Przysięgi i śluby · Sunan Abi Dawud

Sunan Abi Dawud, hadis 3316

Przekazany przez Imran ibn Husain. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.

Sahih (wiarygodny)Księga: Przysięgi i śluby
سنن أبي داود
Kto go przekazał?

Przekazał Imran ibn Husain

Sahih (wiarygodny)

Przekaz

Tekst arabski

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، ‏:‏ قَالَ كَانَتِ الْعَضْبَاءُ لِرَجُلٍ مِنْ بَنِي عَقِيلٍ وَكَانَتْ مِنْ سَوَابِقِ الْحَاجِّ قَالَ ‏:‏ فَأُسِرَ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ فِي وَثَاقٍ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى حِمَارٍ عَلَيْهِ قَطِيفَةٌ فَقَالَ ‏:‏ يَا مُحَمَّدُ عَلاَمَ تَأْخُذُنِي وَتَأْخُذُ سَابِقَةَ الْحَاجِّ قَالَ ‏:‏ ‏"‏ نَأْخُذُكَ بِجَرِيرَةِ حُلَفَائِكَ ثَقِيفٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ‏:‏ وَكَانَ ثَقِيفٌ قَدْ أَسَرُوا رَجُلَيْنِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏:‏ وَقَدْ قَالَ فِيمَا قَالَ ‏:‏ وَأَنَا مُسْلِمٌ أَوْ قَالَ ‏:‏ وَقَدْ أَسْلَمْتُ ‏.‏ فَلَمَّا مَضَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم - قَالَ أَبُو دَاوُدَ ‏:‏ فَهِمْتُ هَذَا مِنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى - نَادَاهُ يَا مُحَمَّدُ يَا مُحَمَّدُ ‏.‏ قَالَ ‏:‏ وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم رَحِيمًا رَفِيقًا فَرَجَعَ إِلَيْهِ قَالَ ‏:‏ ‏"‏ مَا شَأْنُكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ‏:‏ إِنِّي مُسْلِمٌ ‏.‏ قَالَ ‏:‏ ‏"‏ لَوْ قُلْتَهَا وَأَنْتَ تَمْلِكُ أَمْرَكَ أَفْلَحْتَ كُلَّ الْفَلاَحِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ ‏:‏ ثُمَّ رَجَعْتُ إِلَى حَدِيثِ سُلَيْمَانَ قَالَ ‏:‏ يَا مُحَمَّدُ إِنِّي جَائِعٌ فَأَطْعِمْنِي إِنِّي ظَمْآنٌ فَاسْقِنِي ‏.‏ قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏:‏ ‏"‏ هَذِهِ حَاجَتُكَ ‏"‏ ‏.‏ أَوْ قَالَ ‏:‏ ‏"‏ هَذِهِ حَاجَتُهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ‏:‏ فَفُودِيَ الرَّجُلُ بَعْدُ بِالرَّجُلَيْنِ ‏.‏ قَالَ ‏:‏ وَحَبَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْعَضْبَاءَ لِرَحْلِهِ - قَالَ - فَأَغَارَ الْمُشْرِكُونَ عَلَى سَرْحِ الْمَدِينَةِ فَذَهَبُوا بِالْعَضْبَاءِ - قَالَ - فَلَمَّا ذَهَبُوا بِهَا وَأَسَرُوا امْرَأَةً مِنَ الْمُسْلِمِينَ - قَالَ - فَكَانُوا إِذَا كَانَ اللَّيْلُ يُرِيحُونَ إِبِلَهُمْ فِي أَفْنِيَتِهِمْ - قَالَ - فَنُوِّمُوا لَيْلَةً وَقَامَتِ الْمَرْأَةُ فَجَعَلَتْ لاَ تَضَعُ يَدَهَا عَلَى بَعِيرٍ إِلاَّ رَغَا حَتَّى أَتَتْ عَلَى الْعَضْبَاءِ - قَالَ - فَأَتَتْ عَلَى نَاقَةٍ ذَلُولٍ مُجَرَّسَةٍ - قَالَ - فَرَكِبَتْهَا ثُمَّ جَعَلَتْ لِلَّهِ عَلَيْهَا إِنْ نَجَّاهَا اللَّهُ لَتَنْحَرَنَّهَا - قَالَ - فَلَمَّا قَدِمَتِ الْمَدِينَةَ عُرِفَتِ النَّاقَةُ نَاقَةُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأُخْبِرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِذَلِكَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا، فَجِيءَ بِهَا وَأُخْبِرَ بِنَذْرِهَا فَقَالَ ‏:‏ ‏"‏ بِئْسَمَا جَزَيْتِيهَا ‏"‏ ‏.‏ أَوْ ‏:‏ ‏"‏ جَزَتْهَا ‏"‏ ‏.‏ ‏:‏ ‏"‏ إِنِ اللَّهُ أَنْجَاهَا عَلَيْهَا لَتَنْحَرَنَّهَا، لاَ وَفَاءَ لِنَذْرٍ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ وَلاَ فِيمَا لاَ يَمْلِكُ ابْنُ آدَمَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ ‏:‏ وَالْمَرْأَةُ هَذِهِ امْرَأَةُ أَبِي ذَرٍّ ‏.‏

