Sunan Abi Dawud, hadis 4901
Przekazany przez Abu Hurayrah. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abu Hurayrah
Przekaz
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ بْنِ سُفْيَانَ، أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ ثَابِتٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنِي ضَمْضَمُ بْنُ جَوْسٍ، قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " كَانَ رَجُلاَنِ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ مُتَآخِيَيْنِ فَكَانَ أَحَدُهُمَا يُذْنِبُ وَالآخَرُ مُجْتَهِدٌ فِي الْعِبَادَةِ فَكَانَ لاَ يَزَالُ الْمُجْتَهِدُ يَرَى الآخَرَ عَلَى الذَّنْبِ فَيَقُولُ أَقْصِرْ . فَوَجَدَهُ يَوْمًا عَلَى ذَنْبٍ فَقَالَ لَهُ أَقْصِرْ فَقَالَ خَلِّنِي وَرَبِّي أَبُعِثْتَ عَلَىَّ رَقِيبًا فَقَالَ وَاللَّهِ لاَ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكَ أَوْ لاَ يُدْخِلُكَ اللَّهُ الْجَنَّةَ . فَقُبِضَ أَرْوَاحُهُمَا فَاجْتَمَعَا عِنْدَ رَبِّ الْعَالَمِينَ فَقَالَ لِهَذَا الْمُجْتَهِدِ أَكُنْتَ بِي عَالِمًا أَوْ كُنْتَ عَلَى مَا فِي يَدِي قَادِرًا وَقَالَ لِلْمُذْنِبِ اذْهَبْ فَادْخُلِ الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِي وَقَالَ لِلآخَرِ اذْهَبُوا بِهِ إِلَى النَّارِ " . قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتَكَلَّمَ بِكَلِمَةٍ أَوْبَقَتْ دُنْيَاهُ وَآخِرَتَهُ .
Opowiedział nam Muhammad ibn as-Sabbah ibn Sufjan, poinformował nas Ali ibn Sabit, od Ikrimy ibn Ammara, który powiedział: Opowiedział mi Damdam ibn Dżaus, który powiedział: Abu Hurajra powiedział: Słyszałem Wysłannika Allaha ﷺ mówiącego:
«Było dwóch mężczyzn wśród Synów Izraela, którzy byli braćmi w wierze. Jeden z nich popełniał grzechy, a drugi gorliwie oddawał się czci. Ten gorliwy wciąż widział tamtego w grzechu i mówił mu: 'Przestań'. Pewnego dnia zastał go na grzechu i rzekł: 'Przestań'. Tamten odpowiedział: 'Zostaw mnie z moim Panem. Czy zostałeś posłany jako strażnik nade mną?'. Wtedy powiedział: 'Na Allaha! Allah ci nie wybaczy ani nie wprowadzi cię do Raju'. Następnie ich dusze zostały zabrane i spotkali się przed Panem światów. Allah rzekł do tego gorliwego: 'Czy miałeś wiedzę o Mnie lub czy miałeś władzę nad tym, co jest w Mojej ręce?'. A do grzesznika powiedział: 'Idź i wejdź do Raju dzięki Mojemu miłosierdziu'. O drugim zaś powiedział: 'Zabierzcie go do Ognia'. Abu Hurajra powiedział: Na Tego, w którego ręku jest moja dusza, wypowiedział słowo, które zgubiło jego życie doczesne i wieczne».
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Kto doprowadza grzesznika do rozpaczy, przekracza własne granice.
Dzieci Izraela: wspólnota, do której należeli dwaj mężczyźni z tej opowieści.
Wejście do Raju zależy ostatecznie od łaski Allaha, a nie od czyichś roszczeń czy zasług.
Osoba uprawniona do czuwania nad kimś i kontrolowania jego czynów.
Uczeni wyciągają stąd wniosek, że muzułmanie mogą szczerze zachęcać się nawzajem do porzucenia zła, lecz napominanie nie może przerodzić się w pychę ani kategoryczne orzekanie, komu Allah przebaczy, a kto wejdzie do Raju. Grzesznik nie zostaje uniewinniony ze swojego grzechu; opowieść ostrzega właśnie, że czciciel przekroczył swoje granice, wypowiadając te słowa. Uczeni łączą tę naukę z obowiązkiem potępiania grzechów, bez przywłaszczania sobie prawa do osądzania wyroku Allaha wobec konkretnych osób. Cztery sunnickie szkoły prawa uznają znaczenie szczerej rady i zakazywania zła, pod warunkiem między innymi posiadania wiedzy, stosowania odpowiednich metod i unikania większej szkody.
- Udzielaj szczerzej rady osobie grzeszącej, ale jej nie poniżaj ani nie orzekaj, że nie dostąpi przebaczenia Allaha.
- Gdy popełnisz błąd, powróć do Allaha ze skruchą i nie trać nadziei w Jego miłosierdzie.
- Zważaj na słowa, zanim kogoś osądzisz: nikt nie zna ostatecznego wyroku Allaha wobec danej osoby.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.