Sunan Abi Dawud, hadis 4431
Przekazany przez Abu Sa'id al-Khudri. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abu Sa'id al-Khudri
Przekaz
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ - ح وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ زَكَرِيَّا، - وَهَذَا لَفْظُهُ - عَنْ دَاوُدَ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ لَمَّا أَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِرَجْمِ مَاعِزِ بْنِ مَالِكٍ خَرَجْنَا بِهِ إِلَى الْبَقِيعِ فَوَاللَّهِ مَا أَوْثَقْنَاهُ وَلاَ حَفَرْنَا لَهُ وَلَكِنَّهُ قَامَ لَنَا . - قَالَ أَبُو كَامِلٍ قَالَ - فَرَمَيْنَاهُ بِالْعِظَامِ وَالْمَدَرِ وَالْخَزَفِ فَاشْتَدَّ وَاشْتَدَدْنَا خَلْفَهُ حَتَّى أَتَى عُرْضَ الْحَرَّةِ فَانْتَصَبَ لَنَا فَرَمَيْنَاهُ بِجَلاَمِيدِ الْحَرَّةِ حَتَّى سَكَتَ - قَالَ - فَمَا اسْتَغْفَرَ لَهُ وَلاَ سَبَّهُ .
Opowiedział nam Abu Kamil, opowiedział nam Jazid – to jest Ibn Zuraj’ – oraz opowiedział nam Ahmad ibn Mani’, od Jahji ibn Zakarijji – i to jest jego brzmienie – od Dawuda, od Abu Nadry, od Abu Sa’ida, który powiedział: Gdy Prorok ﷺ nakazał ukamienowanie Ma’iza ibn Malika, wyprowadziliśmy go na Baki’. Na Allaha! Nie związaliśmy go ani nie wykopaliśmy dla niego dołu, lecz stał przed nami. Abu Kamil powiedział: Obrzuciliśmy go kośćmi, grudami ziemi i skorupami glinianymi. On zaczął uciekać, a my biegliśmy za nim, aż dotarł do skraju Harry. Tam zatrzymał się przed nami i obrzuciliśmy go wielkimi kamieniami z Harry, aż ucichł. Powiedział: A on ﷺ nie prosił o przebaczenie dla niego ani go nie przeklął.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ potraktował Ma’iza bez obrażania go po wykonaniu kary.
Znany cmentarz w Medynie.
Pole ciemnych, chropowatych skał wulkanicznych w pobliżu Medyny.
Kary określone przez islamskie prawo religijne, podlegające właściwej władzy.
Klasyczni uczeni omawiają ten przekaz w kontekście pytania, czy należy sprowadzić z powrotem osobę, która ucieka przed karą hudud. Prawnicy różnili się w tej kwestii; uwzględniali także inne przekazy i okoliczności przy formułowaniu swoich ocen. Opowieść pokazuje, że wykonanie kary nie było powodem, by obrażać Ma’iza ani umniejszać jego skruchę. Nie daje ona jednostkom upoważnienia do wykonywania kar: takie sprawy należą do właściwej władzy i procedury prawnej.
- Nie mów lekceważąco o osobie okazującej skruchę; oddziel krytykę czynu od poniżania człowieka.
- Sprawy karne pozostaw właściwym instytucjom i przestrzegaj starannych procedur prawnych.
- Traktuj skruchę poważnie, łącząc sprawiedliwość z poszanowaniem godności i powściągliwością w osądach.
Ten przekaz sahih dotyczy tego samego wydarzenia i dostarcza dodatkowego kontekstu w sprawie Ma’iza ibn Malika.
Sunan Abi Dawud · #4433 (Sahih)Ten przekaz sahih pomaga umieścić temat skruchy oraz traktowania osoby, która przyznaje się do poważnego błędu, w szerszym kontekście.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.