Sunan Abi Dawud, hadis 2270
Przekazany przez Zayd ibn Arqam. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Zayd ibn Arqam
Przekaz
حَدَّثَنَا خُشَيْشُ بْنُ أَصْرَمَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا الثَّوْرِيُّ، عَنْ صَالِحٍ الْهَمْدَانِيِّ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ، قَالَ أُتِيَ عَلِيٌّ - رضى الله عنه - بِثَلاَثَةٍ وَهُوَ بِالْيَمَنِ وَقَعُوا عَلَى امْرَأَةٍ فِي طُهْرٍ وَاحِدٍ فَسَأَلَ اثْنَيْنِ أَتُقِرَّانِ لِهَذَا بِالْوَلَدِ قَالاَ لاَ . حَتَّى سَأَلَهُمْ جَمِيعًا فَجَعَلَ كُلَّمَا سَأَلَ اثْنَيْنِ قَالاَ لاَ . فَأَقْرَعَ بَيْنَهُمْ فَأَلْحَقَ الْوَلَدَ بِالَّذِي صَارَتْ عَلَيْهِ الْقُرْعَةُ وَجَعَلَ عَلَيْهِ ثُلُثَىِ الدِّيَةِ قَالَ فَذُكِرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَضَحِكَ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ .
Opowiedział nam Chuszajsz ibn Asram, opowiedział nam Abdurrazzak, poinformował nas As-Sauri, od Saliha Al-Hamdaniego, od Asz-Szabiego, od Abdu Chajra, od Zajda ibn Arkama, który powiedział: Przyprowadzono do Alego —niech Allah będzie z niego zadowolony— trzech mężczyzn, gdy przebywał w Jemenie. Obcowali oni z kobietą podczas jednego okresu czystości. Zapytał dwóch z nich:
„Czy uznajecie ojcostwo tego dziecka dla tego mężczyzny?”. Odpowiedzieli: „Nie”. Pytał ich wszystkich; za każdym razem, gdy pytał dwóch, odpowiadali przecząco. Wtedy zarządził między nimi losowanie i przypisał dziecko temu, na którego padł los, nakładając na niego obowiązek zapłaty dwóch trzecich odszkodowania (diji). Wspomniano o tym Prorokowi ﷺ, a on śmiał się tak bardzo, że widoczne były jego zęby trzonowe.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Ali zastosował losowanie w sporze o pochodzenie dziecka i przypisał je jednemu z mężczyzn.
Czas między miesiączkami, kiedy kobieta nie miesiączkuje.
Bezstronna procedura, która przez przypadek wskazuje jedną osobę spośród kilku.
Rekompensata finansowa, która zgodnie z zasadami prawa islamskiego może być należna w przypadku określonych rodzajów uszkodzenia ciała lub śmierci.
Uczeni omawiają ten przekaz jako przykład idżtihadu i losowania w sporze, w którym zaangażowani mężczyźni nie uznawali dziecka. Orzeczenie przypisuje dziecko temu, na kogo padł los, i wspomina również o zobowiązaniu finansowym. Prawnicy rozpatrują pochodzenie dziecka i zastosowanie losowania w świetle szerszego materiału dowodowego oraz okoliczności; sam ten przekaz nie daje ogólnego zezwolenia na losowanie w każdym sporze o pochodzenie.
- Spór o pochodzenie dziecka należy rozstrzygać przed właściwymi sędziami i nie przedstawiać wyjątkowego orzeczenia jako ogólnej reguły.
- Przy wydawaniu orzeczenia sądowego należy stosować uczciwą procedurę, która traktuje strony jednakowo.
- Należy odróżniać przekazany przykład idżtihadu od reguły, którą można ustalić dopiero na podstawie całokształtu wiarygodnych dowodów.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.