Sunan Abi Dawud, hadis 4451
Przekazany przez Abu Hurairah. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abu Hurairah
Przekaz
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى أَبُو الأَصْبَغِ الْحَرَّانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ رَجُلاً، مِنْ مُزَيْنَةَ يُحَدِّثُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ زَنَى رَجُلٌ وَامْرَأَةٌ مِنَ الْيَهُودِ وَقَدْ أُحْصِنَا حِينَ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ وَقَدْ كَانَ الرَّجْمُ مَكْتُوبًا عَلَيْهِمْ فِي التَّوْرَاةِ فَتَرَكُوهُ وَأَخَذُوا بِالتَّجْبِيَةِ يُضْرَبُ مِائَةً بِحَبْلٍ مَطْلِيٍّ بِقَارٍ وَيُحْمَلُ عَلَى حِمَارٍ وَجْهُهُ مِمَّا يَلِي دُبُرَ الْحِمَارِ فَاجْتَمَعَ أَحْبَارٌ مِنْ أَحْبَارِهِمْ فَبَعَثُوا قَوْمًا آخَرِينَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا سَلُوهُ عَنْ حَدِّ الزَّانِي . وَسَاقَ الْحَدِيثَ قَالَ فِيهِ قَالَ وَلَمْ يَكُونُوا مِنْ أَهْلِ دِينِهِ فَيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ فَخُيِّرَ فِي ذَلِكَ قَالَ { فَإِنْ جَاءُوكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ } .
Opowiedział nam Abd al-Aziz ibn Jahja, Abu al-Asbagh al-Harrani, który rzekł: Opowiedział mi Muhammad – to jest Ibn Salama – od Muhammada ibn Ishaka, od az-Zuhriego, który powiedział: Słyszałem, jak pewien mężczyzna z plemienia Muzajna opowiadał Sa'idowi ibn al-Musajjibowi, od Abu Hurajry, który rzekł: Pewien Żyd i pewna Żydówka, oboje małżeńscy, dopuścili się cudzołóstwa, gdy Wysłannik Allaha ﷺ przybył do Medyny. W Torze było dla nich zapisane ukamienowanie, lecz porzucili je i przyjęli tadżbijjah: wymierzano sto batów powrozem nasączonym smołą i wsadzano winnego na osła twarzą do ogona zwierzęcia. Zgromadzili się więc niektórzy z ich uczonych i wysłali innych ludzi do Wysłannika Allaha ﷺ, mówiąc:
„Zapytajcie go o karę za cudzołóstwo”. I kontynuował hadis, wspominając w nim: „Nie byli oni z jego religii, a on miał rozstrzygnąć między nimi; dano mu zatem wybór w tej sprawie, zgodnie ze słowami: {Jeśli przyjdą do ciebie, rozsądź między nimi lub odwróć się od nich}”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Opowieść opisuje żydowską praktykę karania oraz wybór, czy wydać wyrok.
Tekst umiejscawia to zdarzenie w czasie przybycia Wysłannika Allaha ﷺ do Medyny i opisuje, jak żydowscy uczeni zapytali go o karę za cudzołóstwo.
Praktyka karania wspomniana w przekazie: sto uderzeń liną pokrytą smołą, a następnie umieszczenie na ośle.
Kary określone przez prawo w islamskiej jurysprudencji.
Pismo wymienione w przekazie jako źródło żydowskiego nakazu.
Klasyczni prawnicy, odwołując się do koranicznego fragmentu o tych, którzy proszą Proroka ﷺ o rozstrzygnięcie, omawiają, czy miał on wydawać wyroki między nie-muzułmanami. Szkoły prawa różniły się co do dokładnego zakresu tego wyboru oraz stosowania własnych reguł prawnych. Ponieważ ten konkretny przekaz jest słaby, sam w sobie nie może ustanowić wiążącej reguły karnej; orzeczenia prawne wymagają wiarygodnych dowodów i rozstrzygnięcia przez właściwy organ sądowy.
- Nie wyprowadzaj reguły karnej z jednego słabego łańcucha przekazu; korzystaj z wiarygodnych źródeł i konsultuj się z wykwalifikowanymi uczonymi prawa.
- Podchodź do oskarżeń i sporów prawnych z uwzględnieniem dowodów, starannością i poszanowaniem właściwych organów sądowych.
- Traktuj teksty religijne uczciwie i nie wypaczaj ich znaczenia, by osiągnąć pożądany wynik.
Ten przekaz Sahih wymienia surowe warunki, w których wolno przelać krew muzułmanina, i stanowi bardziej wiarygodną podstawę dla tej dziedziny prawa.
Sahih al-Bukhari · #2695 (Sahih)Przekaz Sahih opowiada o prośbie o rozstrzygnięcie sporu według Księgi Allaha i pokazuje, z jaką starannością sędzia powinien rozpatrywać sprawę.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.