Sahih al-Bukhari, hadis 1937
Przekazany przez Abu Hurayrah. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ
- 1Uthman ibn Abu Shaybaprzekazał go al‑Bukhariعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ
- 2Jarirجَرِيرٌ
- 3Mansurمَنْصُورٍ
- 4Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 5Humayd ibn Abd ar‑Rahmanحُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ
- 6Abu Hurayraأَبِي هُرَيْرَةَ
- 7Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّ الأَخِرَ وَقَعَ عَلَى امْرَأَتِهِ فِي رَمَضَانَ. فَقَالَ " أَتَجِدُ مَا تُحَرِّرُ رَقَبَةً ". قَالَ لاَ. قَالَ " فَتَسْتَطِيعُ أَنْ تَصُومَ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ ". قَالَ لاَ. قَالَ " أَفَتَجِدُ مَا تُطْعِمُ بِهِ سِتِّينَ مِسْكِينًا ". قَالَ لاَ. قَالَ فَأُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِعَرَقٍ فِيهِ تَمْرٌ ـ وَهُوَ الزَّبِيلُ ـ قَالَ " أَطْعِمْ هَذَا عَنْكَ ". قَالَ عَلَى أَحْوَجَ مِنَّا مَا بَيْنَ لاَبَتَيْهَا أَهْلُ بَيْتٍ أَحْوَجُ مِنَّا. قَالَ " فَأَطْعِمْهُ أَهْلَكَ ".
Opowiedział nam Usman ibn Abi Szejba, opowiedział nam Dżarir, od Mansura, od Az-Zuhriego, od Humajda ibn Abd ar-Rahmana, od Abu Hurajry — niech Allah będzie z niego zadowolony —: Pewien mężczyzna przyszedł do Proroka ﷺ i powiedział:
«Współżyłem z moją żoną w czasie Ramadanu». Prorok ﷺ zapytał go: «Czy stać cię na wyzwolenie niewolnika?». Odpowiedział: «Nie». Zapytał: «Czy jesteś w stanie pościć przez dwa kolejne miesiące?». Odpowiedział: «Nie». Zapytał: «Czy stać cię na nakarmienie sześćdziesięciu biednych?». Odpowiedział: «Nie». Wtedy przyniesiono Prorokowi ﷺ duży kosz pełen daktyli. Prorok ﷺ rzekł do niego: «Rozdaj to jako jałmużnę w ramach pokuty». Mężczyzna odpowiedział: «Komuś bardziej potrzebującemu niż my? Nie ma między dwiema górami Medyny rodziny bardziej potrzebującej niż moja». Prorok ﷺ rzekł: «W takim razie nakarm tym swoją rodzinę».
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Pokuta zaczyna się od wyzwolenia niewolnika, postu lub nakarmienia sześćdziesięciu ubogich.
Pewien mężczyzna powiedział Prorokowi ﷺ, że w dzień postu w Ramadanie odbył stosunek z żoną. Nie był w stanie wypełnić żadnej z wymienionych form pokuty, a kosz daktyli ostatecznie został mu przyznany dla jego rodziny.
Uwolnienie osoby zniewolonej przez sfinansowanie jej wyzwolenia.
Poszczenie przez dwa miesiące z rzędu, bez dobrowolnego przerywania ciągłości.
W przekazanym tekście mowa o koszu daktyli ofiarowanym jako pokarm na poczet pokuty.
Klasyczni uczeni wywodzą z tego, że umyślne współżycie w ciągu dnia podczas postu w Ramadanie wymaga poważnej pokuty, a także skruchy i odrobienia tego dnia postu. Wymieniona kolejność to wyzwolenie niewolnika, następnie poszczenie przez dwa kolejne miesiące, a potem nakarmienie sześćdziesięciu ubogich. Szkoły prawa omawiają różnice dotyczące dokładnego obowiązku i kolejności tej pokuty; hadis podkreśla również, że nikt nie jest obciążany ponad swoje możliwości. Ponieważ mężczyzna nie mógł znaleźć ubogich bardziej potrzebujących niż jego własna rodzina, Prorok ﷺ pozwolił mu przekazać daktyle rodzinie.
- Traktuj poważnie umyślne naruszenie postu w Ramadanie i zapytaj kompetentnego uczonego, jak pokuta ma zastosowanie w twojej sytuacji.
- Szczerze oceń, co jesteś w stanie zrobić; Prorok ﷺ uwzględnił rzeczywiste możliwości mężczyzny.
- Przekazując żywność potrzebującym, miej na uwadze także potrzeby własnej rodziny.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.