Sahih al-Bukhari, hadis 1
Przekazany przez Umar ibn al-Khattab. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Umar ibn al-Khattab
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ ، قَالَ : حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، قَالَ : حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيُّ ، قَالَ : أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيُّ ، أَنَّهُ سَمِعَ عَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيَّ ، يَقُولُ : سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى الْمِنْبَرِ، قَالَ : سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ : " إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ، وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى، فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى دُنْيَا يُصِيبُهَا أَوْ إِلَى امْرَأَةٍ يَنْكِحُهَا، فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ
Opowiedział nam Al-Humajdi, Abdullah ibn Az-Zubajr, który rzekł: Opowiedział nam Sufjan, który rzekł: Opowiedział nam Jahja ibn Sa’id Al-Ansari, który rzekł: Poinformował mnie Muhammad ibn Ibrahim At-Tajmi, że słyszał, jak Alkama ibn Wakkas Al-Lajsi mówił: Słyszałem Umara ibn Al-Chattaba, niech Allah będzie z niego zadowolony, gdy na minbarze powiedział: Słyszałem Wysłannika Allaha ﷺ mówiącego:
„Zaprawdę, uczynki zależą od intencji i każdy człowiek otrzyma to, co zamierzył. Kto więc wyemigrował dla korzyści doczesnych lub po to, by poślubić kobietę, jego emigracja zostanie policzona tylko za to, w jakim celu ją odbył”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Każdy czyn jest oceniany przez Allaha według czystości twojej intencji.
Umar ibn al-Khattab przytoczył te słowa Proroka ﷺ podczas publicznego przemówienia z minbaru w Medynie, podając za przykład hidżrę z Mekki do Medyny — największe poświęcenie, jakie ponieśli pierwsi muzułmanie.
Świadomy zamiar w sercu: zarówno odróżniający jeden czyn od drugiego (np. modlitwę obowiązkową od dobrowolnej), jak i wskazujący, dla kogo go wykonujesz (ikhlas).
Opuszczenie Mekki i udanie się do Medyny ze względu na wiarę; szerzej — porzucenie tego, czego Allah zakazał.
Imam asz-Szafi'i i imam Ahmad uznali, że ten hadis obejmuje jedną trzecią całej wiedzy islamskiej, ponieważ człowiek działa sercem, językiem i kończynami — a intencja serca jest pierwszym i rozstrzygającym ogniwem. Uczeni rozróżniają dwie funkcje intencji: 1. W orzecznictwie (fiqh): intencja w sercu jest warunkiem ważności aktów czci, takich jak ablucja (wudu), modlitwa, post i zakat. 2. W wymiarze wiary (ikhlas): zewnętrznie dobry czyn przynosi nagrodę w życiu przyszłym tylko wtedy, gdy został wykonany dla Allaha, a nie dla uznania czy korzyści doczesnych.
- Zanim zaczniesz modlitwę, przekażesz datek lub podejmiesz dobry czyn, zatrzymaj się na chwilę i świadomie zapytaj: dla kogo to robię?
- Pamiętaj, że nawet codzienne zajęcia — praca dla rodziny, nauka czy pomoc komuś — stają się aktami czci, gdy wykonujesz je dla Allaha z czystą intencją.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.