Sahih al-Bukhari, hadis 1706
Przekazany przez Abu Huraira. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Abu Hurayra
- 1Muhammadprzekazał go al‑Bukhariمُحَمَّدٌ
- 2Abd al‑A'la ibn Abd al‑A'laعَبْدُ الأَعْلَى بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى
- 3Ma'marمَعْمَرٍ
- 4Yahya ibn Abu Kathirيَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ
- 5Ikrimaعِكْرِمَةَ
- 6Abu Hurayraأَبِي هُرَيْرَةَ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأَى رَجُلاً يَسُوقُ بَدَنَةً، قَالَ " ارْكَبْهَا ". قَالَ إِنَّهَا بَدَنَةٌ. قَالَ " ارْكَبْهَا ". قَالَ فَلَقَدْ رَأَيْتُهُ رَاكِبَهَا يُسَايِرُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَالنَّعْلُ فِي عُنُقِهَا. تَابَعَهُ مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Opowiedział nam Muhammad, poinformował nas Abd al-A'la ibn Abd al-A'la, od Ma'mara, od Jahji ibn Abi Kasira, od Ikrimy, od Abu Hurajry —niech Allah będzie z niego zadowolony—: Prorok Allaha ﷺ zobaczył mężczyznę prowadzącego wielbłądzicę ofiarną (Badana) i rzekł do niego:
„Dosiądź jej”. Mężczyzna odpowiedział: „To Badana”. Prorok ﷺ powtórzył: „Dosiądź jej!”. Abu Hurajra dodał: „I zaprawdę widziałem go, jak ją dosiadał, jadąc obok Proroka ﷺ, podczas gdy sandał zwisał z jej szyi”. Narrację tę potwierdził Muhammad ibn Baszszar; opowiedział nam Usman ibn Umar, poinformował nas Ali ibn al-Mubarak, od Jahji, od Ikrimy, od Abu Hurajry —niech Allah będzie z niego zadowolony—, od Proroka ﷺ.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ pozwolił używać wielbłąda ofiarnego jako wierzchowca.
Duże zwierzę ofiarne, zazwyczaj wielbłąd, przeznaczone na ofiarę podczas pielgrzymki.
Znak rozpoznawczy wskazujący, że zwierzę było przeznaczone na ofiarę.
Uczeni wyciągają z tego wniosek, że ze zwierzęcia ofiarnego wolno korzystać jako wierzchowca, gdy zachodzi taka potrzeba, na przykład podczas podróży, o ile nie wyrządza mu to szkody. Powtarzane polecenie Proroka ﷺ wyjaśnia, że mężczyzna nie powinien był uznawać przeznaczenia zwierzęcia na ofiarę za powód, by pozostawić je niewykorzystane. Prawnicy omawiają szczegółowe warunki, odwołując się do innych przekazów dotyczących zwierząt ofiarnych; ogólna zasada nakazuje troskę o zwierzę i unikanie niepotrzebnego obciążania go.
- Korzystaj ze zwierzęcia ofiarnego jako środka transportu, gdy jest to potrzebne, ale troszcz się o nie i nie dopuszczaj do jego krzywdzenia.
- W razie wątpliwości dotyczących zasady religijnej poproś o wyjaśnienie i kieruj się jasnymi wskazówkami wiarygodnych osób posiadających wiedzę.
- W obrzędach odróżniaj to, co obowiązkowe, od tego, co wynika z ostrożności lub zwyczaju.
Ten przekaz również dotyczy obchodzenia się ze zwierzęciem ofiarnym podczas pielgrzymki i uzupełnia praktyczne zasady związane z ofiarą.
Sahih al-Bukhari · #1704 (Sahih)Ten hadis dotyczy oznaczania i ozdabiania zwierząt ofiarnych, co wiąże się z sandałem zawieszonym na szyi wielbłąda jako znakiem rozpoznawczym.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.