Tłumaczenie

Przekazali nam Sulajman ibn Harb i Muhammad ibn Isa, którzy powiedzieli: Przekazał nam Hammad od Ajjuba, od Abu Kilaby, od Abu al-Muhallaba, od Imrana ibn Husajna, który powiedział: Wielbłądzica Adba należała do pewnego mężczyzny z plemienia Banu Akil i była jedną z tych, które prowadziły pielgrzymów. Mężczyzna ten został wzięty do niewoli i przyprowadzono go w kajdanach do Proroka ﷺ, podczas gdy Prorok ﷺ jechał na ośle przykrytym kocem. Mężczyzna rzekł:

„O Muhammadzie, dlaczego mnie bierzesz i zabierasz tę, która prowadzi pielgrzymów?”. Odpowiedział: „Bierzemy cię za winę twoich sprzymierzeńców z plemienia Sakif”. Plemię Sakif wzięło bowiem do niewoli dwóch towarzyszy Proroka ﷺ. Mężczyzna ów powiedział między innymi: „Jestem muzułmaninem”, lub też: „Przyjąłem islam”. Gdy Prorok ﷺ odjechał – Abu Dawud powiedział: Zrozumiałem to z wersji Muhammada ibn Isy – zawołał: „O Muhammadzie, o Muhammadzie!”. Prorok ﷺ był litościwy i łagodny, więc wrócił do niego i zapytał: „Co ci jest?”. Odpowiedział: „Jestem muzułmaninem”. Rzekł: „Gdybyś to powiedział, gdy miałeś władzę nad swoją sprawą, osiągnąłbyś pełny sukces”. Abu Dawud powiedział: Następnie wróciłem do hadisu Sulajmana. Mężczyzna rzekł: „O Muhammadzie, jestem głodny, nakarm mnie, jestem spragniony, napój mnie”. Prorok ﷺ powiedział: „To jest twoja potrzeba”, lub: „To jest jego potrzeba”. Później mężczyzna ten został wykupiony za owych dwóch towarzyszy. Posłaniec Allaha ﷺ zatrzymał wielbłądzicę Adba na swoje potrzeby podróżne. Polyteiści napadli na pastwiska Medyny i uprowadzili wielbłądzicę Adba. Gdy ją zabrali, wzięli również do niewoli pewną muzułmankę. Kiedy zapadała noc, odpoczywali ze swoimi wielbłądami na swoich podwórzach. Pewnej nocy, gdy spali, kobieta wstała i za każdym razem, gdy kładła rękę na jakimś wielbłądzie, ten ryczał, aż dotarła do wielbłądzicy Adba. Była to łagodna i doświadczona wielbłądzica. Wsiadła na nią i złożyła przysięgę Allahowi, że jeśli On ją uratuje, to z pewnością ją poświęci. Gdy przybyła do Medyny, rozpoznano, że jest to wielbłądzica Proroka ﷺ. Powiadomiono o tym Proroka ﷺ, który posłał po nią. Przyprowadzono ją i poinformowano go o jej ślubowaniu. Rzekł: „Jakże źle ją wynagrodziłaś!”, lub: „Jakże źle została wynagrodzona! Jeśli Allah uratował ją na niej, a ona ma ją teraz poświęcić... Nie ma wypełnienia ślubowania w nieposłuszeństwie wobec Allaha ani w tym, czego syn Adama nie posiada”. Abu Dawud powiedział: Tą kobietą była żona Abu Zarra.

Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.

Główne przesłanie

Przysięga nie jest ważna, jeśli dotyczy grzechu lub mienia, które do ciebie nie należy.

Kontekst i przyczyna

Przekaz opowiada, jak muzułmanka uciekła z niewoli na wielbłądzie al-Adbaa i obiecała złożyć go w ofierze, jeśli Allah ją ocali. Wielbłąd należał do Proroka ﷺ; zwrócił on uwagę, że przysięgi nie należy wypełniać, jeśli wiąże się z grzechem lub dotyczy czegoś, nad czym dana osoba nie ma władzy.

Objaśnienie trudnych słów
przysięga

Zobowiązanie wobec Allaha do uczynienia czegoś, zwykle w ramach oddawania czci lub wyrażenia wdzięczności.

al-Adbaa

Imię wielbłąda należącego do Proroka ﷺ.

Thaqif

Arabskie plemię wymienione w opowieści jako sprzymierzone z pojmanym mężczyzną.

Wnioski uczonych

Uczeni wywodzą z tego, że nie wolno spełniać przysięgi prowadzącej do nieposłuszeństwa wobec Allaha oraz że nie można złożyć ważnej przysięgi dotyczącej mienia, nad którym nie ma się władzy. Kobieta nie musiała więc składać wielbłąda w ofierze, ponieważ nie należał do niej. Opowieść pokazuje również, że Prorok ﷺ reagował z miłosierdziem i uwzględniał potrzeby jeńca. Szkoły prawa uznają zasadę, że przysięgi dotyczącej grzechu się nie spełnia; zasady dotyczące naprawienia skutków lub pokuty zależą od dokładnej formy przysięgi i interpretacji prawników.

Lekcje na dziś
  1. Nie przyrzekaj Allahowi niczego, co byłoby sprzeczne z Jego nakazami; nie spełniaj przysięgi dotyczącej grzechu.
  2. Nie zobowiązuj się do rozporządzania mieniem ani prawami, o których nie możesz samodzielnie decydować.
  3. Traktuj ludzi w potrzebie łagodnie i poważnie uwzględniaj ich konkretne potrzeby.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Codziennie hadis w Twoim języku

Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.