Sunan Abi Dawud, hadis 3816
Przekazany przez Jabir ibn Samurah. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od Abu Dawud aż do Jabir ibn Samura
- 1Musa ibn Isma'ilprzekazał go Abu Dawudمُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ
- 2Hammadحَمَّادٌ
- 3Simak ibn Harbسِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ
- 4Jabir ibn Samuraجَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński.
Przekaz
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ رَجُلاً، نَزَلَ الْحَرَّةَ وَمَعَهُ أَهْلُهُ وَوَلَدُهُ فَقَالَ رَجُلٌ إِنَّ نَاقَةً لِي ضَلَّتْ فَإِنْ وَجَدْتَهَا فَأَمْسِكْهَا . فَوَجَدَهَا فَلَمْ يَجِدْ صَاحِبَهَا فَمَرِضَتْ فَقَالَتِ امْرَأَتُهُ انْحَرْهَا . فَأَبَى فَنَفَقَتْ فَقَالَتِ اسْلُخْهَا حَتَّى نُقَدِّدَ شَحْمَهَا وَلَحْمَهَا وَنَأْكُلَهُ . فَقَالَ حَتَّى أَسْأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَتَاهُ فَسَأَلَهُ فَقَالَ " هَلْ عِنْدَكَ غِنًى يُغْنِيكَ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَكُلُوهَا " . قَالَ فَجَاءَ صَاحِبُهَا فَأَخْبَرَهُ الْخَبَرَ فَقَالَ " هَلاَّ كُنْتَ نَحَرْتَهَا " . قَالَ اسْتَحْيَيْتُ مِنْكَ .
Opowiedział nam Musa ibn Isma’il, opowiedział nam Hammad, od Simaka ibn Harba, od Dżabira ibn Samury: Pewien mężczyzna osiadł w Al-Harra wraz ze swoją rodziną i dziećmi. Inny człowiek powiedział do niego:
„Zgubiłem wielbłądzicę; jeśli ją znajdziesz, zatrzymaj ją”. Znalazł ją, ale nie mógł odnaleźć właściciela, a zwierzę zachorowało. Jego żona powiedziała: „Zarżnij ją”. On jednak odmówił i wielbłądzica padła. Wtedy żona rzekła: „Obierz ją ze skóry, abyśmy mogli wysuszyć jej tłuszcz i mięso i je zjeść”. Odpowiedział: „Najpierw zapytam Posłańca Allaha ﷺ”. Udał się do niego i zadał pytanie. Prorok ﷺ zapytał: „Czy masz wystarczająco dużo, by zaspokoić swoje potrzeby?”. Odpowiedział: „Nie”. Wówczas Prorok ﷺ rzekł: „Zatem zjedzcie ją”. Później przyszedł właściciel wielbłądzicy i opowiedziano mu całą historię. Zapytał: „Dlaczego jej nie zarżnąłeś?”. Mężczyzna odpowiedział: „Wstydziłem się zrobić to bez twojego pozwolenia”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Kto przygarnia znalezione zwierzę, może je zjeść w razie konieczności, jeśli nie ma niczego innego.
Skalisty obszar w pobliżu Medyny.
Zwierzę, które się oddaliło i którego właściciela nie ma w pobliżu.
Dość żywności i majątku, by zaspokoić własne potrzeby.
Uczeni wyciągają stąd wniosek, że znalezione zwierzę należy starannie chronić, a znalazca nie może po prostu traktować go jak własnej własności. W rzeczywistej konieczności i przy braku środków można zezwolić na zjedzenie go; wypowiedź Proroka ﷺ jest wyraźnie powiązana z pytaniem, czy mężczyzna był w stanie sam się utrzymać. Właściciel zachowuje do niego prawo, a znalazca powinien uczciwie opowiedzieć, co stało się ze zwierzęciem.
- Starannie chroń znalezione zwierzę i spróbuj odnaleźć właściciela, zanim podejmiesz decyzję.
- W razie potrzeby zasięgnij fachowej porady i nie korzystaj z cudzej własności, jeśli masz wystarczające środki.
- Uczciwie powiedz właścicielowi, co się stało, i bądź gotów wziąć odpowiedzialność.
To przekazanie znajduje się w tej samej księdze i również dotyczy postępowania z żywnością w sytuacji potrzeby; jego stopień to daif.
Sunan Abi Dawud · #3815 (Daif)Tekst dotyczy pokrewnego tematu: postępowania z zabłąkanym zwierzęciem i praw właściciela; jego stopień to daif.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.