Sunan Abi Dawud, hadis 1756
Przekazany przez Abdullah ibn Umar. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abdullah ibn Umar
Przekaz
حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحِيمِ، - قَالَ أَبُو دَاوُدَ أَبُو عَبْدِ الرَّحِيمِ خَالِدُ بْنُ أَبِي يَزِيدَ خَالُ مُحَمَّدِ بْنِ سَلَمَةَ رَوَى عَنْهُ، حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ - عَنْ جَهْمِ بْنِ الْجَارُودِ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَهْدَى عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ نَجِيبًا فَأُعْطِيَ بِهَا ثَلاَثَمِائَةِ دِينَارٍ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَهْدَيْتُ نَجِيبًا فَأُعْطِيتُ بِهَا ثَلاَثَمِائَةِ دِينَارٍ أَفَأَبِيعُهَا وَأَشْتَرِي بِثَمَنِهَا بُدْنًا قَالَ " لاَ انْحَرْهَا إِيَّاهَا " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا لأَنَّهُ كَانَ أَشْعَرَهَا .
Przekazał nam An-Nufajli, przekazał nam Muhammad ibn Salama, od Abu Abd ar-Rahima – powiedział Abu Dawud: Abu Abd ar-Rahim to Chalid ibn Abi Jazid, wuj ze strony matki Muhammada ibn Salamy, a przekazał od niego Hadżdżadż ibn Muhammad – od Dżahma ibn Al-Dżaruda, od Salima ibn Abdullaha, od jego ojca, który rzekł: Umar ibn Al-Chattab wyznaczył wartościowego wielbłąda na ofiarę i zaoferowano mu za niego trzysta dinarów. Udał się więc do Proroka ﷺ i powiedział:
„O Wysłanniku Allaha, wyznaczyłem wartościowego wielbłąda na ofiarę i zaoferowano mi za niego trzysta dinarów. Czy mogę go sprzedać i za tę kwotę kupić inne zwierzęta ofiarne?”. Odpowiedział: „Nie, złoż go w ofierze właśnie tego”. Powiedział Abu Dawud: Stało się tak dlatego, że Umar już wcześniej oznakował go jako zwierzę konsekrowane.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Zarżnij oznaczone zwierzę ofiarne, nawet jeśli ktoś oferuje za nie wysoką cenę.
Przeznaczył zwierzę na ofiarę podczas pielgrzymki.
Na garbie wykonano nacięcie jako znak rozpoznawczy zwierzęcia ofiarnego.
Złota moneta używana jako pieniądz i jednostka obrachunkowa.
Abu Dawud przekazuje, że Umar oznaczył wielbłąda. Uczeni omawiają ten przekaz w związku ze szczególnym statusem zwierzęcia ofiarnego przeznaczonego na pielgrzymkę i oznaczonego. Ponieważ łańcuch przekazu jest słaby, sam w sobie nie może ustanowić wiążącej reguły; dokładne skutki prawne ustala się na podstawie mocniejszych dowodów oraz zasad prawnych szkół prawa.
- Zasięgnij porady przed sprzedażą cennej własności religijnej lub zmianą jej przeznaczenia.
- Sprawdź wiarygodność przekazu, zanim wyprowadzisz z niego wiążącą regułę religijną.
- Rozróżniaj zwykły dar od zwierzęcia przeznaczonego na nakazaną ofiarę.
Ten przekaz Sahih mówi, że kto zarzyna przed modlitwą, powinien zarżnąć ponownie. Stanowi mocną podstawę zasad dotyczących właściwego czasu złożenia ofiary.
Sahih al-Bukhari · #951 (Sahih)Ten przekaz Sahih omawia kolejność modlitwy i zarzynania, pomagając umieścić zasady dotyczące zwierząt ofiarnych we właściwym kontekście.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.