Sunan Abi Dawud, hadis 4861
Przekazany przez Amr ibn al-Faghwa' al-Khuza'i. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Amr ibn al-Faghwa' al-Khuza'i
Przekaz
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا نُوحُ بْنُ يَزِيدَ بْنِ سَيَّارٍ الْمُؤَدِّبُ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، قَالَ حَدَّثَنِيهِ ابْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ عِيسَى بْنِ مَعْمَرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْفَغْوَاءِ الْخُزَاعِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ دَعَانِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ أَرَادَ أَنْ يَبْعَثَنِي بِمَالٍ إِلَى أَبِي سُفْيَانَ يَقْسِمُهُ فِي قُرَيْشٍ بِمَكَّةَ بَعْدَ الْفَتْحِ فَقَالَ " الْتَمِسْ صَاحِبًا " . قَالَ فَجَاءَنِي عَمْرُو بْنُ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيُّ فَقَالَ بَلَغَنِي أَنَّكَ تُرِيدُ الْخُرُوجَ وَتَلْتَمِسُ صَاحِبًا . قَالَ قُلْتُ أَجَلْ . قَالَ فَأَنَا لَكَ صَاحِبٌ . قَالَ فَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُلْتُ قَدْ وَجَدْتُ صَاحِبًا . قَالَ فَقَالَ " مَنْ " . قُلْتُ عَمْرَو بْنَ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيَّ . قَالَ " إِذَا هَبَطْتَ بِلاَدَ قَوْمِهِ فَاحْذَرْهُ فَإِنَّهُ قَدْ قَالَ الْقَائِلُ أَخُوكَ الْبِكْرِيُّ وَلاَ تَأْمَنْهُ " . فَخَرَجْنَا حَتَّى إِذَا كُنْتُ بِالأَبْوَاءِ قَالَ إِنِّي أُرِيدُ حَاجَةً إِلَى قَوْمِي بِوَدَّانَ فَتَلْبَثُ لِي قُلْتُ رَاشِدًا فَلَمَّا وَلَّى ذَكَرْتُ قَوْلَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَشَدَدْتُ عَلَى بَعِيرِي حَتَّى خَرَجْتُ أُوضِعُهُ حَتَّى إِذَا كُنْتُ بِالأَصَافِرِ إِذَا هُوَ يُعَارِضُنِي فِي رَهْطٍ قَالَ وَأَوْضَعْتُ فَسَبَقْتُهُ فَلَمَّا رَآنِي قَدْ فُتُّهُ انْصَرَفُوا وَجَاءَنِي فَقَالَ كَانَتْ لِي إِلَى قَوْمِي حَاجَةٌ . قَالَ قُلْتُ أَجَلْ وَمَضَيْنَا حَتَّى قَدِمْنَا مَكَّةَ فَدَفَعْتُ الْمَالَ إِلَى أَبِي سُفْيَانَ .
Opowiedział nam Muhammad ibn Jahja ibn Faris, opowiedział nam Nuh ibn Jazid ibn Sajjar al-Mu’addib, opowiedział nam Ibrahim ibn Sa’d, który rzekł: Opowiedział mi to Ibn Ishak, od Isy ibn Ma’mara, od Abdullaha ibn Amra ibn al-Faghła al-Chuza’iego, od jego ojca, który powiedział: Wezwał mnie Wysłannik Allaha ﷺ, gdy zamierzał wysłać mnie z mieniem do Abu Sufjana, aby rozdzielił je wśród Kurajszytów w Mekce po Zwycięstwie. Powiedział:
„Poszukaj towarzysza podróży”. Wtedy przyszedł do mnie Amr ibn Umajja ad-Damri i rzekł: Doszło mnie, że zamierzasz wyruszyć w drogę i szukasz towarzysza. Odpowiedziałem: Tak jest. On na to: Ja będę twoim towarzyszem. Poszedłem więc do Wysłannika Allaha ﷺ i powiedziałem: Znalazłem towarzysza. Zapytał: „Kto to?”. Odpowiedziałem: Amr ibn Umajja ad-Damri. Rzekł: „Gdy dotrzesz na terytorium jego ludu, strzeż się go, gdyż powiedziano: Nawet jeśli to twój rodzony brat, nie ufaj mu”. Wyruszyliśmy i gdy dotarliśmy do al-Abła, powiedział do mnie: Mam sprawę do mojego ludu w Waddanie, poczekaj tu na mnie. Odparłem: Idź w dobrym imię. Gdy jednak odszedł, przypomniałem sobie słowa Proroka ﷺ. Popędziłem więc wielbłąda i jechałem szybko bez wytchnienia. Kiedy dotarłem do al-Asafir, zobaczyłem, że goni mnie z grupą ludzi. Przyspieszyłem jeszcze bardziej i udało mi się go wyprzedzić. Gdy zobaczył, że go zostawiłem w tyle, jego ludzie zawrócili, a on podjechał do mnie i powiedział: Miałem sprawę do mojego ludu. Odpowiedziałem: Rozumiem. Pojechaliśmy dalej, aż dotarliśmy do Mekki, gdzie przekazałem mienie Abu Sufjanowi.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ ostrzegł podróżnego, by zachował ostrożność wobec swojego towarzysza.
Tekst podaje, że przyczyną było wysłanie przez Proroka ﷺ Amra ibn al-Faghwa' z towarami do Mekki, aby po jej zdobyciu rozdzielił je wśród Kurejszytów.
Osoba podróżująca razem z kimś innym.
Miejsce na trasie między Medyną a Mekką.
Postępować ostrożnie i zachowywać czujność wobec możliwych zagrożeń.
Ponieważ przekaz jest słaby, nie należy traktować go jako samodzielnej podstawy wiążącego orzeczenia dotyczącego Amra ibn Umayyaha ani towarzyszy podróży. Ogólna rada, by ostrożnie podchodzić do kwestii zaufania i bezpieczeństwa, jest zgodna z uznanymi zasadami islamu; uczeni opierają wiążące przepisy na wiarygodnych dowodach oraz uwzględniają kontekst i pozostałe źródła.
- Starannie wybieraj towarzyszy podróży i wcześniej uzgodnij praktyczne sprawy dotyczące trasy, pieniędzy i bezpieczeństwa.
- Poważnie potraktuj konkretne ostrzeżenie i postępuj rozważnie, nie oskarżając nikogo na podstawie niepotwierdzonych informacji.
- Oceniaj wypowiedzi religijne pod kątem wiarygodności ich przekazu, a wiążące przepisy opieraj na mocnych dowodach.
Ten przekaz zaleca unikanie spraw budzących wątpliwości i stanowi wiarygodną, ogólną podstawę do zachowania ostrożności.
Sunan Abi Dawud · #4862 (Sahih)Ten sahih przekaz podaje wiarygodną, ogólną wskazówkę dotyczącą postępowania z innymi i stanowi mocniejszy dowód niż słaba relacja.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.