Sahih al-Bukhari, hadis 2343
Przekazany przez Abdullah ibn Umar. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ
- 1Sulayman ibn Harbprzekazał go al‑Bukhariسُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ
- 2Hammadحَمَّادٌ
- 3Ayyubأَيُّوبَ
- 4Nafi'نَافِعٍ
- 5Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ كَانَ يُكْرِي مَزَارِعَهُ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ وَصَدْرًا مِنْ إِمَارَةِ مُعَاوِيَةَ. ثُمَّ حُدِّثَ عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ كِرَاءِ الْمَزَارِعِ، فَذَهَبَ ابْنُ عُمَرَ إِلَى رَافِعٍ فَذَهَبْتُ مَعَهُ، فَسَأَلَهُ فَقَالَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ كِرَاءِ الْمَزَارِعِ. فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ قَدْ عَلِمْتَ أَنَّا كُنَّا نُكْرِي مَزَارِعَنَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمَا عَلَى الأَرْبِعَاءِ وَبِشَىْءٍ مِنَ التِّبْنِ.
Opowiedział nam Sulajman ibn Harb, opowiedział nam Hammad, od Ajjuba, od Nafiego: że Ibn Umar —niech Allah będzie z nich obu zadowolony— zwykł był wydzierżawiać swoje ziemie uprawne za czasów Proroka ﷺ, Abu Bakra, Umara i Usmana oraz w początkowym okresie rządów Muawiji. Następnie doniesiono mu o przekazie Rafiego ibn Chadidża, według którego Prorok ﷺ zakazał dzierżawy gruntów rolnych. Wówczas Ibn Umar udał się do Rafiego, a ja mu towarzyszyłem; zapytał go o to, a Rafi odpowiedział:
„Prorok ﷺ zakazał dzierżawy gruntów rolnych”. Ibn Umar rzekł do niego: „Wiesz przecież dobrze, że za życia Posłańca Allaha ﷺ zwykliśmy byli wydzierżawiać nasze ziemie w zamian za plony z brzegów strumieni oraz pewną ilość fig”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Ibn ‘Umar sprawdził u Rafi‘a ibn Chadidża informację o zakazie wydzierżawiania ziemi.
Oddanie komuś ziemi do użytkowania w zamian za ustalone wynagrodzenie.
Ustalona część zbiorów rosnących na polu wzdłuż cieków wodnych.
Suche łodygi pozostałe po zbiorze zboża.
Klasyczni uczeni rozpatrywali łącznie różne przekazy dotyczące dzierżawy ziemi i omawiali, które ustalenia mogą prowadzić do niejasności lub niesprawiedliwego podziału. Szkoły prawa różniły się w kwestii warunków stawianych takim umowom; sednem dyskusji fiqh jest to, że wynagrodzenie i podział powinny być jasno określone i nie mogą krzywdzić żadnej ze stron. Ibn ‘Umar pokazuje ponadto, z jaką starannością towarzysz dopytywał o przekaz dotyczący zakazu prorockiego.
- Gdy usłyszysz nieznane ci orzeczenie religijne, poproś wiarygodne źródło o wyjaśnienie.
- W umowie rolnej z góry jasno określ podział plonów, wynagrodzenie i ryzyko.
- Rozstrzygaj spory spokojnie, uwzględniając zarówno przekazane teksty, jak i prawa zainteresowanych stron.
Ten przekaz sahih omawia sposób uprawiania ziemi i stanowi kontekst dla kwestii jej dzierżawy.
Sahih al-Bukhari · #2342 (Sahih)Ibn ‘Abbas i Tawus omawiają w nim wydzierżawianie ziemi pod uprawę, pokrewne zagadnienie fiqh.
Sahih al-Bukhari · #2344 (Sahih)Ten przekaz dotyczy tego samego zagadnienia i wyjaśnia praktykę wydzierżawiania gruntów rolnych.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.