Sunan Abi Dawud, hadis 2539
Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekaz
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ خَالِدٍ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سَلاَّمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ أَبِي سَلاَّمٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ : أَغَرْنَا عَلَى حَىٍّ مِنْ جُهَيْنَةَ فَطَلَبَ رَجُلٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ رَجُلاً مِنْهُمْ فَضَرَبَهُ فَأَخْطَأَهُ وَأَصَابَ نَفْسَهُ بِالسَّيْفِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : " أَخُوكُمْ يَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِينَ " . فَابْتَدَرَهُ النَّاسُ فَوَجَدُوهُ قَدْ مَاتَ، فَلَفَّهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِثِيَابِهِ وَدِمَائِهِ وَصَلَّى عَلَيْهِ وَدَفَنَهُ، فَقَالُوا : يَا رَسُولَ اللَّهِ أَشَهِيدٌ هُوَ قَالَ : " نَعَمْ، وَأَنَا لَهُ شَهِيدٌ " .
Opowiedział nam Hiszam ibn Chalid ad-Dimaszki, opowiedział nam al-Walid, od Mu’awiji ibn Abi Salama, od jego ojca, od jego dziadka Abu Salama, od pewnego człowieka spośród Towarzyszy Proroka ﷺ, który rzekł:
«Zaatakowaliśmy plemię Dżuhajna. Pewien muzułmanin ścigał jednego z nich i uderzył go, lecz chybił i zranił się własnym mieczem». Wówczas Wysłannik Allaha ﷺ powiedział: «To wasz brat, o zgromadzenie muzułmanów!». Ludzie pobiegli do niego i zastali go martwym. Wysłannik Allaha ﷺ owinął go w jego ubranie i krew, odmówił nad nim modlitwę pogrzebową i pochował go. Zapytano: «O Wysłanniku Allaha, czy on jest męczennikiem?». Odpowiedział: «Tak, a ja daję temu świadectwo».
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ nazwał męczennikiem człowieka, który zginął od własnego miecza.
Nazwa arabskiego plemienia wspomnianego w przekazie.
Osoba, która zginęła jako świadek wiary w Allaha; ostateczna ocena należy do Allaha.
Uczeni podkreślają, że ten słaby przekaz sam w sobie nie ustanawia orzeczenia prawnego. Wzmianka o modlitwie pogrzebowej i pochówku opisuje to, co według tekstu się wydarzyło, ale bez mocnego dowodu nie stanowi samodzielnego przepisu. Autentyczna nauka o intencji pozostaje miarodajna przy ocenie czynów; osąd dotyczący ostatecznej nagrody danej osoby należy do Allaha.
- Zbadaj swoją intencję, zanim zaczniesz działać, i szukaj zadowolenia Allaha, a nie uznania ludzi.
- Nie wydawaj ostatecznego osądu o nagrodzie, jaka przypadnie komuś w życiu przyszłym; pozostaw tę ocenę Allahowi.
- Opieraj nakazy i zakazy religijne na wiarygodnych dowodach, a w razie wątpliwości zapytaj kompetentnego uczonego.
Ten przekaz Sahih stwierdza, że czyny ocenia się według intencji, i stanowi mocną podstawę dla znaczenia szczerości.
Sahih al-Bukhari · #237 (Sahih)Ten przekaz Sahih opisuje nagrodę za rany odniesione na drodze Allaha; potwierdza ogólny temat, ale samodzielnie nie dowodzi konkretnego wydarzenia.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.