Sahih al-Bukhari، حدیث 2636
روایتشده توسط Umar ibn al-Khattab. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Umar ibn al-Khattab
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، قَالَ سَمِعْتُ مَالِكًا، يَسْأَلُ زَيْدَ بْنَ أَسْلَمَ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَقُولُ، قَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ حَمَلْتُ عَلَى فَرَسٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، فَرَأَيْتُهُ يُبَاعُ، فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لاَ تَشْتَرِ، وَلاَ تَعُدْ فِي صَدَقَتِكَ ".
حمیدی برای ما حدیث کرد، سفیان به ما خبر داد و گفت: شنیدم که مالک از زید بن اسلم پرسید، او گفت: شنیدم پدرم میگفت: عمر رضی الله عنه فرمود:
«اسبی را در راه الله صدقه دادم، سپس دیدم که فروخته میشود. پس از رسول الله ﷺ پرسیدم، ایشان فرمودند: 'آن را نخر و در صدقهات بازنگرد.'»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
کسی که صدقهای میبخشد، آن را با خرید دوبارهٔ چیزی که بخشیده است پس نمیگیرد.
بخشش خیریهای که برای جلب خشنودی خداوند انجام میشود.
برای کاری در مسیر اطاعت و خدمت به خداوند؛ در اینجا اسب برای چنین کاری بخشیده شده بود.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که فرد نباید بخشش خیریهٔ خود را پس بگیرد یا چیزی را که بخشیده دوباره بخرد، حتی اگر آن چیز بعدها برای فروش عرضه شود. این سخن از خلوص بخشش پاسداری میکند و مانع میشود که بخشنده از راه خرید، عملاً چیزی را که واگذار کرده دوباره به دست آورد. مذاهب فقهی جداگانه بررسی میکنند که احکام هبهٔ کاملشده به خویشاوندان چه نسبتی با صدقه دارد؛ این روایت دربارهٔ بخششی در قالب صدقه است.
- با نیت جلب خشنودی خداوند صدقه بدهید و پس از آن، بخشش را دیگر مال خود ندانید.
- چیزی را که خود بهعنوان صدقه بخشیدهاید دوباره نخرید، حتی اگر بعدها در بازار عرضه شود.
- پیش از پسگرفتن بخشش در یک وضعیت خاص، با عالمی آگاه مشورت کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.