Sunan Abi Dawud، حدیث 3245
روایتشده توسط Wa'il ibn Hujr. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا پیامبر ﷺ
- 1هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّآن را به أبو داود روایت کرد
- 2أَبُو الأَحْوَصِ
- 3سِمَاكٍ
- 4عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ الْحَضْرَمِيِّ
- 5أَبِيهِ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ الْحَضْرَمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ مِنْ حَضْرَمَوْتَ وَرَجُلٌ مِنْ كِنْدَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ الْحَضْرَمِيُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا غَلَبَنِي عَلَى أَرْضٍ كَانَتْ لأَبِي . فَقَالَ الْكِنْدِيُّ هِيَ أَرْضِي فِي يَدِي أَزْرَعُهَا لَيْسَ لَهُ فِيهَا حَقٌّ . قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِلْحَضْرَمِيِّ " أَلَكَ بَيِّنَةٌ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَلَكَ يَمِينُهُ " . قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ فَاجِرٌ لاَ يُبَالِي مَا حَلَفَ عَلَيْهِ لَيْسَ يَتَوَرَّعُ مِنْ شَىْءٍ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَيْسَ لَكَ مِنْهُ إِلاَّ ذَاكَ " . فَانْطَلَقَ لِيَحْلِفَ لَهُ فَلَمَّا أَدْبَرَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَا لَئِنْ حَلَفَ عَلَى مَالٍ لِيَأْكُلَهُ ظَالِمًا لَيَلْقَيَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَهُوَ عَنْهُ مُعْرِضٌ " .
هناد بن سری به ما حدیث کرد، ابوالاحوص به ما حدیث کرد، از سماک، از علقمه بن وائل بن حجر حضرمی، از پدرش روایت است که گفت: مردی از حضرموت و مردی از کنده نزد رسول خدا ﷺ آمدند. مرد حضرمی گفت:
«ای رسول خدا! این شخص زمین پدرم را به زور غصب کرده است.» مرد کندی گفت: «این زمین من است و در تصرف من میباشد و من در آن کشاورزی میکنم؛ او حقی بر آن ندارد.» پیامبر ﷺ به مرد حضرمی فرمودند: «آیا دلیل و مدرکی داری؟» گفت: «خیر.» فرمودند: «پس برای تو سوگند اوست.» گفت: «ای رسول خدا! او فردی فاجر است و اهمیتی نمیدهد که بر چه چیزی قسم میخورد و از هیچ گناهی پرهیز نمیکند.» پیامبر ﷺ فرمودند: «از جانب او جز همین برای تو نیست.» سپس آن مرد رفت تا قسم بخورد. هنگامی که پشت کرد و رفت، رسول خدا ﷺ فرمودند: «آگاه باشید! اگر بر مالی قسم بخورد تا آن را ستمگرانه بخورد، قطعاً با خداوند عزوجل در حالی ملاقات خواهد کرد که خداوند از او روی گردان است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
هرکس بر سر مالکیت ادعایی دارد، باید دلیل بیاورد؛ و سوگند دروغ مالک را در معرض عذاب قرار میدهد.
مدرک و استدلال موجهی که شخص با آن ادعای خود نسبت به مال مورد اختلاف را ثابت میکند.
اظهاری که در آن شخص خداوند را بر راستگویی سخنانش گواه میگیرد.
در اختیار گرفتن اموال برای خود، بدون داشتن حق معتبر نسبت به آنها.
عالمان از این روایت چنین قاعده فقهی برداشت میکنند که مدعی باید دلیل ارائه کند و اگر دلیلی در دست نباشد، از منکر سوگند خواسته میشود. این روند اختلاف را بر اساس دلایل موجود فیصله میدهد، اما تصرف نامشروع را نزد خداوند مشروع نمیسازد. چهار مذهب فقهی اهلسنت این قاعده کلی را میپذیرند؛ جزئیات بیشتر درباره دلیل و سوگند، بسته به مسئله فقهی متفاوت است.
- اسناد و دیگر مدارک معتبر مالکیت را نگه دارید تا اختلاف را بتوان منصفانه بررسی کرد.
- برای حفظ یا بهدستآوردن مالی که حق شما نیست، هرگز سوگند نخورید.
- اختلاف بر سر مالکیت را از راهی مشروع حل کنید و خودسرانه مالی را تصرف نکنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.