Jami at-Tirmidhi, hadith 2117
Isinalaysay ni Abu Hurairah. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Isinalaysay ni Abu Hurairah
Ang salaysay
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، وَهُوَ جَدُّ هَذَا النَّصْرِ حَدَّثَنَا الأَشْعَثُ بْنُ جَابِرٍ، عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ وَالْمَرْأَةُ بِطَاعَةِ اللَّهِ سِتِّينَ سَنَةً ثُمَّ يَحْضُرُهُمَا الْمَوْتُ فَيُضَارَّانِ فِي الْوَصِيَّةِ فَتَجِبُ لَهُمَا النَّارُ " . ثُمَّ قَرَأَ عَلَىَّ أَبُو هُرَيْرَةَْ : (مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصَى بِهَا أَوْ دَيْنٍ غَيْرَ مُضَارٍّ وَصِيَّةً مِنَ اللَّهِ ) إِلَى قَوْلِهِ : ( ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ) قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ . وَنَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الَّذِي رَوَى عَنِ الأَشْعَثِ بْنِ جَابِرٍ هُوَ جَدُّ نَصْرِ بْنِ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيِّ .
Ikinuwento sa amin ni Nasr bin Ali al-Jahdami, ikinuwento sa amin ni Abdus-Samad bin Abdul-Warith, ikinuwento sa amin ni Nasr bin Ali, na siyang lolo ng Nasr na ito, ikinuwento sa amin ni Al-Ash'ath bin Jabir, mula kay Shahr bin Hawshab, mula kay Abu Hurairah, na kanyang ikinuwento mula sa Rasûlullah ﷺ na nagsabi:
"Tunay na ang isang lalaki at babae ay maaaring gumawa ng mga gawain sa pagsunod kay Allah sa loob ng animnapung taon, ngunit pagdating ng kamatayan sa kanila, ay nagiging sanhi sila ng kapinsalaan sa kanilang wasiyyah (huling habilin), kaya't nagiging wajib para sa kanila ang Apoy." Pagkatapos ay binasa sa akin ni Abu Hurairah: "Pagkatapos ng wasiyyah na kanyang iniwan o utang, nang hindi nakapipinsala ang wasiyyah," bilang utos mula kay Allah, hanggang sa Kanyang sabihin: "Iyon ang dakilang tagumpay." Sinabi ni Abu Isa: Ang hadith na ito ay Hasan Sahih Gharib. At ang Nasr bin Ali na nag-riwaya mula kay Al-Ash'ath bin Jabir ay ang lolo ni Nasr bin Ali al-Jahdami.
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Hindi dapat magdulot ang testamento ng kawalang-katarungan o pinsala sa mga tagapagmana.
Tagubilin tungkol sa dapat mangyari sa bahagi ng ari-arian ng isang tao pagkamatay niya.
Paggamit ng testamento upang di-makatarungang ipahamak ang mga tagapagmana o iba pang may karapatan.
Halaga ng pera o iba pang obligasyong dapat pa sanang bayaran ng namatay sa ibang tao.
Ipinagbabawal ng pananalitang mula sa Qur'an na binanggit ni Abu Hurairah ang pagdudulot ng pinsala sa pag-aayos ng mana. Kaya naman, tinatalakay ng mga iskolar ng apat na madhhab ng Sunni ang kapangyarihang gumawa ng testamento sa loob ng mga hangganan ng mga tuntunin ng Islam tungkol sa mana: hindi dapat ipahamak ng testamento ang sinumang tagapagmana, at dapat tuparin ang mga utang at lehitimong karapatan. Nakabatay sa Qur'an at sa matitibay na salaysay ang mga tiyak na tuntuning legal; hindi nagsisilbing nag-iisang batayan ang mahinang salaysay na ito para sa isang hatol na may bisa.
- Itala nang maaga at malinaw ang iyong mga kahilingan tungkol sa mana, at humingi ng payo sa eksperto tungkol sa mga naaangkop na tuntunin ng Islam.
- Huwag gamitin ang testamento upang parusahan ang mga tagapagmana o bawasan ang bahaging nararapat sa kanila.
- Maingat na tukuyin ang mga utang at iba pang mapatutunayang obligasyon bago ipamahagi ang ari-arian.
Hinihikayat ng Sahih na salaysay na ito ang taong may ari-ariang nais niyang ipamana sa pamamagitan ng testamento na isulat ito. Matibay itong batayan tungkol sa mga testamento.
40 Hadith van an-Nawawi · #32 (Sahih)Ipinahahayag ng Sahih na salaysay na ito ang simulain na hindi dapat manakit o gumanti sa pamamagitan ng pananakit, na naaayon sa pagbabawal na ipahamak ang sinuman sa usapin ng mana.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.