن را بگوید. پس تو آن را مگو. هنگامی که نماز میخوانی بگو: (الحمد لله رب العالمین). ابوعیسی گوید: حدیث عبدالله بن مغفل حدیثی حسن است. عمل بیشتر اهل علم از اصحاب پیامبر ﷺ بر همین است، از جمله ابوبکر، عمر، عثمان، علی و دیگران، و نیز تابعین پس از ایشان. سفیان ثوری، ابن مبارک، احمد و اسحاق نیز بر همین رأیاند و جایز نمیدانند که (بسم الله الرحمن الرحیم) بلند خوانده شود، بلکه گفتهاند باید آن را آهسته و در دل بخواند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این روایت درباره خواندن آهستهٔ بسمالله پیش از سورهٔ فاتحه است.
بسمالله: «به نام الله، بخشندهٔ مهربان، بسیار مهربان».
واژگان آغازین سورهٔ فاتحه: «ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است».
افزودن چیزی به دین بهعنوان بخشی از آن، بدون پشتوانهای در وحی.
ترمذی نقل میکند که گروهی از صحابه و عالمان بسمالله را بلند نمیخواندند، بلکه آن را آهسته میگفتند. مذاهب فقهی دربارهٔ جایگاه و آشکار یا آهسته بودن بسمالله در نماز اختلاف دارند؛ این روایت که ضعیف ارزیابی شده، بهتنهایی این مسئله را تعیین نمیکند. هشدار دربارهٔ بدعتهای دینی بهطور کلی با روایات صحیح پشتیبانی میشود، اما نباید بدون دلیل آن را دربارهٔ هر مسئلهای که عالمان معتبر در آن اختلاف نظر دارند به کار برد.
- احکام قرائت نماز را بر پایهٔ روایتهای معتبر و شرحهای فقهی مورد تأیید بیاموزید.
- اختلاف میان مذاهب را دلیلی برای متهم کردن دیگر مسلمانان به بدعت دینی قرار ندهید.
- اگر تردید دارید، از کارشناس بپرسید که مذهب فقهی شما بسمالله را در نماز چگونه میخواند.
این روایت صحیح دربارهٔ کارهایی هشدار میدهد که بدون پشتوانه به دین افزوده میشوند؛ بنابراین برای فهم هشدار متنِ نقلشده زمینه فراهم میکند.
Sahih al-Bukhari · #743 (Sahih)این روایت صحیح قرائت پیامبر ﷺ و خلفای نخستین را در نماز شرح میدهد و هنگام بحث دربارهٔ قرائت با صدای شنیدنی ارتباط دارد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.