Sunan an-Nasa'i، حدیث 3466
روایتشده توسط Sahl ibn Sa'd. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Sahl ibn Sa'd
روایت
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ، وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ عَدِيٍّ، قَالَ جَاءَنِي عُوَيْمِرٌ - رَجُلٌ مِنْ بَنِي الْعَجْلاَنِ - فَقَالَ أَىْ عَاصِمُ أَرَأَيْتُمْ رَجُلاً رَأَى مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً أَيَقْتُلُهُ فَتَقْتُلُونَهُ أَمْ كَيْفَ يَفْعَلُ يَا عَاصِمُ سَلْ لِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَسَأَلَ عَاصِمٌ عَنْ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَعَابَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسَائِلَ وَكَرِهَهَا . فَجَاءَهُ عُوَيْمِرٌ فَقَالَ مَا صَنَعْتَ يَا عَاصِمُ فَقَالَ صَنَعْتُ أَنَّكَ لَمْ تَأْتِنِي بِخَيْرٍ كَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسَائِلَ وَعَابَهَا . قَالَ عُوَيْمِرٌ وَاللَّهِ لأَسْأَلَنَّ عَنْ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَانْطَلَقَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِيكَ وَفِي صَاحِبَتِكَ فَائْتِ بِهَا " . قَالَ سَهْلٌ وَأَنَا مَعَ النَّاسِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَاءَ بِهَا فَتَلاَعَنَا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ لَئِنْ أَمْسَكْتُهَا لَقَدْ كَذَبْتُ عَلَيْهَا . فَفَارَقَهَا قَبْلَ أَنْ يَأْمُرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِفِرَاقِهَا فَصَارَتْ سُنَّةَ الْمُتَلاَعِنَيْنِ .
محمد بن معمر به ما خبر داد و گفت: ابوداود برای ما حدیث کرد و گفت: عبدالعزیز بن ابیسلمه و ابراهیم بن سعد برای ما حدیث کردند، از زهری، از سهل بن سعد، از عاصم بن عدی که گفت: عویمر — مردی از بنیعجلان — نزد من آمد و گفت:
«ای عاصم! نظر تو چیست؟ اگر مردی، مرد دیگری را با همسرش ببیند، آیا او را بکشد و شما نیز او را در قصاص بکشید، یا چه باید بکند؟ ای عاصم! این موضوع را از طرف من از رسول الله ﷺ بپرس.» پس عاصم از پیامبر ﷺ دربارهٔ آن پرسید، اما رسول الله ﷺ چنین پرسشهایی را ناپسند دانست و نکوهش کرد. سپس عویمر نزد او آمد و گفت: «ای عاصم! چه کردی؟» عاصم گفت: «کاری کردی که خیری برایم نداشت؛ رسول الله ﷺ این پرسش را ناپسند دانست و نکوهش کرد.» عویمر گفت: «به خدا سوگند! خودم از رسول الله ﷺ دربارهٔ این موضوع خواهم پرسید.» سپس نزد رسول الله ﷺ رفت و از ایشان پرسید. رسول الله ﷺ به او فرمود: «خداوند عزوجل دربارهٔ تو و همسرت حکمی نازل کرده است، پس او را بیاور.» سهل میگوید: من در میان مردم نزد رسول الله ﷺ بودم. عویمر همسرش را آورد و هر دو لعان کردند. عویمر گفت: «ای رسول الله! به خدا سوگند! اگر او را نگه دارم، بر او دروغ بستهام.» بنابراین پیش از آنکه رسول الله ﷺ به جدایی فرمان دهد، او را جدا کرد و این کار سنتِ لعانکنندگان شد.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
در صورت اتهام میان همسران، لعان راهکاری مقرر و شرعی فراهم میکند.
عُوَیمِر پرسید اگر مردی مرد دیگری را نزد همسرش بیابد، چه باید بکند. سپس خداوند درباره او و همسرش آیات را نازل کرد و آن دو در حضور پیامبر ﷺ مراسم لعان را انجام دادند.
مراسمی مقرر که در آن همسران با سوگند، لعنت خدا را بر دروغگو طلب میکنند.
روش نقلشدهای که برای همسرانی که این مراسم را انجام میدهند، راهنماست.
عالمان کلاسیک از این روایت نتیجه میگیرند که اگر همسری اتهام زنا مطرح کند و گواهان لازم در دسترس نباشند، لعان راهکار مقرر شرعی است. رسیدگی به این موضوع بر عهده قاضی صلاحیتدار است؛ حدیث اجازه خودسری یا خشونت نمیدهد. چهار مذهب فقهی اهلسنت لعان را تشریفاتی رسمی با شرایط و پیامدهای حقوقی میدانند. جداییای که عُوَیمِر شخصاً اعلام کرد، پیش از صدور فرمانی از پیامبر ﷺ رخ داد؛ ازاینرو فقیهان جداگانه بررسی میکنند که پیوند زناشویی پس از لعان چگونه پایان مییابد.
- بر پایه گمان کسی را به زنا متهم نکنید؛ از روند مقرر اثبات و دادرسی پیروی کنید.
- در اختلافهای جدی زناشویی انتقام نگیرید و خشونت نورزید؛ از عالمان و نهادهای صلاحیتدار راهنمایی بگیرید.
- اتهامها را با دقت و احترام مطرح کنید، زیرا آبرو و حقوق همه افراد درگیر را تحتتأثیر قرار میدهند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.