Sahih al-Bukhari, hadis 2291
Przekazany przez Abu Huraira. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abu Huraira
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي جَعْفَرُ بْنُ رَبِيعَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَنَّهُ ذَكَرَ رَجُلاً مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ سَأَلَ بَعْضَ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنْ يُسْلِفَهُ أَلْفَ دِينَارٍ، فَقَالَ ائْتِنِي بِالشُّهَدَاءِ أُشْهِدُهُمْ. فَقَالَ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا. قَالَ فَأْتِنِي بِالْكَفِيلِ. قَالَ كَفَى بِاللَّهِ كَفِيلاً. قَالَ صَدَقْتَ. فَدَفَعَهَا إِلَيْهِ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى، فَخَرَجَ فِي الْبَحْرِ، فَقَضَى حَاجَتَهُ، ثُمَّ الْتَمَسَ مَرْكَبًا يَرْكَبُهَا، يَقْدَمُ عَلَيْهِ لِلأَجَلِ الَّذِي أَجَّلَهُ، فَلَمْ يَجِدْ مَرْكَبًا، فَأَخَذَ خَشَبَةً، فَنَقَرَهَا فَأَدْخَلَ فِيهَا أَلْفَ دِينَارٍ، وَصَحِيفَةً مِنْهُ إِلَى صَاحِبِهِ، ثُمَّ زَجَّجَ مَوْضِعَهَا، ثُمَّ أَتَى بِهَا إِلَى الْبَحْرِ، فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنَّكَ تَعْلَمُ أَنِّي كُنْتُ تَسَلَّفْتُ فُلاَنًا أَلْفَ دِينَارٍ، فَسَأَلَنِي كَفِيلاً، فَقُلْتُ كَفَى بِاللَّهِ كَفِيلاً، فَرَضِيَ بِكَ، وَسَأَلَنِي شَهِيدًا، فَقُلْتُ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا، فَرَضِيَ بِكَ، وَأَنِّي جَهَدْتُ أَنْ أَجِدَ مَرْكَبًا، أَبْعَثُ إِلَيْهِ الَّذِي لَهُ فَلَمْ أَقْدِرْ، وَإِنِّي أَسْتَوْدِعُكَهَا. فَرَمَى بِهَا فِي الْبَحْرِ حَتَّى وَلَجَتْ فِيهِ، ثُمَّ انْصَرَفَ، وَهْوَ فِي ذَلِكَ يَلْتَمِسُ مَرْكَبًا، يَخْرُجُ إِلَى بَلَدِهِ، فَخَرَجَ الرَّجُلُ الَّذِي كَانَ أَسْلَفَهُ، يَنْظُرُ لَعَلَّ مَرْكَبًا قَدْ جَاءَ بِمَالِهِ، فَإِذَا بِالْخَشَبَةِ الَّتِي فِيهَا الْمَالُ، فَأَخَذَهَا لأَهْلِهِ حَطَبًا، فَلَمَّا نَشَرَهَا وَجَدَ الْمَالَ وَالصَّحِيفَةَ، ثُمَّ قَدِمَ الَّذِي كَانَ أَسْلَفَهُ، فَأَتَى بِالأَلْفِ دِينَارٍ، فَقَالَ وَاللَّهِ مَا زِلْتُ جَاهِدًا فِي طَلَبِ مَرْكَبٍ لآتِيَكَ بِمَالِكَ، فَمَا وَجَدْتُ مَرْكَبًا قَبْلَ الَّذِي أَتَيْتُ فِيهِ. قَالَ هَلْ كُنْتَ بَعَثْتَ إِلَىَّ بِشَىْءٍ قَالَ أُخْبِرُكَ أَنِّي لَمْ أَجِدْ مَرْكَبًا قَبْلَ الَّذِي جِئْتُ فِيهِ. قَالَ فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ أَدَّى عَنْكَ الَّذِي بَعَثْتَ فِي الْخَشَبَةِ فَانْصَرِفْ بِالأَلْفِ الدِّينَارِ رَاشِدًا ".
