Sahih al-Bukhari, hadis 1572
Przekazany przez Abdullah ibn Abbas. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abdullah ibn Abbas
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
وَقَالَ أَبُو كَامِلٍ فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو مَعْشَرٍ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ غِيَاثٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ مُتْعَةِ الْحَجِّ، فَقَالَ أَهَلَّ الْمُهَاجِرُونَ وَالأَنْصَارُ وَأَزْوَاجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ وَأَهْلَلْنَا، فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اجْعَلُوا إِهْلاَلَكُمْ بِالْحَجِّ عُمْرَةً إِلاَّ مَنْ قَلَّدَ الْهَدْىَ ". فَطُفْنَا بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَأَتَيْنَا النِّسَاءَ، وَلَبِسْنَا الثِّيَابَ وَقَالَ " مَنْ قَلَّدَ الْهَدْىَ فَإِنَّهُ لاَ يَحِلُّ لَهُ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْىُ مَحِلَّهُ ". ثُمَّ أَمَرَنَا عَشِيَّةَ التَّرْوِيَةِ أَنْ نُهِلَّ بِالْحَجِّ، فَإِذَا فَرَغْنَا مِنَ الْمَنَاسِكِ جِئْنَا فَطُفْنَا بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَقَدْ تَمَّ حَجُّنَا، وَعَلَيْنَا الْهَدْىُ كَمَا قَالَ اللَّهُ تَعَالَى {فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْىِ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعْتُمْ} إِلَى أَمْصَارِكُمْ. الشَّاةُ تَجْزِي، فَجَمَعُوا نُسُكَيْنِ فِي عَامٍ بَيْنَ الْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ، فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى أَنْزَلَهُ فِي كِتَابِهِ وَسَنَّهُ نَبِيُّهُ صلى الله عليه وسلم وَأَبَاحَهُ لِلنَّاسِ غَيْرَ أَهْلِ مَكَّةَ، قَالَ اللَّهُ {ذَلِكَ لِمَنْ لَمْ يَكُنْ أَهْلُهُ حَاضِرِي الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ} وَأَشْهُرُ الْحَجِّ الَّتِي ذَكَرَ اللَّهُ تَعَالَى شَوَّالٌ وَذُو الْقَعْدَةِ وَذُو الْحَجَّةِ، فَمَنْ تَمَتَّعَ فِي هَذِهِ الأَشْهُرِ فَعَلَيْهِ دَمٌ أَوْ صَوْمٌ، وَالرَّفَثُ الْجِمَاعُ، وَالْفُسُوقُ الْمَعَاصِي، وَالْجِدَالُ الْمِرَاءُ.
Abu Kamil Fudajl ibn Husajn al-Basri powiedział: Opowiedział nam Abu Maszar, opowiedział nam Usman ibn Ghijas, od Ikrimy, od Ibn Abbasa – niech Allah będzie z nich obu zadowolony – że zapytano go o tamattu’ w hadżdżu. Odpowiedział:
„Muhadżirowie, Ansarowie oraz żony Proroka ﷺ ogłosili ihram podczas Pielgrzymki Pożegnalnej i my również to uczyniliśmy. Gdy przybyliśmy do Mekki, Wysłannik Allaha ﷺ rzekł: »Uczyńcie wasz ihram dla hadżdżu umrą, z wyjątkiem tego, kto oznakował zwierzę ofiarne (hady)«. Odprawiliśmy więc tawaf wokół Domu oraz między Safą a Marwą, wróciliśmy do naszych żon i założyliśmy zwykłe ubrania. On zaś powiedział: »Kto oznakował hady, ten nie może wyjść ze stanu ihram, dopóki hady nie dotrze na miejsce ofiary«. Następnie, popołudniem w dniu tarwija, nakazał nam ogłosić ihram dla hadżdżu. Gdy ukończyliśmy obrzędy, przybyliśmy i dokonaliśmy tawafu wokół Domu oraz między Safą a Marwą, tym samym nasz hadżdż został ukończony, a na nas spoczywał obowiązek złożenia ofiary, zgodnie ze słowami Allaha Najwyższego: {Złożcie w ofierze to, co jest dla was osiągalne. A kto nie znajdzie [zwierzęcia], ten niech pości trzy dni podczas hadżdżu i siedem, gdy powrócicie} do waszych krajów. Owca jest wystarczająca. Zatem połączyli dwa akty czci w jednym roku, między hadżdżem a umrą, gdyż Allah Najwyższy objawił to w Swojej Księdze, a Jego Prorok ﷺ ustanowił to w swojej Sunnie, zezwalając na to ludziom z wyjątkiem mieszkańców Mekki. Allah powiedział: {To jest dla tego, którego rodzina nie mieszka w pobliżu Meczetu Zakazanego}. Miesiącami hadżdżu, o których wspomniał Allah Najwyższy, są Szawwal, Zu al-Kada i Zu al-Hidżdża. Kto dopełni tamattu’ w tych miesiącach, musi złożyć ofiarę lub pościć. Ar-rafas oznacza stosunek płciowy; al-fusuk oznacza grzechy i nieposłuszeństwo; a al-dżidal oznacza spory i kłótnie.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Tamattu' łączy umrę z hadżdżem i wiąże się z obowiązkiem złożenia ofiary lub poszczenia.
Przekaz opisuje hadżdż pożegnalny i wskazówki Proroka ﷺ dla towarzyszy, gdy dotarli do Mekki.
Rodzaj hadżdżu, w którym najpierw odbywa się umrę, następnie kończy stan ihramu, a później ponownie przyjmuje ihram na hadżdż.
Stan sakralny, w którym pielgrzym powstrzymuje się od określonych czynności i rzeczy.
Zwierzę składane w ofierze podczas pielgrzymki; kto nie może złożyć ofiary, pości zgodnie z podanymi wytycznymi.
Uczonym wynika z tego przekazu, że tamattu' jest dozwolone dla pielgrzymów spoza Mekki, a osoba odbywająca pielgrzymkę w tej formie składa ofiarę; kto nie może tego uczynić, pości trzy dni podczas hadżdżu i siedem dni po powrocie. Hadis wskazuje, że wystarczającym zwierzęciem ofiarnym jest owca. Szkoły prawa omawiają dodatkowe warunki i szczegóły, w tym zasady dotyczące osoby, która oznaczyła zwierzę ofiarne i zabrała je ze sobą; jej ihram nie kończy się, zanim ofiara dotrze na miejsce przeznaczenia.
- Przed wyjazdem dowiedz się, którą formę hadżdżu wybierasz i jakie obowiązki się z nią wiążą.
- Kto nie może wypełnić obowiązku złożenia ofiary przy tamattu', przestrzega wyznaczonych dni postu.
- W razie wątpliwości dotyczących ihramu i zasad składania ofiary zasięgnij wiarygodnej, fachowej porady.
Ten przekaz z Sahih al-Bukhari również dotyczy praktyk pielgrzymkowych i pomaga wyjaśnić kontekst wskazówek dotyczących tamattu'.
Sahih al-Bukhari · #1571 (Sahih)Ten sahihowy przekaz z tej samej księgi jest powiązanym źródłem na temat rytuałów i wskazówek podczas hadżdżu.
Sahih al-Bukhari · #1573 (Sahih)Ten przekaz od Ibn Umara odnosi się do zasad i praktyk związanych z pielgrzymką.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.