Sunan Abi Dawud, hadis 1790
Przekazany przez Abdullah ibn Abbas. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od Abu Dawud aż do Proroka ﷺ
- 1Uthman ibn Abu Shaybaprzekazał go Abu Dawudعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ
- 2Muhammad ibn Ja'farمُحَمَّدَ بْنَ جَعْفَرٍ
- 3Shu'baشُعْبَةَ
- 4Al‑Hakamالْحَكَمِ
- 5Mujahidمُجَاهِدٍ
- 6Ibn Abbasابْنِ عَبَّاسٍ
- 7Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński.
Przekaz
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ جَعْفَرٍ، حَدَّثَهُمْ عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " هَذِهِ عُمْرَةٌ اسْتَمْتَعْنَا بِهَا فَمَنْ لَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ هَدْىٌ فَلْيَحِلَّ الْحِلَّ كُلَّهُ وَقَدْ دَخَلَتِ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا مُنْكَرٌ إِنَّمَا هُوَ قَوْلُ ابْنِ عَبَّاسٍ .
Przekazał nam Usman ibn Abi Szejba, że Muhammad ibn Dżafar przekazał im od Szuby, od Al-Hakama, od Mudżahida, od Ibna Abbasa, od Proroka ﷺ, który powiedział:
„To jest umra, z której skorzystaliśmy. Kto nie posiada zwierzęcia ofiarnego, niech całkowicie wyjdzie ze stanu ihram, gdyż umra została włączona w hadżdż aż do Dnia Zmartwychwstania”. Abu Dawud powiedział: „To przekazanie jest munkar (nieakceptowalne); w rzeczywistości jest to opinia samego Ibna Abbasa”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Abu Dawud przypisuje wypowiedź o tamattu Ibn Abbasowi, a nie Prorokowi ﷺ.
Forma pielgrzymki, podczas której pielgrzym najpierw odbywa umrę, wychodzi ze stanu ihram, a później ponownie wchodzi w ihram, aby odbyć hadżdż.
Stan rytualnego uświęcenia, w którym pielgrzym musi powstrzymywać się od określonych czynności i rzeczy.
Zwierzę zabierane jako ofiara podczas pielgrzymki lub składane w ofierze zgodnie z zasadami hadżdżu.
Abu Dawud podkreśla, że tej formuły nie należy przedstawiać jako wypowiedzi Proroka ﷺ, lecz jako słowa Ibn Abbasa. Ustalając zasady dotyczące tamattu, uczeni powinni zatem uwzględniać również przekazy o mocnym łańcuchu przekazu od Proroka ﷺ oraz szerszy materiał dowodowy dotyczący hadżdżu. Na tej podstawie szkoły prawa omawiają warunki i szczegóły tamattu, w tym obowiązek złożenia ofiary przez osoby, których on dotyczy; sam ten tekst nie rozstrzyga tych szczegółów.
- Badając przekaz, odróżniaj jego treść od pytania, komu wiarygodnie przypisano wypowiedziane słowa.
- Przed hadżdżem skonsultuj się z kompetentnym uczonym, jakie zasady tamattu i ofiary mają zastosowanie w twojej sytuacji.
- Nie przedstawiaj wypowiedzi towarzysza jako wypowiedzi Proroka, jeśli krytyk hadisów kwestionuje takie przypisanie.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.