Sunan Abi Dawud, hadis 779
Przekazany przez Samurah ibn Jundub. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od Abu Dawud aż do Al‑Hasan
- 1Musaddadprzekazał go Abu Dawudمُسَدَّدٌ
- 2Yazidيَزِيدُ
- 3Sa'idسَعِيدٌ
- 4Qatadaقَتَادَةُ
- 5Al‑Hasanالْحَسَنِ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński.
Przekaz
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنِ الْحَسَنِ، أَنَّ سَمُرَةَ بْنَ جُنْدُبٍ، وَعِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ، تَذَاكَرَا فَحَدَّثَ سَمُرَةُ بْنُ جُنْدُبٍ، أَنَّهُ حَفِظَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَكْتَتَيْنِ سَكْتَةً إِذَا كَبَّرَ وَسَكْتَةً إِذَا فَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ { غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ } فَحَفِظَ ذَلِكَ سَمُرَةُ وَأَنْكَرَ عَلَيْهِ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ فَكَتَبَا فِي ذَلِكَ إِلَى أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ وَكَانَ فِي كِتَابِهِ إِلَيْهِمَا أَوْ فِي رَدِّهِ عَلَيْهِمَا أَنَّ سَمُرَةَ قَدْ حَفِظَ .
Opowiedział nam Musaddad, opowiedział nam Jazid, opowiedział nam Sa’id, opowiedział nam Katada, od Al-Hasana: Samura ibn Dżundub i Imran ibn Husajn rozmawiali ze sobą, a Samura ibn Dżundub opowiedział, że zapamiętał od Wysłannika Allaha ﷺ dwie chwile milczenia: jedną, gdy wypowiadał takbir, i drugą, gdy kończył recytację
„nie tych, którzy ściągnęli na siebie Twój gniew, ani tych, którzy błądzą”. Samura to pamiętał, lecz Imran ibn Husajn temu zaprzeczył. Napisali więc w tej sprawie do Ubajja ibn Ka’ba, a on w swoim liście do nich – lub w swojej odpowiedzi – potwierdził, że Samura słusznie zapamiętał.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Przekaz opisuje dwie chwile ciszy podczas modlitwy, ale jest słaby.
Wypowiedzenie słów „Allahu akbar”, którym rozpoczyna się modlitwa.
Krótka przerwa w modlitwie, bez recytacji.
Otwierająca sura Koranu; przytoczone słowa stanowią jej zakończenie.
Tekst podaje, że Samurah przypisał Prorokowi ﷺ dwie chwile ciszy, a Ubayy ibn Ka'b potwierdził, że tak to zapamiętał. Ponieważ przekaz oceniono jako słaby, sam w sobie nie może ustanowić wiążącej zasady praktyki modlitewnej. Uczeni oceniają przerwy i recytację podczas modlitwy na podstawie mocniejszych przekazów; szczegóły tych kwestii są omawiane w ramach poszczególnych szkół prawa.
- Ucz się praktyki modlitewnej z wiarygodnych przekazów Sahih, a w razie wątpliwości zapytaj kompetentnego uczonego.
- Nie ustanawiaj na podstawie samego słabego przekazu obowiązku ani zakazu dotyczącego modlitwy.
- Poświęć czas na staranne poznanie znaczenia i wymowy Al-Fatiha.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.