Sunan Abi Dawud, hadis 1710
Przekazany przez Abdullah ibn Amr ibn al-As. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od Abu Dawud aż do Proroka ﷺ
- 1Qutayba ibn Sa'idprzekazał go Abu Dawudقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ
- 2Al‑Laythاللَّيْثُ
- 3Ibn Ajlanابْنِ عَجْلاَنَ
- 4Amr ibn Shu'aybعَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ
- 5Jego ojciec, Shu'aybأَبِيهِ
- 6Jaddih Abdullah ibn Amr ibn al‑Asجَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ
- 7Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński.
Przekaz
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ سُئِلَ عَنِ الثَّمَرِ الْمُعَلَّقِ فَقَالَ " مَنْ أَصَابَ بِفِيهِ مِنْ ذِي حَاجَةٍ غَيْرَ مُتَّخِذٍ خُبْنَةً فَلاَ شَىْءَ عَلَيْهِ وَمَنْ خَرَجَ بِشَىْءٍ مِنْهُ فَعَلَيْهِ غَرَامَةُ مِثْلَيْهِ وَالْعُقُوبَةُ وَمَنْ سَرَقَ مِنْهُ شَيْئًا بَعْدَ أَنْ يُئْوِيَهُ الْجَرِينُ فَبَلَغَ ثَمَنَ الْمِجَنِّ فَعَلَيْهِ الْقَطْعُ " . وَذَكَرَ فِي ضَالَّةِ الإِبِلِ وَالْغَنَمِ كَمَا ذَكَرَهُ غَيْرُهُ قَالَ وَسُئِلَ عَنِ اللُّقَطَةِ فَقَالَ " مَا كَانَ مِنْهَا فِي طَرِيقِ الْمِيتَاءِ أَوِ الْقَرْيَةِ الْجَامِعَةِ فَعَرِّفْهَا سَنَةً فَإِنْ جَاءَ طَالِبُهَا فَادْفَعْهَا إِلَيْهِ وَإِنْ لَمْ يَأْتِ فَهِيَ لَكَ وَمَا كَانَ فِي الْخَرَابِ - يَعْنِي - فَفِيهَا وَفِي الرِّكَازِ الْخُمُسُ " .
Opowiedział nam Kutajba ibn Sa’id, opowiedział nam Al-Lajs, od Ibn Adżlana, od Amra ibn Szuajba, od jego ojca, od jego dziadka Abdullaha ibn Amra ibn Al-Asa, że Wysłannik Allaha ﷺ został zapytany o owoce wiszące na drzewach. Odpowiedział:
„Kto weźmie je ustami z potrzeby, nie zabierając niczego w swych szatach, ten nie ponosi winy; lecz kto wyniesie coś stamtąd, musi zapłacić podwójną wartość i ponieść karę. A kto ukradnie coś po tym, jak owoce zostały zebrane w miejscu suszenia, jeśli ich wartość osiągnie cenę tarczy, temu zostanie obcięta ręka”. Wspomniał również o zagubionych wielbłądach i owcach to samo, co inni narratorzy. Powiedział: I został zapytany o znaleziska (lukatah), na co odrzekł: „To, co zostanie znalezione na uczęszczanej drodze lub w zamieszkanej wiosce, ogłaszaj przez rok; jeśli zgłosi się właściciel, oddaj mu to, a jeśli nie przyjdzie, należy to ciebie. Lecz to, co znajduje się w starożytnych ruinach – oraz w zakopanych skarbach – podlega obowiązkowi oddania piątej części (chums)”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Hadis chroni własność i reguluje uczciwe postępowanie ze znalezionymi rzeczami.
Przedmiot znaleziony przez kogoś, którego właściciel jest nieznany.
Piąta część przekazywana w przypadku niektórych zakopanych znalezisk.
Miejsce, w którym po zbiorach gromadzi się daktyle, aby je wysuszyć.
Uczeni wywodzą stąd, że osoba potrzebująca może, pod określonymi warunkami, jeść wiszące owoce, ale nie wolno jej zabierać ich zapasów. Zgodnie z tekstem zabranie ich bez pozwolenia pociąga za sobą obowiązek rekompensaty i karę; próg wymierzenia przewidzianej kary jest powiązany z wymienionymi warunkami i nie mogą jej stosować osoby prywatne. Znalezione przedmioty w miejscach zamieszkanych lub często odwiedzanych należy ogłaszać przez rok i zwrócić właścicielowi, jeśli się zgłosi. Prawnicy omawiają dodatkowe warunki i różnią się w szczegółach dotyczących znalezionych rzeczy oraz zakopanych skarbów.
- Nie jedz cudzych plonów ani niczego z nich nie zabieraj bez pozwolenia.
- Ogłoś znaleziony przedmiot i zwróć go, gdy zgłosi się jego właściciel.
- Stosowanie kar prawnych pozostaw uprawnionym władzom; nigdy nie wymierzaj ich samodzielnie.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.