Sunan Abi Dawud, hadis 2110
Przekazany przez Jabir ibn Abdullah. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od Abu Dawud aż do Proroka ﷺ
- 1Ishaq ibn Jibril al‑Baghdadiprzekazał go Abu Dawudإِسْحَاقُ بْنُ جِبْرِيلَ الْبَغْدَادِيُّ
- 2Yazidيَزِيدُ
- 3Musa ibn Muslim ibn Rumanمُوسَى بْنُ مُسْلِمِ بْنِ رُومَانَ
- 4Abu az‑Zubayrأَبِي الزُّبَيْرِ
- 5Jabir ibn Abdullahجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ
- 6Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński.
Przekaz
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ جِبْرِيلَ الْبَغْدَادِيُّ، أَخْبَرَنَا يَزِيدُ، أَخْبَرَنَا مُوسَى بْنُ مُسْلِمِ بْنِ رُومَانَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَعْطَى فِي صَدَاقِ امْرَأَةٍ مِلْءَ كَفَّيْهِ سَوِيقًا أَوْ تَمْرًا فَقَدِ اسْتَحَلَّ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ صَالِحِ بْنِ رُومَانَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ مَوْقُوفًا وَرَوَاهُ أَبُو عَاصِمٍ عَنْ صَالِحِ بْنِ رُومَانَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ كُنَّا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَسْتَمْتِعُ بِالْقُبْضَةِ مِنَ الطَّعَامِ عَلَى مَعْنَى الْمُتْعَةِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ عَلَى مَعْنَى أَبِي عَاصِمٍ .
Opowiedział nam Ishaq ibn Dżibril al-Bagdadi: poinformował nas Jazid; poinformował nas Musa ibn Muslim ibn Ruman, od Abu az-Zubajra, od Dżabira ibn Abdullaha, że Prorok ﷺ powiedział:
„Kto da jako posag swojej żonie dwie garście mąki lub daktyli, uczynił ją dla siebie dozwoloną”. Abu Dawud powiedział: Tradycję tę przekazał Abd ar-Rahman ibn Mahdi, od Saliha ibn Rumana, od Abu az-Zubajra, od Dżabira, jako jego własne stwierdzenie (mawkuf). Została ona również przekazana przez Abu Asima, od Saliha ibn Rumana, od Abu az-Zubajra, od Dżabira, który rzekł: „Za czasów Posłańca Allaha ﷺ zawieraliśmy małżeństwa czasowe (mut'a) za garść żywności”. Abu Dawud dodał: Ibn Dżurajdż również przekazał tę tradycję, od Abu az-Zubajra, od Dżabira, w tym samym znaczeniu co wersja Abu Asima.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
To słabe przekazanie wspomina o niewielkim posagu, ale nie ustanawia żadnej zasady dotyczącej małżeństwa.
Posag, który pan młody jest zobowiązany przekazać pannie młodej.
Niewielka ilość mąki lub daktyli; tekst nie określa w ten sposób stałej wysokości każdego posagu.
Małżeństwo zawierane na z góry określony czas; wzmianka o nim w wariantach nie czyni tego słabego przekazania dowodem na dotyczące go zasady.
Abū Dāwūd wspomina, że wiarygodni przekaziciele przekazywali te słowa nie jako wypowiedź Proroka ﷺ, lecz jako słowa Jābira, a inne warianty mówią o małżeństwie czasowym. Dlatego uczeni nie traktują tego przekazania jako samodzielnego dowodu na minimalną wysokość posagu ani na dopuszczalność małżeństwa czasowego. Przekazanie Sahih od Sahla ibn Saʿda, w którym jako posag wymieniono żelazny pierścień, potwierdza, że skromny posag może być wystarczający; szczegółowe warunki ocenia się zgodnie ze szkołami prawnymi, na podstawie mocniejszych dowodów i ich zasad prawnych.
- Omówcie otwarcie kwestię posagu i wspólnie ustalcie osiągalne warunki.
- Nie opieraj zasad religijnych na tym słabym przekazaniu; korzystaj z wiarygodnych źródeł Sahih i konsultuj się z kompetentnymi uczonymi.
- Nie utożsamiaj skromnego posagu z brakiem praw i obowiązków związanych z małżeństwem.
To przekazanie Sahih wymienia żelazny pierścień jako posag i stanowi mocniejszy dowód na dopuszczalność skromnego posagu niż omawiane słabe przekazanie.
Sahih al-Bukhari · #5086 (Sahih)To przekazanie Sahih opowiada o małżeństwie Proroka ﷺ z Ṣafiyyą i stanowi wiarygodny kontekst dla tematu małżeństwa.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.