Sunan Abi Dawud, hadis 2687
Przekazany przez Abu Ayyub al-Ansari. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abu Ayyub al-Ansari
Przekaz
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَشَجِّ، عَنِ ابْنِ تِعْلَى، قَالَ غَزَوْنَا مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ فَأُتِيَ بِأَرْبَعَةِ أَعْلاَجٍ مِنَ الْعَدُوِّ فَأَمَرَ بِهِمْ فَقُتِلُوا صَبْرًا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ لَنَا غَيْرُ سَعِيدٍ عَنِ ابْنِ وَهْبٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ بِالنَّبْلِ صَبْرًا فَبَلَغَ ذَلِكَ أَبَا أَيُّوبَ الأَنْصَارِيَّ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْهَى عَنْ قَتْلِ الصَّبْرِ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ كَانَتْ دَجَاجَةٌ مَا صَبَرْتُهَا . فَبَلَغَ ذَلِكَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ فَأَعْتَقَ أَرْبَعَ رِقَابٍ .
Opowiedział nam Sa'id ibn Mansur, który rzekł: Opowiedział nam Abdullah ibn Wahb, który rzekł: Poinformował mnie Amr ibn al-Harith, od Bukayra ibn Abdullaha ibn al-Aszadżdża, od Ibn Ti'li, który powiedział: Walczyliśmy u boku Abdurrahmana ibn Chalida ibn al-Walida. Przyprowadzono mu czterech jeńców z wrogów, a on rozkazał, by zostali zabici związani. Abu Dawud powiedział: Inni przekaziciele niż Sa'id przekazali nam od Ibn Wahba w tym hadisie:
„(zabito ich) strzałami, gdy byli związani”. Gdy wieść o tym dotarła do Abu Ajjuba al-Ansariego, powiedział: „Słyszałem, jak Wysłannik Allaha ﷺ zakazywał zabijania związanych. Na Tego, w Którego ręku jest moja dusza, nawet gdyby to była kura, nie zabiłbym jej związanej”. Wieść o tym dotarła do Abdurrahmana ibn Chalida ibn al-Walida, który w ramach pokuty uwolnił czterech niewolników.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Jeńca wojennego nie wolno przywiązywać i zabijać jako celu.
Tekst podaje, że Abd ar-Rahman ibn Khalid kazał przywiązać i zabić czterech wrogich wojowników; gdy Abu Ayyub al-Ansari przypomniał mu o prorockim zakazie, uwolnił czterech niewolników.
Pojmanie kogoś, a następnie przywiązanie go i zabicie jako celu.
Dobre i staranne postępowanie, także wtedy, gdy ktoś ma władzę lub przewagę nad inną osobą.
Uczeni podkreślają, że jeńców nie wolno torturować ani wykorzystywać jako celów. Ponieważ łańcuch przekazu tej konkretnej relacji jest słaby, nie używa się jej samodzielnie jako dowodu na wiążącą regułę; wiążąca jest natomiast ogólna zasada ihsan, potwierdzona sahih przekazem od Szaddada ibn Aws. Pozostałe zasady dotyczące jeńców wojennych wywodzi się z innych dowodów i rozważań prawnych.
- Traktuj jeńców po ludzku i nie narażaj ich na okrucieństwo ani poniżenie.
- Traktuj religijne napomnienia jako wezwanie do powstrzymania niesprawiedliwości i przyjęcia odpowiedzialności.
- Formułuj wnioski prawne na podstawie wiarygodnych dowodów i uwzględniaj stopień wiarygodności przekazu.
Ten przekaz naucza, że ihsan jest nakazany we wszystkich sprawach, i wspomina o staranności przy zabijaniu zwierząt; wspiera to odrzucenie niepotrzebnego cierpienia.
Sahih al-Bukhari · #2474 (Sahih)Przekaz dotyczy jeńców i zakazuje ich okaleczania, podkreślając wagę powściągliwości i humanitarnego traktowania.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.