Sahih al-Bukhari, hadis 2309
Przekazany przez Jabir ibn Abdullah. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Jabir ibn Abdullah
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، وَغَيْرِهِ،، يَزِيدُ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ، وَلَمْ يُبَلِّغْهُ كُلُّهُمْ رَجُلٌ وَاحِدٌ مِنْهُمْ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ، فَكُنْتُ عَلَى جَمَلٍ ثَفَالٍ، إِنَّمَا هُوَ فِي آخِرِ الْقَوْمِ، فَمَرَّ بِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَنْ هَذَا ". قُلْتُ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ. قَالَ " مَا لَكَ ". قُلْتُ إِنِّي عَلَى جَمَلٍ ثَفَالٍ. قَالَ " أَمَعَكَ قَضِيبٌ ". قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ " أَعْطِنِيهِ ". فَأَعْطَيْتُهُ فَضَرَبَهُ فَزَجَرَهُ، فَكَانَ مِنْ ذَلِكَ الْمَكَانِ مِنْ أَوَّلِ الْقَوْمِ قَالَ " بِعْنِيهِ ". فَقُلْتُ بَلْ هُوَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " بِعْنِيهِ قَدْ أَخَذْتُهُ بِأَرْبَعَةِ دَنَانِيرَ، وَلَكَ ظَهْرُهُ إِلَى الْمَدِينَةِ ". فَلَمَّا دَنَوْنَا مِنَ الْمَدِينَةِ أَخَذْتُ أَرْتَحِلُ. قَالَ " أَيْنَ تُرِيدُ ". قُلْتُ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً قَدْ خَلاَ مِنْهَا. قَالَ " فَهَلاَّ جَارِيَةً تُلاَعِبُهَا وَتُلاَعِبُكَ ". قُلْتُ إِنَّ أَبِي تُوُفِّيَ وَتَرَكَ بَنَاتٍ، فَأَرَدْتُ أَنْ أَنْكِحَ امْرَأَةً قَدْ جَرَّبَتْ خَلاَ مِنْهَا. قَالَ " فَذَلِكَ ". فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ قَالَ " يَا بِلاَلُ اقْضِهِ وَزِدْهُ ". فَأَعْطَاهُ أَرْبَعَةَ دَنَانِيرَ، وَزَادَهُ قِيرَاطًا. قَالَ جَابِرٌ لاَ تُفَارِقُنِي زِيَادَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَلَمْ يَكُنِ الْقِيرَاطُ يُفَارِقُ جِرَابَ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ.
Przekazał Dżabir ibn Abd Allah (niech Allah będzie z nich obu zadowolony): Towarzyszyłem Prorokowi ﷺ w podróży i jechałem na powolnym wielbłądzie, który zostawał w tyle za innymi. Prorok ﷺ minął mnie i zapytał:
„Kto to?”. Odpowiedziałem: „Dżabir ibn Abd Allah”. Zapytał: „Co się stało?”. Odpowiedziałem: „Jadę na powolnym wielbłądzie”. Zapytał: „Masz kij?”. Potwierdziłem. Powiedział: „Daj mi go”. Gdy mu go podałem, uderzył wielbłąda i przynaglił go, a od tamtej chwili zwierzę to wysunęło się na czoło karawany. Prorok ﷺ powiedział: „Sprzedaj mi go”. Odpowiedziałem: „On jest twój, o Wysłanniku Allaha ﷺ”. Rzekł: „Sprzedaj mi go. Kupiłem go za cztery dinary, a ty możesz na nim jechać aż do Medyny”. Gdy zbliżyliśmy się do Medyny, zacząłem przygotowywać się do zejścia. Zapytał: „Dokąd idziesz?”. Odpowiedziałem: „Ożeniłem się z wdową”. Zapytał: „Czemu nie ożeniłeś się z młodą dziewicą, abyście mogli się ze sobą bawić?”. Odpowiedziałem: „Mój ojciec zmarł i pozostawił córki, więc postanowiłem poślubić doświadczoną kobietę, by się nimi opiekowała”. Powiedział: „Słusznie uczyniłeś”. Gdy przybyliśmy do Medyny, Wysłannik Allaha ﷺ rzekł: „O Bilalu, wypłać mu należność i dodaj coś ekstra”. Bilal dał mi cztery dinary i jeden dodatkowy kirat. Dżabir powiedział: „Dodatkowa błogosławiona część od Wysłannika Allaha ﷺ nigdy się ode mnie nie oddzieliła”, i ów kirat nigdy nie opuszczał sakiewki Dżabira ibn Abd Allaha.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ kupił wielbłąda Dżabira i dał mu dodatkową kwotę ponad ustaloną cenę.
Dżabir podróżował z Prorokiem ﷺ na powolnym wielbłądzie. Wyjaśnił, że wybrał wcześniej zamężną kobietę, aby opiekowała się jego młodszymi siostrami po śmierci ich ojca.
Złota moneta używana jako środek płatniczy.
Mała jednostka wartości; tutaj była to dodatkowa kwota ponad uzgodnioną cenę.
Zgoda na wykonanie czynności w czyimś imieniu; Bilal zapłacił Dżabirowi w imieniu Proroka ﷺ.
Uczeni wyciągają stąd wniosek, że sprzedaż może być ważna, gdy cena i warunki są jasno określone, nawet jeśli sprzedawca może jeszcze przez pewien czas korzystać ze sprzedanej rzeczy. Prorok ﷺ polecił zapłacić uzgodnioną cenę, a ponadto dał Dżabirowi coś ekstra; podkreśla to zalecenie hojności, która nie zastępuje zawartej umowy. Postępowanie Bilala pokazuje, że zapłata przez pełnomocnika jest dozwolona. Uczeni wskazują też, że opieka Dżabira nad siostrami była jednym z powodów jego wyboru małżeńskiego; preferowanie młodej, niezamężnej kobiety nie jest obowiązkiem i należy uwzględniać okoliczności osób, których dotyczy.
- Przy sprzedaży jasno ustal z góry cenę i ewentualne warunki dotyczące tymczasowego korzystania z rzeczy.
- Zapłać uzgodnioną kwotę, a dodatkową kwotę podaruj dobrowolnie — nie narzucaj jej jako warunku.
- Wybierając współmałżonka, uwzględnij także obowiązki i potrzeby członków rodziny.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.