Sahih al-Bukhari, hadis 2344
Przekazany przez Abdullah ibn Umar. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ
- 1Sulayman ibn Harbprzekazał go al‑Bukhariسُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ
- 2Hammadحَمَّادٌ
- 3Ayyubأَيُّوبَ
- 4Nafi'نَافِعٍ
- 5Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ كَانَ يُكْرِي مَزَارِعَهُ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ وَصَدْرًا مِنْ إِمَارَةِ مُعَاوِيَةَ. ثُمَّ حُدِّثَ عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ كِرَاءِ الْمَزَارِعِ، فَذَهَبَ ابْنُ عُمَرَ إِلَى رَافِعٍ فَذَهَبْتُ مَعَهُ، فَسَأَلَهُ فَقَالَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ كِرَاءِ الْمَزَارِعِ. فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ قَدْ عَلِمْتَ أَنَّا كُنَّا نُكْرِي مَزَارِعَنَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمَا عَلَى الأَرْبِعَاءِ وَبِشَىْءٍ مِنَ التِّبْنِ.
Opowiedział nam Sulajman ibn Harb, opowiedział nam Hammad, od Ajjuba, od Nafiego, że Ibn Umar – niech Allah będzie z nich obu zadowolony – zwykł wydzierżawiać swoje ziemie uprawne za czasów Proroka ﷺ, a także za panowania Abu Bakra, Umara, Usmana oraz na początku rządów Muawiji. Następnie doniesiono mu o przekazie Rafiego ibn Chadidża, według którego Prorok ﷺ zakazał dzierżawy gruntów rolnych. Ibn Umar udał się więc do Rafiego, a ja mu towarzyszyłem; zapytał go o tę kwestię, a Rafi odpowiedział:
„Prorok ﷺ zakazał dzierżawy gruntów rolnych”. Wówczas Ibn Umar rzekł do niego: „Wiesz przecież dobrze, że za czasów Posłańca Allaha ﷺ wydzierżawialiśmy nasze ziemie w zamian za plony z brzegów strumieni oraz określoną ilość fig”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Ibn Umar zbadał zakaz dzierżawy i przedstawił praktykę, którą znał.
Oddanie komuś ziemi do użytkowania w zamian za ustaloną opłatę lub udział w plonach.
Cieki wodne lub pasy ziemi wzdłuż nich, których plony wyznaczano jako część wynagrodzenia.
Suche łodygi pozostające po zbiorze zboża.
Klasyczni uczeni omawiają ten przekaz wraz z relacjami o zakazie niektórych form dzierżawy gruntów. Rozróżniają umowy, w których wynagrodzenie zależy od niepewnej lub określonej części plonów, od jasnych i uczciwych ustaleń dotyczących użytkowania ziemi. Prawnicy różnili się co do szczegółowych warunków; dlatego cztery sunnickie szkoły prawa uwzględniają zarówno formę wynagrodzenia, jak i ryzyko sporu. Pytanie Ibn Umara skierowane do Rafiego pokazuje, że uczony starannie bada przekazany zakaz i konfrontuje go ze znaną praktyką.
- Jeśli religijne orzeczenie jest niejasne, poproś o wyjaśnienie zaufanych uczonych.
- Jasno ustal z góry warunki użytkowania ziemi i wynagrodzenia, aby zapobiec sporom.
- Weryfikuj utrwaloną praktykę w świetle wiarygodnej wiedzy i bądź gotów ją zmienić po zbadaniu sprawy.
Ten przekaz również wspomina o dzierżawie ziemi przez Ibn Umara oraz o informacji o zakazie, którą otrzymał od Rafiego ibn Khadija.
Sahih al-Bukhari · #2346 (Sahih)Rafi ibn Khadij opisuje w nim formy dzierżawy gruntów, które stały się powodem prorockiego zakazu.
Sahih al-Bukhari · #2345 (Sahih)Ten przekaz także dotyczy dzierżawy ziemi za czasów Proroka ﷺ.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.