Sahih al-Bukhari, hadis 2488
Przekazany przez Rafi ibn Khadij. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ
- 1Ali ibn al‑Hakam al‑Ansariprzekazał go al‑Bukhariعَلِيُّ بْنُ الْحَكَمِ الأَنْصَارِيُّ
- 2Abu Awanaأَبُو عَوَانَةَ
- 3Sa'id ibn Masruqسَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ
- 4Abaya ibn Rifa'a ibn Rafi' ibn Khadijعَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ
- 5Jego dziadek, Rafi'جَدِّهِ
- 6Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَكَمِ الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِذِي الْحُلَيْفَةِ فَأَصَابَ النَّاسَ جُوعٌ فَأَصَابُوا إِبِلاً وَغَنَمًا. قَالَ وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي أُخْرَيَاتِ الْقَوْمِ فَعَجِلُوا وَذَبَحُوا وَنَصَبُوا الْقُدُورَ، فَأَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِالْقُدُورِ فَأُكْفِئَتْ، ثُمَّ قَسَمَ فَعَدَلَ عَشْرَةً مِنَ الْغَنَمِ بِبَعِيرٍ فَنَدَّ مِنْهَا بَعِيرٌ، فَطَلَبُوهُ فَأَعْيَاهُمْ، وَكَانَ فِي الْقَوْمِ خَيْلٌ يَسِيرَةٌ فَأَهْوَى رَجُلٌ مِنْهُمْ بِسَهْمٍ فَحَبَسَهُ اللَّهُ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ لِهَذِهِ الْبَهَائِمِ أَوَابِدَ كَأَوَابِدِ الْوَحْشِ فَمَا غَلَبَكُمْ مِنْهَا فَاصْنَعُوا بِهِ هَكَذَا ". فَقَالَ جَدِّي إِنَّا نَرْجُو ـ أَوْ نَخَافُ ـ الْعَدُوَّ غَدًا، وَلَيْسَتْ مَعَنَا مُدًى أَفَنَذْبَحُ بِالْقَصَبِ. قَالَ " مَا أَنْهَرَ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ، فَكُلُوهُ، لَيْسَ السِّنَّ وَالظُّفُرَ، وَسَأُحَدِّثُكُمْ عَنْ ذَلِكَ، أَمَّا السِّنُّ فَعَظْمٌ وَأَمَّا الظُّفُرُ فَمُدَى الْحَبَشَةِ ".
Opowiedział nam Ali ibn al-Hakam al-Ansari, opowiedział nam Abu Awana, od Sa’ida ibn Masruka, od Abaji ibn Rifa’a ibn Rafi’a ibn Chadidża, od jego dziadka, który rzekł: Byliśmy z Prorokiem ﷺ w Dhul-Hulajfa, gdy ludzi ogarnął głód i zdobyli wielbłądy oraz owce. Prorok ﷺ znajdował się w tylnej części grupy. Ludzie pośpieszyli się, zarżnęli zwierzęta i postawili kotły na ogniu. Gdy nadszedł Prorok ﷺ, rozkazał wywrócić kotły. Następnie podzielił łupy, uznając dziesięć owiec za równowartość jednego wielbłąda. Jeden z wielbłądów uciekł, a ludzie ścigali go aż do wyczerpania. Ponieważ w grupie było niewiele koni, pewien mężczyzna wypuścił strzałę w stronę zwierzęcia i Allah zatrzymał je za jej pomocą. Wówczas Prorok ﷺ powiedział:
„Te zwierzęta miewają napady nieposłuszeństwa jak dzikie bestie; jeśli któreś z nich wam ucieknie, postąpcie z nim w ten sposób”. Mój dziadek zapytał: „Obawiamy się, że jutro spotkamy wroga, a nie mamy noży; czy możemy dokonać uboju trzciną?”. Prorok ﷺ odpowiedział: „Wszystko, co powoduje wypływ krwi i nad czym zostało wspomniane imię Allaha, jedzcie; z wyjątkiem zęba i paznokcia. Wyjaśnię wam to: ząb to kość, a paznokieć to nóż Abisyńczyków”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Łupy należy dzielić sprawiedliwie, a ubój z konieczności podlega jasnym zasadom.
Przekaz umiejscawia to zdarzenie w Dhu al-Hulajfie: grupa była głodna, zdobyła wielbłądy i owce jako łup, a następnie dokonała ich uboju, zanim Prorok ﷺ zarządził podział.
Miejsce w pobliżu Medyny, w którym podczas tego wydarzenia przebywali Prorok ﷺ i jego towarzysze.
Ostry przedmiot, którym można prawidłowo dokonać uboju zwierzęcia, powodując wypływ krwi.
Zbiegłe zwierzę może być trudne do schwytania; jeśli nie da się go opanować, wolno trafić je pociskiem, aby dokonać uboju.
Uczeni wywodzą, że łupy dzieli się zgodnie z wytycznymi uprawnionej władzy; w tym przypadku Prorok ﷺ zrównał dziesięć owiec z jednym wielbłądem. Większość prawników dopuszcza ubój zbiegłego, nieuchwytnego zwierzęcia strzałą lub podobnym narzędziem, pod warunkiem że popłynie krew i zostanie wymówione imię Allaha. Ząb ani paznokieć nie są ważnymi narzędziami uboju. Cztery sunnickie szkoły prawa omawiają dodatkowe warunki ważności uboju i podziału łupów, ale ten przekaz stanowi dowód na wspomniane zasady podstawowe.
- W przypadku wspólnych łupów poczekaj na sprawiedliwy podział dokonany przez uprawnioną władzę, nawet gdy panuje pośpiech lub głód.
- Podczas uboju wymów imię Allaha i nie używaj do niego zęba ani paznokcia.
- Obchodź się ze zbiegłym zwierzęciem ostrożnie: jeśli nie można go schwytać, zastosuj ważne zasady uboju z konieczności.
Ten sahih przekaz Rafiego ibn Hadidża również omawia warunki uboju i jest merytorycznie zbieżny z dopuszczeniem użycia odpowiedniego ostrego narzędzia.
Sahih al-Bukhari · #2483 (Sahih)Ten przekaz Dżabira ibn Abd Allaha dotyczy podziału łupów i stanowi kontekst dla zarządzania wspólnym majątkiem.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.