Sunan Abi Dawud, hadis 2650
Przekazany przez Ali ibn Abi Talib. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od Abu Dawud aż do Amr
- 1Musaddadprzekazał go Abu Dawudمُسَدَّدٌ
- 2Sufyanسُفْيَانُ
- 3Amrعَمْرٍو
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński.
Przekaz
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، حَدَّثَهُ حَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ، أَخْبَرَهُ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي رَافِعٍ، - وَكَانَ كَاتِبًا لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ - قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا، عَلَيْهِ السَّلاَمُ يَقُولُ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَا وَالزُّبَيْرَ وَالْمِقْدَادَ فَقَالَ " انْطَلِقُوا حَتَّى تَأْتُوا رَوْضَةَ خَاخٍ فَإِنَّ بِهَا ظَعِينَةً مَعَهَا كِتَابٌ فَخُذُوهُ مِنْهَا فَانْطَلَقْنَا تَتَعَادَى بِنَا خَيْلُنَا حَتَّى أَتَيْنَا الرَّوْضَةَ فَإِذَا نَحْنُ بِالظَّعِينَةِ فَقُلْنَا هَلُمِّي الْكِتَابَ . فَقَالَتْ مَا عِنْدِي مِنْ كِتَابٍ . فَقُلْتُ لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَنُلْقِيَنَّ الثِّيَابَ . فَأَخْرَجَتْهُ مِنْ عِقَاصِهَا فَأَتَيْنَا بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا هُوَ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى نَاسٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ يُخْبِرُهُمْ بِبَعْضِ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَا هَذَا يَا حَاطِبُ " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لاَ تَعْجَلْ عَلَىَّ فَإِنِّي كُنْتُ امْرَأً مُلْصَقًا فِي قُرَيْشٍ وَلَمْ أَكُنْ مِنْ أَنْفُسِهَا وَإِنَّ قُرَيْشًا لَهُمْ بِهَا قَرَابَاتٌ يَحْمُونَ بِهَا أَهْلِيهِمْ بِمَكَّةَ فَأَحْبَبْتُ إِذْ فَاتَنِي ذَلِكَ أَنْ أَتَّخِذَ فِيهِمْ يَدًا يَحْمُونَ قَرَابَتِي بِهَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا كَانَ بِي مِنْ كُفْرٍ وَلاَ ارْتِدَادٍ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " صَدَقَكُمْ " . فَقَالَ عُمَرُ دَعْنِي أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَدْ شَهِدَ بَدْرًا وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ اطَّلَعَ عَلَى أَهْلِ بَدْرٍ فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَقَدْ غَفَرْتُ لَكُمْ " .
Opowiedział nam Musaddad, opowiedział nam Sufjan, od Amra, opowiedział mu Hasan ibn Muhammad ibn Ali, poinformował go Ubajdullah ibn Abi Rafi —który był skrybą Alego ibn Abi Taliba— mówiąc: Słyszałem Alego, pokój z nim, jak mówił: Wysłannik Allaha ﷺ wysłał mnie, Az-Zubajra i Al-Mikdada, mówiąc:
«Udajcie się do Rawdat Chach, gdyż znajdziecie tam podróżującą kobietę niosącą list; odbierzcie go od niej». Ruszyliśmy więc, ścigając się naszymi końmi, aż dotarliśmy na miejsce i zastaliśmy ową kobietę. Powiedzieliśmy: «Oddaj list!». Ona odpowiedziała: «Nie mam żadnego listu». Rzekłem: «Albo oddasz list, albo zerwiemy z ciebie ubranie». Wtedy wyjęła go ze swoich warkoczy. Przynieśliśmy go Prorokowi ﷺ i okazało się, że był od Hatiba ibn Abi Balta'a do niektórych bałwochwalców, informujący ich o pewnych sprawach Wysłannika Allaha ﷺ. Zapytał: «Co to jest, o Hatibie?». Odpowiedział: «O Wysłanniku Allaha, nie bądź dla mnie zbyt surowy. Byłem człowiekiem sprzymierzonym z Kurajszytami, ale nie należałem do ich rodu. Muhadżirowie spośród Kurajszytów mają w Mekce krewnych, dzięki którym chronią swoje rodziny; ponieważ ja byłem pozbawiony tego więzu, chciałem zyskać u nich przysługę, aby chronili moich krewnych. Na Allaha, o Wysłanniku Allaha, nie uczyniłem tego z niewiary ani apostazji!». Wysłannik Allaha ﷺ rzekł: «Powiedział wam prawdę». Wtedy Umar powiedział: «Pozwól mi ściąć głowę temu hipokrycie». Lecz Wysłannik Allaha ﷺ odpowiedział: «On uczestniczył w Badr, a skąd możesz wiedzieć? Być może Allah spojrzał łaskawie na ludzi z Badr i rzekł: „Czyńcie, co chcecie, gdyż wam przebaczyłem”».
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Hatibův přešlap byl posouzen s ohledem na jeho úmysl a předchozí službu.
Hatib ibn Abí Balta'a poslal během příprav na dobytí Mekky informace některým mekkánským polyteistům. Prorok ﷺ nechal dopis zachytit a zeptal se Hatiba na jeho pohnutku; Hatib chtěl zajistit ochranu své rodině v Mekce a popřel, že by jednal z nevíry či odpadlictví.
Někdo, kdo byl spojen s kmenem, ale sám z něj nepocházel.
Společníci, kteří se účastnili bitvy u Badru.
Někdo, kdo skrývá nevíru za vnějším vyznáváním víry.
Učenci z toho vyvozují, že závažný přešlap nelze bez zkoumání úmyslu označit za nevíru či odpadlictví. Prorok ﷺ vyslechl Hatibovo vysvětlení a potvrdil, že mluvil pravdu; na ostrou reakci Umara ibn al-Chattába nepřistoupil. Z příběhu také plyne, že při hodnocení člověka se berou v úvahu jeho dřívější upřímné zásluhy, například účast v bitvě u Badru. Nejde o obecné svolení vyzrazovat důvěrné informace: výrok o odpuštění se týká lidí od Badru a nelze jej oddělit od jeho konkrétního kontextu.
- Při závažném přešlapu nejprve zjisti fakta a pohnutky, než někoho odsoudíš.
- Chraň důvěrné informace a pokud je tvá rodina v ohrožení, hledej pomoc spolehlivými a zákonnými cestami.
- Uznej dřívější dobré skutky člověka, ale nepoužívej je jako omluvu pro schvalování škodlivého jednání.
Toto podání od Alího rovněž popisuje Hatibův dopis a dokládá kontext rozhovoru s Prorokem ﷺ.
Sunan Abi Dawud · #2652 (Sahih)Obsahuje paralelní líčení dopisu a vysvětlení, které Hatib Prorokovi ﷺ podal.
Sahih al-Bukhari · #1870 (Sahih)Toto podání hodnocené jako sahih navazuje na zvláštní postavení účastníků Badru zmíněné v příběhu.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.