Jami at-Tirmidhi، حدیث 3153
روایتشده توسط Abu Hurairah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Hurairah
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، وَغَيْرُ، وَاحِدٍ، - الْمَعْنَى وَاحِدٌ وَاللَّفْظُ لاِبْنِ بَشَّارٍ قَالُوا حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي السَّدِّ قَالَ " يَحْفِرُونَهُ كُلَّ يَوْمٍ حَتَّى إِذَا كَادُوا يَخْرِقُونَهُ قَالَ الَّذِي عَلَيْهِمُ ارْجِعُوا فَسَتَخْرِقُونَهُ غَدًا فَيُعِيدُهُ اللَّهُ كَأَمْثَلِ مَا كَانَ حَتَّى إِذَا بَلَغَ مُدَّتَهُمْ وَأَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَبْعَثَهُمْ عَلَى النَّاسِ قَالَ الَّذِي عَلَيْهِمُ ارْجِعُوا فَسَتَخْرِقُونَهُ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ وَاسْتَثْنَى . قَالَ فَيَرْجِعُونَ فَيَجِدُونَهُ كَهَيْئَتِهِ حِينَ تَرَكُوهُ فَيَخْرِقُونَهُ فَيَخْرُجُونَ عَلَى النَّاسِ فَيَسْتَقُونَ الْمِيَاهَ وَيَفِرُّ النَّاسُ مِنْهُمْ فَيَرْمُونَ بِسِهَامِهِمْ فِي السَّمَاءِ فَتَرْجِعُ مُخَضَّبَةً بِالدِّمَاءِ فَيَقُولُونَ قَهَرْنَا مَنْ فِي الأَرْضِ وَعَلَوْنَا مَنْ فِي السَّمَاءِ قَسْوَةً وَعُلُوًّا . فَيَبْعَثُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ نَغَفًا فِي أَقْفَائِهِمْ فَيَهْلِكُونَ قَالَ فَوَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ إِنَّ دَوَابَّ الأَرْضِ تَسْمَنُ وَتَبْطَرُ وَتَشْكَرُ شَكْرًا مِنْ لُحُومِهِمْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ إِنَّمَا نَعْرِفُهُ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِثْلَ هَذَا .
محمد بن بشار و دیگران برای ما حدیث کردند که معنا یکی است اما این لفظ از ابن بشار است. گفتند: هشام بن عبدالملک برای ما حدیث کرد، ابوعوانه از قتاده، او از ابورافع، او از ابوهُریره رضی الله عنه و او از پیامبر ﷺ درباره سَدّ (دیوار) روایت کرد. ایشان فرمودند:
«آنها هر روز آن را میکنند تا وقتی که نزدیک است آن را بشکافند، سرکردهشان میگوید: بازگردید تا فردا آن را بشکافید. سپس الله آن را مانند اول برمیگرداند. تا وقتی که موعدشان فرا رسد و الله بخواهد آنان را بر مردم بگمارد، سرکردهشان میگوید: بازگردید تا فردا آن را بشکافید انشاءالله، و استثنا میکند.» فرمودند: «پس بازمیگردند و آن را همانگونه که رها کرده بودند مییابند. آنگاه آن را میشکافند و بر مردم هجوم میآورند؛ آبها را مینوشند و مردم از آنان میگریزند. تیرهای خود را به آسمان پرتاب میکنند و تیرها آغشته به خون بازمیگردد. پس با سختدلی و تکبر میگویند: ساکنان زمین را مغلوب کردیم و اکنون بر آسمانیان نیز چیره خواهیم شد. سپس الله کِرمی (نَغَف) در پشت گردنشان میفرستد و هلاک میشوند.» فرمودند: «سوگند به آنکه جان محمد در دست اوست، جنبندگان زمین از گوشت آنان فربه و سیراب شده و شکرگزاری خواهند کرد.» ابوعیسی گفت: این حدیث حسن غریب است و جز از این طریق چنین نمیشناسیم.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
خداوند یأجوج و مأجوج را تنها هنگامی آزاد میکند که زمان مقررشان فرا رسد.
مانعی که بنا بر قرآن، ۱۸:۹۳–۹۸، ذوالقرنین برای جلوگیری از یأجوج و مأجوج ساخت.
کرمها یا لاروهای کوچکی که بنا بر روایت، گردنهایشان را میزنند و باعث مرگشان میشوند.
عبارتی که بیان میکند آینده و نتیجه در نهایت به خداوند وابسته است.
عالمان کلاسیک این روایت را با آیات قرآن، ۱۸:۹۳–۹۹ و ۲۱:۹۶، مرتبط میدانند: رها شدن یأجوج و مأجوج از نشانههای قیامت است و در زمانی که خداوند مقرر کرده رخ میدهد. عبارت «اگر خدا بخواهد» تأکید میکند که برنامههای انسان همچنان به خداوند وابستهاند. روایت نابودی آنان را تقدیر الهی توصیف میکند و دعوتی به پیشبینی شخصی دربارهٔ پایان زمان نیست.
- هنگام برنامهریزی برای فردا بگویید «اگر خدا بخواهد» و بپذیرید که نتیجه کاملاً در اختیار شما نیست.
- نشانههای قیامت را مایهٔ تقویت ایمان و انجام کارهای نیک بدانید، نه بهانهای برای پیشبینیهای قطعی.
- فریب قدرت یا کامیابی را نخورید: تکبر در برابر خداوند به پیروزی پایدار نمیانجامد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.