Sunan Abi Dawud, hadis 3083
Przekazany przez As-Sa'b ibn Jaththamah. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od Abu Dawud aż do Proroka ﷺ
- 1Ibn as‑Sarhprzekazał go Abu Dawudابْنُ السَّرْحِ
- 2Ibn Wahbابْنُ وَهْبٍ
- 3Yunusيُونُسُ
- 4Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
- 5Ubaydullah ibn Abdullahعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ
- 6Ibn Abbasابْنِ عَبَّاسٍ
- 7As‑Sa'b ibn Jaththamaالصَّعْبِ بْنِ جَثَّامَةَ
- 8Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński.
Przekaz
حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ الصَّعْبِ بْنِ جَثَّامَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ حِمَى إِلاَّ لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ " . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَبَلَغَنِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَمَى النَّقِيعَ .
Opowiedział nam Ibn as-Sarh, poinformował nas Ibn Wahb, poinformował mnie Junus, od Ibn Szihaba, od Ubajdallaha ibn Abdallaha, od Ibn Abbasa, od as-Saba ibn Dżassamy, że Wysłannik Allaha ﷺ powiedział:
„Nie ma strefy chronionej (Hima) poza tą dla Allaha i Jego Wysłannika”. Ibn Szihab powiedział: „Dotarło do mnie, że Wysłannik Allaha ﷺ ogłosił obszar an-Naki jako strefę chronioną”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Nikt nie może samowolnie przekształcać wspólnej ziemi w obszar zastrzeżony.
Wydzielony obszar, na którym ogranicza się dostęp lub użytkowanie, na przykład w celu zarządzania pastwiskiem lub innymi wspólnymi zasobami.
Nazwa obszaru, który — według dodatkowego przekazu — Prorok ﷺ wyznaczył jako obszar zastrzeżony.
Klasyczni uczeni omawiają tę wypowiedź jako ograniczenie prawa do wydzielania ziemi na wyłączne użytkowanie. Wzmianka o an-Naqi' wskazuje, że uprawniony przywódca może zastrzec obszar w uzasadnionym interesie publicznym; zakaz dotyczy samowolnego przywłaszczania i faworyzowania. Prawnicy omawiają przy tym warunki takiego zarządzania, w tym zapobieganie szkodom i służenie uzasadnionemu celowi publicznemu.
- Nie rość sobie prawa do wspólnej ziemi ani udogodnień bez upoważnienia i uzasadnionej przyczyny.
- Osoby zarządzające zasobami publicznymi powinny służyć dobru wspólnemu i zapobiegać czerpaniu nieuzasadnionych korzyści przez małą grupę.
- W decyzjach dotyczących wspólnych zasobów domagaj się przejrzystych zasad i równego traktowania.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.