Sunan Abi Dawud, hadis 3817
Przekazany przez Al-Fujay al-Amiri. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Al-Fujay al-Amiri
Przekaz
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، حَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ وَهْبِ بْنِ عُقْبَةَ الْعَامِرِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ، عَنِ الْفُجَيْعِ الْعَامِرِيِّ، أَنَّهُ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ مَا يَحِلُّ لَنَا مِنَ الْمَيْتَةِ قَالَ " مَا طَعَامُكُمْ " . قُلْنَا نَغْتَبِقُ وَنَصْطَبِحُ . قَالَ أَبُو نُعَيْمٍ فَسَّرَهُ لِي عُقْبَةُ قَدَحٌ غُدْوَةً وَقَدَحٌ عَشِيَّةً . قَالَ " ذَاكَ - وَأَبِي - الْجُوعُ " . فَأَحَلَّ لَهُمُ الْمَيْتَةَ عَلَى هَذِهِ الْحَالِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ الْغَبُوقُ مِنْ آخِرِ النَّهَارِ وَالصَّبُوحُ مِنْ أَوَّلِ النَّهَارِ .
Opowiedział nam Harun ibn Abdallah, opowiedział nam Al-Fadl ibn Dukain, opowiedział nam Uqba ibn Wahb ibn Uqba al-Amiri, który rzekł: Słyszałem, jak mój ojciec przekazywał od Al-Fujai'a al-Amiriego, że ten przyszedł do Wysłannika Allaha ﷺ i zapytał:
«Co z padliny jest dla nas dozwolone?». On odpowiedział: «Jaki jest wasz pokarm?». Powiedzieliśmy: «Pijemy coś rano i coś wieczorem». Abu Nu'aim powiedział: Uqba wyjaśnił mi to, mówiąc: «Kubek rano i kubek wieczorem». Prorok ﷺ rzekł: «To, na mego ojca, jest głód!». Zezwolił im zatem na jedzenie padliny w tych okolicznościach. Abu Dawud powiedział: Al-Ghabuq to napój pod koniec dnia, a As-Sabuh to napój na początku dnia.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Bij ernstige honger geldt een beperkte noodtoestemming voor kadavervlees.
Zwierzę, które padło bez rytualnego uboju.
Napój poranny i wieczorny; tutaj wyjaśniono, że chodziło o jeden kubek przy każdej okazji.
Sytuacja, w której dotkliwy głód lub zagrożenie życia uzasadnia ograniczony wyjątek od zakazu.
Uczeni omawiają tę relację w kontekście zasad konieczności: zakazany pokarm można spożyć w razie groźby poważnej szkody, wyłącznie w ilości potrzebnej do zażegnania niebezpieczeństwa. Słaby łańcuch przekazu nie może samodzielnie stanowić dowodu na powszechny nakaz ani zakaz. Cztery sunnickie szkoły prawa uznają zasadę konieczności na podstawie Koranu i innych wiarygodnych dowodów; jej dokładne zastosowanie zależy od okoliczności i pozostałych dowodów.
- W przypadku dotkliwego braku żywności szukaj wiarygodnych wskazówek religijnych i ogranicz wyjątek wynikający z konieczności do tego, co niezbędne.
- Nie traktuj słabej relacji jako samodzielnej podstawy powszechnego nakazu ani zakazu.
- Starannie przekazuj zasady żywieniowe i sprawdzaj je w mocnych źródłach.
Relacja Adiego ibn Hatima omawia zasady polowania i pomaga określić granice dozwolonego pożywienia pochodzenia zwierzęcego.
Sahih al-Bukhari · #2054 (Sahih)Stanowi wiarygodny dowód przy ocenie upolowanej zwierzyny i jest mocniejszym źródłem w kwestii szczegółowych zasad żywieniowych.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.