Sunan Abi Dawud, hadis 2878
Przekazany przez Abdullah ibn Umar. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abdullah ibn Umar
Przekaz
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ أَصَابَ عُمَرُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَصَبْتُ أَرْضًا لَمْ أُصِبْ مَالاً قَطُّ أَنْفَسَ عِنْدِي مِنْهُ فَكَيْفَ تَأْمُرُنِي بِهِ قَالَ " إِنْ شِئْتَ حَبَّسْتَ أَصْلَهَا وَتَصَدَّقْتَ بِهَا " . فَتَصَدَّقَ بِهَا عُمَرُ أَنَّهُ لاَ يُبَاعُ أَصْلُهَا وَلاَ يُوهَبُ وَلاَ يُورَثُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ - وَزَادَ عَنْ بِشْرٍ - وَالضَّيْفِ - ثُمَّ اتَّفَقُوا - لاَ جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهَا بِالْمَعْرُوفِ وَيُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ فِيهِ . زَادَ عَنْ بِشْرٍ قَالَ وَقَالَ مُحَمَّدٌ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالاً .
Opowiedział nam Musaddad, opowiedział nam Jazid ibn Zuraj, h; i opowiedział nam Musaddad, opowiedział nam Biszr ibn al-Mufaddal, h; i opowiedział nam Musaddad, opowiedział nam Jahja, od Ibn Auna, od Nafiego, od Ibn Umara, który powiedział: Umar nabył ziemię w Chajbarze i przyszedł do Proroka ﷺ, mówiąc:
«Nabyłem ziemię i nigdy nie posiadałem majątku cenniejszego dla mnie niż ona; co mi rozkażesz z nią uczynić?». On odpowiedział: «Jeśli chcesz, możesz zatrzymać jej kapitał i rozdawać jej plony jako sadaka». Wtedy Umar oddał ją jako sadakę, zastrzegając, że jej kapitał nie będzie sprzedany, ani podarowany, ani dziedziczony; przeznaczając go na ubogich, krewnych, wyzwolenie niewolników, na drodze Allaha, dla podróżnego – i dodał Biszr – oraz gościa. Następnie wszyscy zgodzili się: Nie ma grzechu dla tego, kto nią zarządza, jeśli je z niej w sposób rozsądny lub karmi przyjaciela, nie przywłaszczając sobie tego. I dodał Biszr: Powiedział Muhammad: «Nie gromadząc z tego majątku».
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Omar zachował ziemię, a dochód z niej przeznaczył na jałmużnę.
Omar otrzymał ziemię w Chajbarze i zapytał Proroka ﷺ, co powinien z nią zrobić, ponieważ uważał ją za szczególnie cenną.
Majątek, którego istota pozostaje nienaruszona, a dochód przeznacza się na dobry cel.
Nie można go sprzedać, podarować ani przekazać w spadku.
Zarządca może pobrać rozsądne wynagrodzenie lub posiłek, ale nie może gromadzić tego majątku dla siebie.
Uczeni wyciągają stąd wniosek, że waqf ustanawia się przez zachowanie istoty majątku i przeznaczenie dochodu dla wskazanych odbiorców. Do beneficjentów mogą należeć między innymi ubodzy, krewni i podróżni. Zarządca może, zgodnie z ustalonymi warunkami, w rozsądny sposób korzystać z dochodu i poczęstować przyjaciela, o ile nie tworzy z tego osobistego majątku. Sunnickie szkoły prawa uznają waqf; szczegóły dotyczące warunków i wynagrodzenia zarządcy różnią się wśród prawników.
- Osoba ustanawiająca trwałą jałmużnę może przeznaczyć dochód na jasno określone cele i dla wskazanych beneficjentów.
- Przy zarządzaniu waqfem ustal jasne warunki i zadbaj o możliwość kontroli wydatków.
- Zarządca bierze tylko rozsądną część i nie wykorzystuje majątku, by się wzbogacić.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.