Sahih al-Bukhari, hadis 1287
Przekazany przez Aisha. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Aisha
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ تُوُفِّيَتِ ابْنَةٌ لِعُثْمَانَ ـ رضى الله عنه ـ بِمَكَّةَ وَجِئْنَا لِنَشْهَدَهَا، وَحَضَرَهَا ابْنُ عُمَرَ وَابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهم ـ وَإِنِّي لَجَالِسٌ بَيْنَهُمَا ـ أَوْ قَالَ جَلَسْتُ إِلَى أَحَدِهِمَا. ثُمَّ جَاءَ الآخَرُ، فَجَلَسَ إِلَى جَنْبِي فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ لِعَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ أَلاَ تَنْهَى عَنِ الْبُكَاءِ، فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ ". فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَدْ كَانَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ بَعْضَ ذَلِكَ، ثُمَّ حَدَّثَ قَالَ صَدَرْتُ مَعَ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ مِنْ مَكَّةَ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْبَيْدَاءِ، إِذَا هُوَ بِرَكْبٍ تَحْتَ ظِلِّ سَمُرَةٍ فَقَالَ اذْهَبْ، فَانْظُرْ مَنْ هَؤُلاَءِ الرَّكْبُ قَالَ فَنَظَرْتُ فَإِذَا صُهَيْبٌ، فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ ادْعُهُ لِي. فَرَجَعْتُ إِلَى صُهَيْبٍ فَقُلْتُ ارْتَحِلْ فَالْحَقْ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ. فَلَمَّا أُصِيبَ عُمَرُ دَخَلَ صُهَيْبٌ يَبْكِي يَقُولُ وَاأَخَاهُ، وَاصَاحِبَاهُ. فَقَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ يَا صُهَيْبُ أَتَبْكِي عَلَىَّ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبَعْضِ بُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ ". قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما فَلَمَّا مَاتَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ ذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ فَقَالَتْ رَحِمَ اللَّهُ عُمَرَ، وَاللَّهِ مَا حَدَّثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّ اللَّهَ لَيُعَذِّبُ الْمُؤْمِنَ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ. وَلَكِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ لَيَزِيدُ الْكَافِرَ عَذَابًا بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ ". وَقَالَتْ حَسْبُكُمُ الْقُرْآنُ {وَلاَ تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى}. قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ عِنْدَ ذَلِكَ وَاللَّهُ هُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَى. قَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ وَاللَّهِ مَا قَالَ ابْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ شَيْئًا.
Przekazał nam Abdan, przekazał nam Abdullah, poinformował nas Ibn Dżurajdż, który rzekł: Poinformował mnie Abdullah ibn Ubajdullah ibn Abi Mulajka, mówiąc: Córka Usmana — niech Allah będzie z niego zadowolony — zmarła w Mekce, a my udaliśmy się na jej pogrzeb. Byli tam obecni Ibn Umar i Ibn Abbas — niech Allah będzie z nich zadowolony — a ja siedziałem między nimi — lub powiedział: usiadłem obok jednego z nich. Wtedy przyszedł drugi i usiadł obok mnie. Abdullah ibn Umar — niech Allah będzie z nich obu zadowolony — rzekł do Amra ibn Usmana:
„Czy nie zakazesz płaczu? Wszak Posłaniec Allaha ﷺ powiedział: »Zmarły jest karany przez płacz swojej rodziny nad nim«”. Ibn Abbas — niech Allah będzie z nich obu zadowolony — odrzekł: „Umar mawiał coś podobnego”. Następnie opowiedział: „Wyruszyłem z Umarem — niech Allah będzie z niego zadowolony — z Mekki, aż dotarliśmy do Al-Bajda. Tam zobaczył grupę podróżnych odpoczywających w cieniu drzewa samura i rzekł: »Idź i zobacz, kim są ci podróżni«. Poszedłem i zobaczyłem, że był wśród nich Suhaib. Poinformowałem o tym Umara, który kazał mi go wezwać. Wróciłem więc do Suhaiba i powiedziałem: »Wyruszaj i dogoń Wodza Wiernych«. Później, gdy Umar został ugodzony nożem, Suhaib wszedł płacząc i wołając: »O mój bracie! O mój przyjacielu!«. Umar — niech Allah będzie z niego zadowolony — rzekł do niego: »O Suhaibie! Czy płaczesz nade mną, skoro Posłaniec Allaha ﷺ powiedział: Zmarły jest karany za część płaczu swojej rodziny nad nim?«”. Ibn Abbas — niech Allah będzie z nich obu zadowolony — dodał: „Gdy Umar zmarł, wspomniałem o tym Aiszy — niech Allah będzie z niej zadowolony — a ona powiedziała: »Niech Allah okaże miłosierdzie Umarowi. Na Allaha, Posłaniec Allaha ﷺ nie powiedział, że wierzący jest karany przez płacz swojej rodziny. Lecz Posłaniec Allaha ﷺ powiedział: Allah zwiększa karę niewierzącego z powodu płaczu jego rodziny nad nim«. I dodała: »Wystarczy wam Koran: {Żadna dusza obciążona nie poniesie ciężaru innej}«”. Ibn Abbas — niech Allah będzie z nich obu zadowolony — rzekł wówczas: „To Allah sprawia śmiech i płacz”. Ibn Abi Mulajka powiedział: „Na Allaha, Ibn Umar — niech Allah będzie z nich obu zadowolony — nie odezwał się już ani słowem”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Przekaz dotyczy płaczu po zmarłym i jego wyjaśnienia.
Przekaz wspomina pogrzeb córki Usmana w Mekce i opisuje różnicę w wyjaśnieniach Ibn Umara i A’iszy dotyczących płaczu po zmarłym.
Miejsce na trasie między Mekką a Medyną.
Drzewo, pod którym odpoczywali podróżni w tej opowieści.
Zasada koraniczna: każdy człowiek odpowiada za własne czyny.
Uczeni omawiają ten przekaz wraz ze sprostowaniem A’iszy i wersetami Koranu dotyczącymi osobistej odpowiedzialności. Rozróżniają zwykłe łzy i smutek od zakazanych praktyk żałobnych, takich jak zawodzenie i lamenty. Zmarłego nie obarcza się odpowiedzialnością za grzech popełniony przez kogoś innego; ostrzeżenie wyjaśnia się w odniesieniu do niewierzącego albo żałoby, którą zmarły sam nakazał lub do której zachęcał za życia. Sunnickie szkoły prawa zezwalają na naturalne łzy, a zakazują zawodzenia.
- Pocieszaj pogrążonych w żałobie ze współczuciem i pozwól na zwykłe łzy, unikając jednak zawodzenia i lamentów.
- Porównuj przekazy i zasięgaj fachowych objaśnień, gdy teksty na pierwszy rzut oka wydają się sprzeczne.
- Nie przypisuj nikomu grzechu innej osoby; każdy człowiek odpowiada za własne czyny.
Ten fragment tej samej opowieści również omawia słowa Umara, płacz Suhajba i sprostowanie A’iszy.
Sahih al-Bukhari · #1288 (Sahih)Ten kolejny przekaz dotyczy tego samego zagadnienia płaczu po zmarłym i pomaga zrozumieć kontekst dyskusji.
Sahih al-Bukhari · #1289 (Sahih)Ten przekaz również przedstawia wyjaśnienie A’iszy dotyczące płaczu po zmarłych.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.