Sunan Abi Dawud, hadis 4419
Przekazany przez Nu'aym ibn Huzzal. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od Abu Dawud aż do Jego ojciec, Nu'aym
- 1Muhammad ibn Sulayman al‑Anbariprzekazał go Abu Dawudمُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ
- 2Waki'وَكِيعٌ
- 3Hisham ibn Sa'dهِشَامِ بْنِ سَعْدٍ
- 4Yazid ibn Nu'aym ibn Hazzalيَزِيدُ بْنُ نُعَيْمِ بْنِ هَزَّالٍ
- 5Jego ojciec, Nu'aymأَبِيهِ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński.
Przekaz
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ نُعَيْمِ بْنِ هَزَّالٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ مَاعِزُ بْنُ مَالِكٍ يَتِيمًا فِي حِجْرِ أَبِي . فَأَصَابَ جَارِيَةً مِنَ الْحَىِّ فَقَالَ لَهُ أَبِي ائْتِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبِرْهُ بِمَا صَنَعْتَ لَعَلَّهُ يَسْتَغْفِرُ لَكَ وَإِنَّمَا يُرِيدُ بِذَلِكَ رَجَاءَ أَنْ يَكُونَ لَهُ مَخْرَجًا فَأَتَاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ فَأَقِمْ عَلَىَّ كِتَابَ اللَّهِ . فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَعَادَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ فَأَقِمْ عَلَىَّ كِتَابَ اللَّهِ . حَتَّى قَالَهَا أَرْبَعَ مِرَارٍ . قَالَ صلى الله عليه وسلم " إِنَّكَ قَدْ قُلْتَهَا أَرْبَعَ مَرَّاتٍ فَبِمَنْ " . قَالَ بِفُلاَنَةَ . قَالَ " هَلْ ضَاجَعْتَهَا " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " هَلْ بَاشَرْتَهَا " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " هَلْ جَامَعْتَهَا " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ فَأَمَرَ بِهِ أَنْ يُرْجَمَ فَأُخْرِجَ بِهِ إِلَى الْحَرَّةِ . فَلَمَّا رُجِمَ فَوَجَدَ مَسَّ الْحِجَارَةِ جَزِعَ فَخَرَجَ يَشْتَدُّ فَلَقِيَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُنَيْسٍ وَقَدْ عَجَزَ أَصْحَابُهُ فَنَزَعَ لَهُ بِوَظِيفِ بَعِيرٍ فَرَمَاهُ بِهِ فَقَتَلَهُ ثُمَّ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " هَلاَّ تَرَكْتُمُوهُ لَعَلَّهُ أَنْ يَتُوبَ فَيَتُوبَ اللَّهُ عَلَيْهِ " .
Opowiedział nam Muhammad ibn Sulajman al-Anbari, opowiedział nam Waki’, od Hiszama ibn Sa’da, który powiedział: Opowiedział mi Jazid ibn Nu’ajm ibn Hazzal, od swojego ojca, który rzekł: Ma’iz ibn Malik był sierotą pozostającą pod opieką mojego ojca. Dopuścił się on czynu nierządnego z niewolnicą z naszego plemienia. Mój ojciec powiedział mu więc:
„Udaj się do Wysłannika Allaha ﷺ i poinformuj go o tym, co uczyniłeś; być może poprosi Allaha o przebaczenie dla ciebie”. Chciał przez to jedynie dać mu nadzieję na znalezienie wyjścia z sytuacji. Ma’iz przyszedł zatem i rzekł: „O Wysłanniku Allaha, dopuściłem się cudzołóstwa, wymierz mi więc karę zgodnie z Księgą Allaha”. Prorok ﷺ odwrócił się od niego, lecz on powrócił i powiedział: „O Wysłanniku Allaha, dopuściłem się cudzołóstwa, wymierz mi więc karę zgodnie z Księgą Allaha”. Powtórzył to cztery razy. Wówczas Prorok ﷺ zapytał: „Powiedziałeś to już cztery razy. Z kim to uczyniłeś?”. Odpowiedział: „Z tą a tą kobietą”. Prorok ﷺ zapytał: „Czy z nią spałeś?”. Odpowiedział: „Tak”. Zapytał: „Czy stykaliście się ciałami?”. Odpowiedział: „Tak”. Zapytał: „Czy doszło do stosunku?”. Odpowiedział: „Tak”. Wtedy Prorok ﷺ nakazał ukamienować go. Wyprowadzono go na Harra (kamienistą równinę). Gdy zaczęto rzucać w niego kamieniami i poczuł ich ból, wpadł w panikę i zaczął uciekać. Spotkał go jednak Abd Allah ibn Unajs, gdy inni towarzysze nie byli w stanie go dogonić. Rzucił w niego kością z wielbłądziej nogi, trafiając go i zabijając na miejscu. Następnie udali się do Proroka ﷺ i opowiedzieli mu o zajściu. On zaś rzekł: „Dlaczego nie zostawiliście go w spokoju? Być może by pokutował, a Allah przyjąłby jego skruchę”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ podkreślił, że należy dać przestrzeń skrusze i przebaczeniu Allaha.
Ma'iz ibn Malik pozostawał pod opieką ojca Nu'ayma ibn Huzzala. Po jego przyznaniu się i wykonaniu kary Prorok ﷺ zauważył, że można było go puścić wolno, aby mógł okazać skruchę i uzyskać przebaczenie Allaha.
Księga o karach określonych w islamskiej jurysprudencji.
Skaliste pole lawowe w pobliżu Medyny.
Szczery żal za grzech, zaprzestanie go i powrót do Allaha.
Uczeni wyciągają stąd wniosek, że szczera skrucha i przebaczenie Allaha są najważniejsze, nawet gdy ktoś popełnił ciężki grzech. Prorok ﷺ nie zachęcał do publicznego ujawniania grzechów; jego odwrócenie się pozostawiało możliwość wycofania się, natomiast ponawiane przyznanie się w tym przypadku doprowadziło do postępowania prawnego. Klasyczni prawnicy omawiają te przekazy przy zagadnieniu warunków przyznania się do winy i stosowania hudud; kary te podlegają właściwej władzy i nie są sprawą jednostek. Cztery sunnickie szkoły prawa omawiają szczegółowe warunki i konsekwencje w ramach własnej jurysprudencji.
- Po potknięciu szczerze powróć do Allaha i podejmij konkretne kroki, by nie powtórzyć grzechu.
- Nie ujawniaj niepotrzebnie cudzych błędów; daj przestrzeń na skruchę i naprawę.
- Stosowanie kar prawnych pozostaw wyłącznie właściwym władzom i nigdy nie wymierzaj sprawiedliwości na własną rękę.
Ten sahih przekaz przedstawia dodatkowy kontekst wydarzeń dotyczących Ma'iza i prawnego rozpatrzenia jego przyznania się.
Sunan Abi Dawud · #4421 (Sahih Isnaad)Ten przekaz również wspomina Ma'iza i pomaga dostrzec szerszy kontekst relacji o tym wydarzeniu.
40 Hadith van an-Nawawi · #18 (Sahih)Ten hadis łączy unikanie grzechu z bojaźnią Bożą i przedstawia szerszy praktyczny kontekst skruchy.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.