Sahih al-Bukhari, hadis 1415
Przekazany przez Abu Mas'ud. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abu Mas'ud
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ الْحَكَمُ ـ هُوَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْبَصْرِيُّ ـ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ آيَةُ الصَّدَقَةِ كُنَّا نُحَامِلُ، فَجَاءَ رَجُلٌ فَتَصَدَّقَ بِشَىْءٍ كَثِيرٍ فَقَالُوا مُرَائِي. وَجَاءَ رَجُلٌ فَتَصَدَّقَ بِصَاعٍ فَقَالُوا إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنْ صَاعِ هَذَا. فَنَزَلَتِ {الَّذِينَ يَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فِي الصَّدَقَاتِ وَالَّذِينَ لاَ يَجِدُونَ إِلاَّ جُهْدَهُمْ} الآيَةَ.
Opowiedział nam Ubajd Allah ibn Sa’id, opowiedział nam Abu an-Nu’man al-Hakam – czyli Ibn Abd Allah al-Basri – opowiedział nam Szu’ba, od Sulajmana, od Abu Wa’ila, od Abu Mas’uda – niech Allah będzie z niego zadowolony – który powiedział:
„Gdy został objawiony werset o jałmużnie, pracowaliśmy jako tragarze. Przyszedł pewien człowiek i rozdał wiele dóbr w jałmużnie, a ludzie powiedzieli: »To popisuje się«. Potem przyszedł inny człowiek i dał jeden sa’ [małą miarę], a oni rzekli: »Zaprawdę, Allah nie potrzebuje tego sa’a«. Wtedy zostało objawione: {Ci, którzy znieważają wierzących dających jałmużny dobrowolnie oraz tych, którzy nie znajdują nic poza własnym wysiłkiem...}”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Wyśmiewanie zarówno dużych, jak i małych datków pomija szczere zaangażowanie w sadaqę.
Abu Mas'ud opowiada, że towarzysze pracowali jako tragarze, gdy objawiono werset o sadaqe. Ludzie wyśmiewali zarówno duży datek, jak i mały datek osoby, która miała ograniczone środki. Następnie objawiono werset potępiający tych, którzy krytykują wierzących za ich dobrowolną jałmużnę (Koran 9:79).
Dar na cele dobroczynne, dobrowolny lub wynikający z religijnego obowiązku.
Dawna miara objętości stosowana do ziarna i innych produktów sypkich.
Ludzie, którzy zarabiali na życie, odpłatnie przenosząc towary.
Klasyczni komentatorzy łączą tę tradycję z Koranem 9:79: wyśmiewanie zarówno hojnego datku, jak i datku odpowiadającego możliwościom darczyńcy jest naganne. Wartości jałmużny nie mierzy się wyłącznie jej wysokością; liczą się także szczerość i wysiłek. Uczeni podkreślają również, że nie należy bez dowodów oskarżać kogoś o ostentacyjność.
- Dawaj stosownie do swoich możliwości i nie umniejszaj skromnego datku.
- Nie oskarżaj nikogo o określone intencje, jeśli ich nie znasz.
- Reaguj na szyderstwa i krytykę, które mogą zniechęcać innych do jałmużny.
Ta tradycja jest blisko związana z tym samym tematem w księdze o zakacie i pomaga umieścić zachętę do dawania w odpowiednim kontekście.
Sahih al-Bukhari · #1416 (Sahih)Przekaz Abu Mas'uda nawiązuje do tej samej relacji o krytykowaniu osób dających sadaqę.
40 Hadith van an-Nawawi · #25 (Sahih)Ten hadis opisuje, jak towarzysze szukali sposobów, by dawać jałmużnę, i stanowi tematyczne uzupełnienie.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.