Sahih al-Bukhari، حدیث 5496
روایتشده توسط Abu Thalaba Al-Khushani. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Thalaba Al-Khushani
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ، قَالَ حَدَّثَنِي رَبِيعَةُ بْنُ يَزِيدَ الدِّمَشْقِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيُّ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا بِأَرْضِ أَهْلِ الْكِتَابِ، فَنَأْكُلُ فِي آنِيَتِهِمْ، وَبِأَرْضِ صَيْدٍ، أَصِيدُ بِقَوْسِي، وَأَصِيدُ بِكَلْبِي الْمُعَلَّمِ، وَبِكَلْبِي الَّذِي لَيْسَ بِمُعَلَّمٍ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَمَّا مَا ذَكَرْتَ أَنَّكَ بِأَرْضِ أَهْلِ كِتَابٍ فَلاَ تَأْكُلُوا فِي آنِيَتِهِمْ، إِلاَّ أَنْ لاَ تَجِدُوا بُدًّا، فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا بُدًّا فَاغْسِلُوهَا وَكُلُوا، وَأَمَّا مَا ذَكَرْتَ أَنَّكُمْ بِأَرْضِ صَيْدٍ، فَمَا صِدْتَ بِقَوْسِكَ، فَاذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ وَكُلْ، وَمَا صِدْتَ بِكَلْبِكَ الْمُعَلَّمِ، فَاذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ وَكُلْ، وَمَا صِدْتَ بِكَلْبِكَ الَّذِي لَيْسَ بِمُعَلَّمٍ، فَأَدْرَكْتَ ذَكَاتَهُ، فَكُلْهُ ".
ابو عاصم برای ما حدیث کرد، از حیوة بن شریح، که گفت: ربیعة بن یزید دمشقی برایم حدیث کرد و گفت: ابو ادریس خولانی برایم حدیث کرد و گفت: ابو ثعلبه خشنی برایم حدیث کرد و گفت: نزد پیامبر ﷺ آمدم و گفتم:
«ای رسول خدا! ما در سرزمین اهل کتاب زندگی میکنیم و در ظروف آنان غذا میخوریم. همچنین در منطقه شکارگاه هستیم؛ من با کمانم شکار میکنم، با سگ آموزشدیدهام شکار میکنم و با سگ آموزشندیدهام نیز شکار میکنم.» پیامبر ﷺ فرمودند: «اما آنچه گفتی که در سرزمین اهل کتاب هستی، در ظروف آنان غذا نخورید مگر اینکه چارهای نداشته باشید؛ اگر چارهای نیافتید، آنها را بشویید و سپس بخورید. و اما آنچه گفتی که در منطقه شکارگاه هستید، هر چه را با کمانت شکار کردی، نام الله را ببر و بخور. هر چه را با سگ آموزشدیدهات شکار کردی، نام الله را ببر و بخور. و هر چه را با سگ آموزشندیدهات شکار کردی، اگر آن را زنده یافتی و ذبح کردی، بخور.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
گوشت شکار با رعایت روش درست شکار و گفتن نام خدا جایز است.
یهودیان و مسیحیانی که از کتاب آسمانی پیشین پیروی میکنند.
سگی که برای شکار به فرمان صاحبش و گرفتن شکار برای او تربیت شده است.
کشتن حیوان مطابق احکام اسلامی، در صورتی که زنده پیدا شود.
عالمان از این روایت نتیجه میگیرند که شکار با تیر و کمان جایز است، بهشرط آنکه نام خدا برده شود. سگ شکاری آموزشدیده میتواند شکار را بگیرد، مشروط بر اینکه شکارچی هنگام فرستادن سگ نام خدا را ببرد؛ اگر شکارِ گرفتهشده بهوسیلهٔ سگ آموزشندیده زنده پیدا شود، باید مطابق احکام ذبح شود. فقیهان دربارهٔ استفاده از ظرفهای غیرمسلمانان توضیح میدهند که این کار بهخودیخود ممنوع نیست: اگر دلیلی برای احتمال آلودگی وجود داشته باشد، ظرف شسته میشود؛ حدیث بر شستن ظرفها در صورت نبودن ظرفهای دیگر تأکید میکند. مذاهب فقهی جزئیات شرایط شکار و ذبح را بیشتر بررسی کردهاند.
- هنگام تیراندازی با کمان و هنگام فرستادن سگ شکاری آموزشدیده، نام خدا را ببرید.
- شکارِ گرفتهشده بهوسیلهٔ سگ آموزشندیده را فقط زمانی بخورید که آن را زنده بیابید و خودتان مطابق احکام ذبح کنید.
- اگر دلیلی دارید که ظرفی آلوده است، آن را بشویید و هرگاه ظرف پاک در دسترس است از آن استفاده کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.