Sahih al-Bukhari, hadis 1286
Przekazany przez Aisha. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Aisha
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ تُوُفِّيَتِ ابْنَةٌ لِعُثْمَانَ ـ رضى الله عنه ـ بِمَكَّةَ وَجِئْنَا لِنَشْهَدَهَا، وَحَضَرَهَا ابْنُ عُمَرَ وَابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهم ـ وَإِنِّي لَجَالِسٌ بَيْنَهُمَا ـ أَوْ قَالَ جَلَسْتُ إِلَى أَحَدِهِمَا. ثُمَّ جَاءَ الآخَرُ، فَجَلَسَ إِلَى جَنْبِي فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ لِعَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ أَلاَ تَنْهَى عَنِ الْبُكَاءِ، فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ ". فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَدْ كَانَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ بَعْضَ ذَلِكَ، ثُمَّ حَدَّثَ قَالَ صَدَرْتُ مَعَ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ مِنْ مَكَّةَ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْبَيْدَاءِ، إِذَا هُوَ بِرَكْبٍ تَحْتَ ظِلِّ سَمُرَةٍ فَقَالَ اذْهَبْ، فَانْظُرْ مَنْ هَؤُلاَءِ الرَّكْبُ قَالَ فَنَظَرْتُ فَإِذَا صُهَيْبٌ، فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ ادْعُهُ لِي. فَرَجَعْتُ إِلَى صُهَيْبٍ فَقُلْتُ ارْتَحِلْ فَالْحَقْ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ. فَلَمَّا أُصِيبَ عُمَرُ دَخَلَ صُهَيْبٌ يَبْكِي يَقُولُ وَاأَخَاهُ، وَاصَاحِبَاهُ. فَقَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ يَا صُهَيْبُ أَتَبْكِي عَلَىَّ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبَعْضِ بُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ ". قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما فَلَمَّا مَاتَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ ذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ فَقَالَتْ رَحِمَ اللَّهُ عُمَرَ، وَاللَّهِ مَا حَدَّثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّ اللَّهَ لَيُعَذِّبُ الْمُؤْمِنَ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ. وَلَكِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ لَيَزِيدُ الْكَافِرَ عَذَابًا بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ ". وَقَالَتْ حَسْبُكُمُ الْقُرْآنُ {وَلاَ تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى}. قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ عِنْدَ ذَلِكَ وَاللَّهُ هُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَى. قَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ وَاللَّهِ مَا قَالَ ابْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ شَيْئًا.
Przekazał Abdullah ibn Ubajdullah ibn Abi Mulajka: Jedna z córek Usmana – niech Allah będzie z niego zadowolony – zmarła w Mekce, a my udaliśmy się na jej pogrzeb. Obecni byli również Ibn Umar i Ibn Abbas – niech Allah będzie z nich zadowolony – a ja siedziałem między nimi (lub powiedział: usiadłem obok jednego z nich, a potem drugi przyszedł i usiadł obok mnie). Abdullah ibn Umar – niech Allah będzie z nich obu zadowolony – rzekł do Amra ibn Usmana:
„Czy nie zakazesz płaczu? Wszak Posłaniec Allaha ﷺ powiedział: «Zmarły jest karany za płacz swojej rodziny nad nim»”. Ibn Abbas – niech Allah będzie z nich obu zadowolony – odrzekł: „Umar mawiał coś podobnego”. Następnie kontynuował opowieść: „Wyruszyłem z Umarem – niech Allah będzie z niego zadowolony – z Mekki, aż dotarliśmy do Al-Bajda, gdzie zauważył grupę podróżnych odpoczywających w cieniu drzewa samura. Powiedział do mnie: «Idź i zobacz, kim są ci podróżni». Poszedłem i zobaczyłem, że był wśród nich Suhajb. Poinformowałem o tym Umara, który polecił mi go wezwać. Wróciłem do Suhajba i powiedziałem: «Ruszaj i dołącz do Wodza Wiernych». Później, gdy Umar został dźgnięty, Suhajb wszedł płacząc i mówiąc: «O mój bracie! O mój przyjacielu!». Umar – niech Allah będzie z niego zadowolony – rzekł do niego: «O Suhajbie! Czy płaczesz nade mną, podczas gdy Posłaniec Allaha ﷺ powiedział: Zmarły jest karany za część płaczu swojej rodziny nad nim?»”. Ibn Abbas – niech Allah będzie z nich obu zadowolony – dodał: „Gdy Umar zmarł, wspomniałem o tym Aiszy – niech Allah będzie z niej zadowolony – a ona powiedziała: «Niech Allah okaże miłosierdzie Umarowi. Na Allaha, Posłaniec Allaha ﷺ nigdy nie powiedział, że wierzący jest karany za płacz swojej rodziny. Lecz powiedział: Allah zwiększa karę niewierzącego z powodu płaczu jego rodziny nad nim». Dodała także: «Wystarczy wam Koran: {Żadna dusza obciążona nie poniesie ciężaru innej}»”. Ibn Abbas – niech Allah będzie z nich obu zadowolony – powiedział wówczas: „Tylko Allah sprawia, że ktoś się śmieje lub płacze”. Ibn Abi Mulajka stwierdził: „Na Allaha, Ibn Umar – niech Allah będzie z nich obu zadowolony – nie odezwał się już ani słowem”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Łzy żałoby są dozwolone; tekst rozróżnia los wierzącego i niewierzącego.
Przekazanie wspomina o śmierci córki Usmana w Mekce i opisuje rozmowę podczas jej pogrzebu. Ibn Abbas opowiada także o upomnieniu przez Umara Suhajba, gdy ten opłakiwał jego śmierć.
Miejsce, gdzie Umar i Ibn Abbas podczas podróży spotkali podróżnych.
Drzewo, pod którym odpoczywali podróżni.
Zasada koraniczna: każdy człowiek odpowiada za własne czyny.
Uczeni uwzględniają wyjaśnienie A’iszy w interpretacji tego przekazania: zwykły smutek i łzy nie czynią wierzącego winnym czynów innych ludzi. Zakazane praktyki żałobne, takie jak lamentowanie i sprzeciwianie się wyrokowi Allaha, to coś innego i są potępiane przez uczonych. Szkoły prawa islamskiego również odróżniają ciche łzy i smutek od takich zakazanych obrzędów żałobnych; szczegółowa ocena prawna różni się między nimi.
- Pocieszaj osoby pogrążone w żałobie i nie potępiaj zwykłych łez.
- Unikaj lamentowania i wypowiedzi odrzucających wyrok Allaha.
- Czytaj przekazania uważnie i zestawiaj je z wyjaśnieniami kompetentnych Towarzyszy.
To przekazanie również omawia wypowiedzi o płaczu bliskich zmarłego i pomaga rozpatrywać tę kwestię w szerszym kontekście.
Sahih al-Bukhari · #1285 (Sahih)Wyjaśnia, że smutek i łzy towarzyszą stracie, oraz pomaga odróżnić naturalną żałobę od zakazanego lamentowania.
Sahih al-Bukhari · #1287 (Sahih)To przekazanie rozwija dyskusję o żałobie i interpretacji wypowiedzi dotyczących płaczu.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.