Sunan Abi Dawud, hadis 3395
Przekazany przez Rafi ibn Khadij. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od Abu Dawud aż do Proroka ﷺ
- 1Ubaydullah ibn Umar ibn Maysaraprzekazał go Abu Dawudعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ
- 2Khalid ibn al‑Harithخَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ
- 3Sa'idسَعِيدٌ
- 4Ya'la ibn Hakimيَعْلَى بْنِ حَكِيمٍ
- 5Sulayman ibn Yasarسُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ
- 6Rafi' ibn Khadijرَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ
- 7Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński.
Przekaz
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ يَعْلَى بْنِ حَكِيمٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّ رَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ، قَالَ كُنَّا نُخَابِرُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ أَنَّ بَعْضَ عُمُومَتِهِ أَتَاهُ فَقَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَمْرٍ كَانَ لَنَا نَافِعًا وَطَوَاعِيَةُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ أَنْفَعُ لَنَا وَأَنْفَعُ . قَالَ قُلْنَا وَمَا ذَاكَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ كَانَتْ لَهُ أَرْضٌ فَلْيَزْرَعْهَا أَوْ فَلْيُزْرِعْهَا أَخَاهُ وَلاَ يُكَارِيهَا بِثُلُثٍ وَلاَ بِرُبُعٍ وَلاَ بِطَعَامٍ مُسَمًّى " .
Opowiedział nam Ubaidallah ibn Umar ibn Majsara, opowiedział nam Chalid ibn al-Haris, opowiedział nam Sa’id, od Ja’li ibn Hakima, od Sulajmana ibn Jasara, że Rafi’ ibn Chadidż powiedział: Za czasów Posłańca Allaha ﷺ uprawialiśmy ziemię na zasadzie dzierżawy za część plonów. Wspomniał, że przyszedł do niego jeden z jego stryjów i rzekł: Posłaniec Allaha ﷺ zakazał nam rzeczy, która była dla nas korzystna, lecz posłuszeństwo wobec Allaha i Jego Posłańca jest dla nas bardziej korzystne. Zapytaliśmy: Cóż to takiego? Odpowiedział: Posłaniec Allaha ﷺ powiedział:
„Kto posiada ziemię, niech ją uprawia sam lub odda bratu do uprawy, i niech nie wydzierżawia jej za jedną trzecią, ani za jedną czwartą, ani za określoną ilość żywności”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Właściciele ziemi powinni uprawiać ją sami albo oddać ją bratu bezpłatnie.
Umowa, w której ktoś uprawia ziemię i otrzymuje w zamian uzgodnioną część plonów.
Z góry określona część plonów przyznana właścicielowi ziemi jako zapłata.
Uczeni omawiają ten przekaz wraz z innymi relacjami Rafiego ibn Chadidża dotyczącymi dzierżawy gruntów rolnych. Wyjaśniają zakaz przede wszystkim jako ostrzeżenie przed umowami, w których jedna ze stron otrzymuje gwarantowaną część plonów lub plony z określonego miejsca, ponieważ może to prowadzić do niepewności i niesprawiedliwości. Szkoły prawa różnią się co do szczegółowych zasad dzierżawy za część plonów; tradycje hanaficka, malikicka, szafi'icka i hanbalicka oceniają jej ważność na podstawie pozostałych dowodów oraz warunków umowy. W praktyce chodzi o to, by umowy były jasne i uczciwe oraz nie obarczały żadnej ze stron nieproporcjonalnym ryzykiem.
- Przed zawarciem umowy dotyczącej uprawy jasno ustal, kto ponosi poszczególne koszty i ryzyko oraz komu przypadają plony.
- Unikaj warunków przyznających jednej ze stron gwarantowaną ilość z niepewnych plonów.
- Jeśli nie możesz samodzielnie uprawiać ziemi, uzgodnij uczciwe warunki z osobą, która będzie ją uprawiać, i zasięgnij fachowej porady co do ich ważności.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.