Sahih al-Bukhari، حدیث 2436
روایتشده توسط Zayd ibn Khalid al-Juhani. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Zayd ibn Khalid al-Juhani
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَجُلاً سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ اللُّقَطَةِ قَالَ " عَرِّفْهَا سَنَةً، ثُمَّ اعْرِفْ وِكَاءَهَا وَعِفَاصَهَا، ثُمَّ اسْتَنْفِقْ بِهَا، فَإِنْ جَاءَ رَبُّهَا فَأَدِّهَا إِلَيْهِ ". قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَضَالَّةُ الْغَنَمِ قَالَ " خُذْهَا فَإِنَّمَا هِيَ لَكَ أَوْ لأَخِيكَ أَوْ لِلذِّئْبِ ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَضَالَّةُ الإِبِلِ قَالَ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى احْمَرَّتْ وَجْنَتَاهُ ـ أَوِ احْمَرَّ وَجْهُهُ ـ ثُمَّ قَالَ " مَا لَكَ وَلَهَا، مَعَهَا حِذَاؤُهَا وَسِقَاؤُهَا، حَتَّى يَلْقَاهَا رَبُّهَا ".
قتیبه بن سعید برای ما حدیث کرد، اسماعیل بن جعفر برای ما حدیث کرد، از ربیعه بن ابیعبدالرحمن، او از یزید (مولای مُنبَعِث)، و او از زید بن خالد جُهَنی رضی الله عنه روایت کرد که مردی از رسول خدا ﷺ درباره
«لقطه» (مال گمشده) پرسید. ایشان فرمودند: «یک سال آن را اعلام کن، سپس ظرف و بند آن را بشناس و پس از آن آن را مصرف نما؛ اگر صاحبش آمد، آن را به او بپرداز.» گفتند: «ای رسول خدا! حکم گوسفند گمشده چیست؟» فرمودند: «آن را بردار، زیرا یا مال توست، یا مال برادرت، یا طعمه گرگ.» پرسید: «ای رسول خدا! حکم شتر گمشده چیست؟» آنگاه رسول خدا ﷺ چنان خشمگین شدند که گونهها یا چهرهشان سرخ شد، سپس فرمودند: «تو را با آن چه کار؟ پاهایش و مشک آبش همراه اوست تا زمانی که صاحبش آن را بیابد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
مالِ پیداشده نیازمند اعلام عمومی، مراقبت و بازگرداندن به صاحب آن است.
مال گمشدهای که شخص آن را پیدا میکند و نگهداریاش را بر عهده میگیرد.
بند یا گره و پوششِ مال پیداشده؛ نشانههایی که صاحب آن میتواند توصیف کند.
گوسفند ممکن است برای در امان ماندن از گمشدن یا شکارچیان به محافظت نیاز داشته باشد؛ شتر میتواند از خود مراقبت کند و باید به حال خود گذاشته شود.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که مال ارزشمندِ پیداشده باید با دقت توصیف شود و به مدت یک سال درباره آن اعلام عمومی صورت گیرد. اگر یابنده پس از آن از مال استفاده کند، همچنان موظف است در صورت مراجعه صاحبش آن را بازگرداند. جزئیات اعلام عمومی و نگهداری، بسته به مذهب فقهی و شرایط متفاوت است. گوسفند پیداشده را میتوان برای جلوگیری از گمشدن ایمن کرد، اما شتر گمشده باید آزاد بماند، زیرا میتواند از خود محافظت کند.
- برای مال ارزشمندِ پیداشده، نشانههای قابلشناسایی را فوراً یادداشت کنید و طبق مقررات مربوط درباره آن اعلام عمومی کنید.
- با مال پیداشده همچون امانتی مسئولیتآور رفتار کنید و بهمحض مراجعه مالک قانونی، آن را بازگردانید.
- حیوان گمشده را بیدلیل رها نکنید؛ نیازهایش را برای ایمنماندن ارزیابی کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.