Abu Abdullah powiedział, a Al-Lajth rzekł: Opowiedział mi Dżafar ibn Rabi’a, od Abd ar-Rahmana ibn Hurmuza, od Abu Hurajry (niech Allah będzie z niego zadowolony), od Wysłannika Allaha ﷺ:
„Wspomniał on o pewnym mężczyźnie z Synów Izraela, który poprosił innego z Synów Izraela o pożyczenie mu tysiąca dinarów. Ten odrzekł: »Przyprowadź świadków, abym mógł ich wezwać«. On odpowiedział: »Allah wystarczy jako świadek«. Wierzyciel rzekł: »Więc przyprowadź poręczyciela«. Tamten odparł: »Allah wystarczy jako poręczyciel«. Wierzyciel powiedział: »Masz rację« i pożyczył mu pieniądze na określony termin. Dłużnik wyruszył w podróż morską, załatwił swoje sprawy, a następnie szukał statku, by wrócić przed upływem terminu spłaty, lecz nie znalazł żadnego. Wziął więc kawałek drewna, wydrążył go, włożył do środka tysiąc dinarów oraz list do wierzyciela, szczelnie zamknął otwór i zaniósł drewno nad morze. Powiedział: »O Allahu! Ty wiesz, że pożyczyłem od tego człowieka tysiąc dinarów. Zażądał ode mnie poręczyciela, a ja powiedziałem: Allah wystarczy jako poręczyciel, i on zaakceptował Ciebie. Poprosił o świadka, a ja powiedziałem: Allah wystarczy jako świadek, i on zaakceptował Ciebie. Usilnie starałem się znaleźć statek, by wysłać mu to, co mu się należy, ale nie mogłem. Powierzam Ci to w depozyt«. Wrzucił drewno do morza, aż zniknęło w wodzie, po czym odszedł, nadal szukając statku, by udać się do swojego kraju. Mężczyzna, który udzielił pożyczki, wyszedł sprawdzić, czy może jakiś statek przywiózł jego pieniądze, i oto zobaczył drewno, w którym znajdowały się środki. Zabrał je do domu jako opał dla swojej rodziny, lecz gdy zaczął je piłować, znalazł w środku pieniądze i list. Niedługo potem przybył dłużnik, przynosząc tysiąc dinarów, i powiedział: »Na Allaha, nieustannie usiłowałem znaleźć statek, by przywieźć ci twoje pieniądze, ale nie znalazłem żadnego wcześniej niż ten, którym przybyłem«. Wierzyciel zapytał: »Czy wysłałeś do mnie coś?«. Dłużnik odpowiedział: »Mówię ci, że nie znalazłem statku wcześniej niż ten, którym przyjechałem«. Wierzyciel rzekł: »Allah spłacił za ciebie to, co wysłałeś w drewnie. Zabierz więc te tysiąc dinarów i odejdź prowadzony właściwą drogą«.”
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Dłużnik wykazuje szczerość, spłacając dług w terminie i w miarę swoich możliwości.
Złota moneta używana jako pieniądz w czasach opisywanych w tej relacji.
Osoba, która ręczy za wypełnienie zobowiązania.
Uzgodniona data, do której należy zwrócić dług.
Uczeni wyciągają stąd wniosek, że pożyczka z jasno określonym terminem jest dozwolona oraz że należy starannie przestrzegać ustaleń i praw. Dłużnik powinien szczerze dokładać starań, by spłacić dług; opowieść pochwala jego zaufanie Allahowi, ale nie ustanawia wrzucania pieniędzy do morza powszechną metodą spłacania długów. Cztery sunnickie szkoły prawa uznają znaczenie spłacania długów i przestrzegania ważnych ustaleń.
- Przy pożyczce uzgodnij jasne warunki i realistyczny termin spłaty.
- Spłacaj dług na czas; jeśli przeszkoda to uniemożliwia, niezwłocznie skontaktuj się z wierzycielem.
- Zaufaj Allahowi, a zarazem zrób wszystko, co w twojej mocy, by wywiązać się ze zobowiązań.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.