Sunan Abi Dawud, hadis 3542
Przekazany przez Al-Nu'man ibn Bashir. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Al-Nu'man ibn Bashir
Przekaz
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا سَيَّارٌ، وَأَخْبَرَنَا مُغِيرَةُ، وَأَخْبَرَنَا دَاوُدُ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، وَأَنْبَأَنَا مُجَالِدٌ، وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ سَالِمٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ أَنْحَلَنِي أَبِي نُحْلاً - قَالَ إِسْمَاعِيلُ بْنُ سَالِمٍ مِنْ بَيْنِ الْقَوْمِ نِحْلَةً غُلاَمًا لَهُ - قَالَ فَقَالَتْ لَهُ أُمِّي عَمْرَةُ بِنْتُ رَوَاحَةَ إِيتِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَشْهِدْهُ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَشْهَدَهُ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ إِنِّي نَحَلْتُ ابْنِي النُّعْمَانَ نُحْلاً وَإِنَّ عَمْرَةَ سَأَلَتْنِي أَنْ أُشْهِدَكَ عَلَى ذَلِكَ قَالَ فَقَالَ " أَلَكَ وَلَدٌ سِوَاهُ " . قَالَ قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ " فَكُلَّهُمْ أَعْطَيْتَ مِثْلَ مَا أَعْطَيْتَ النُّعْمَانَ " . قَالَ لاَ قَالَ فَقَالَ بَعْضُ هَؤُلاَءِ الْمُحَدِّثِينَ " هَذَا جَوْرٌ " . وَقَالَ بَعْضُهُمْ " هَذَا تَلْجِئَةٌ فَأَشْهِدْ عَلَى هَذَا غَيْرِي " . قَالَ مُغِيرَةُ فِي حَدِيثِهِ " أَلَيْسَ يَسُرُّكَ أَنْ يَكُونُوا لَكَ فِي الْبِرِّ وَاللُّطْفِ سَوَاءً " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " فَأَشْهِدْ عَلَى هَذَا غَيْرِي " . وَذَكَرَ مُجَالِدٌ فِي حَدِيثِهِ " إِنَّ لَهُمْ عَلَيْكَ مِنَ الْحَقِّ أَنْ تَعْدِلَ بَيْنَهُمْ كَمَا أَنَّ لَكَ عَلَيْهِمْ مِنَ الْحَقِّ أَنْ يَبَرُّوكَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ فِي حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ قَالَ بَعْضُهُمْ " أَكُلَّ بَنِيكَ " . وَقَالَ بَعْضُهُمْ " وَلَدِكَ " . وَقَالَ ابْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ فِيهِ " أَلَكَ بَنُونَ سِوَاهُ " . وَقَالَ أَبُو الضُّحَى عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ " أَلَكَ وَلَدٌ غَيْرُهُ " .
Opowiedział nam Ahmad ibn Hanbal, opowiedział nam Huszajm, poinformował nas Sajjar, poinformował nas Mughira i poinformował nas Dawud, od Asz-Sza’biego; oraz poinformowali nas Mudżalid i Isma’il ibn Salim, od Asz-Sza’biego, od An-Nu’mana ibn Baszira, który rzekł:
«Mój ojciec podarował mi dar». Isma’il ibn Salim doprecyzował wśród obecnych: «Podarował mu swojego niewolnika». Kontynuował: «Moja matka, ‘Amrah bint Rawaha, powiedziała mu: “Idź do Wysłannika Allaha ﷺ i poproś go, by był świadkiem”. Poszedł więc do Proroka ﷺ i wspomniał mu o tym. Rzekł: “Podarowałem mojemu synowi An-Nu’manowi dar, a ‘Amrah poprosiła mnie, abym uczynił cię tego świadkiem”. Prorok ﷺ zapytał go: “Czy masz innych dzieci poza nim?”. Odpowiedziałem: “Tak”. Zapytał ponownie: “Czy dałeś im wszystkim tyle samo, ile dałeś An-Nu’manowi?”. Odpowiedział: “Nie”. Niektórzy z tych przekazicieli powiedzieli w swojej wersji: “To jest niesprawiedliwość”, inni zaś rzekli: “To jest przymus; weź na to świadka kogoś innego niż ja”. W narracji Mughiry pada pytanie: “Czy nie cieszyłoby cię, gdyby byli równi w cnocie i życzliwości wobec ciebie?”. Odpowiedział: “Tak”. Rzekł więc: “Weź zatem na to świadka kogoś innego niż ja”. Mudżalid wspomniał w swoim przekazie: “Oni mają prawo do tego, byś był sprawiedliwy między nimi, tak jak ty masz prawo do tego, by okazywali ci dobroć”. Abu Dawud zauważył w hadisie Az-Zuhriego, że niektórzy powiedzieli: “Wszystkim twoim synom?”, a inni: “Twoim dzieciom?”. Ibn Abi Chalid przekazał od Asz-Sza’biego: “Czy masz innych synów poza nim?”. A Abu Ad-Duha przekazał od An-Nu’mana ibn Baszira: “Czy masz inne dzieci poza nim?”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Rodzic powinien sprawiedliwie traktować swoje dzieci przy przekazywaniu darowizn.
Ojciec An-Nu’mana podarował mu prezent. Na prośbę matki An-Nu’mana poprosił Proroka ﷺ, aby był tego świadkiem. Gdy Prorok ﷺ dowiedział się, że pozostałe dzieci nie otrzymały tego samego, podkreślił konieczność sprawiedliwego postępowania.
Dobrowolny dar, który ktoś przekazuje innej osobie za życia.
Nierówne traktowanie, które krzywdzi lub faworyzuje kogoś bez uzasadnionego powodu.
Być obecnym, aby potwierdzić zdarzenie lub uzgodnienie.
Uczeni wyciągają stąd wniosek, że rodzice powinni sprawiedliwie traktować dzieci przy przekazywaniu darowizn. Prorok ﷺ odmówił bycia świadkiem nierównego daru i przypomniał ojcu, że dzieci mają prawo do sprawiedliwego traktowania, tak jak rodzice mogą oczekiwać od nich dobroci. Uczeni omawiają różnice zdań co do dokładnego statusu prawnego tej zasady oraz sposobu stosowania równości; można przy tym uwzględnić uzasadniony powód, taki jak szczególna potrzeba.
- Omów z drugim rodzicem planowaną darowiznę dla jednego dziecka i weź pod uwagę wszystkie dzieci.
- W przypadku nierównych darów jasno określ, jaka konkretna potrzeba lub przyczyna uzasadnia odmienne traktowanie.
- Jeśli masz wątpliwości co do darowizny, przed jej ostatecznym przekazaniem zasięgnij porady kompetentnego uczonego.
To przekazanie, uznane za sahih, również relacjonuje, że ojciec podarował An-Nu’manowi niewolnika, a Prorok ﷺ wezwał go do sprawiedliwego traktowania dzieci.
Sunan Abi Dawud · #3544 (Sahih)To przekazanie, uznane za sahih, porusza tę samą zasadę: rodzic powinien postępować sprawiedliwie, gdy obdarowuje dzieci.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.