Sahih al-Bukhari, hadis 2917
Przekazany przez Abu Huraira. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ
- 1Musa ibn Isma'ilprzekazał go al‑Bukhariمُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ
- 2Wuhaybوُهَيْبٌ
- 3Ibn Tawusابْنُ طَاوُسٍ
- 4Jego ojciecأَبِيهِ
- 5Abu Hurayraأَبِي هُرَيْرَةَ
- 6Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا ابْنُ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَثَلُ الْبَخِيلِ وَالْمُتَصَدِّقِ مَثَلُ رَجُلَيْنِ عَلَيْهِمَا جُبَّتَانِ مِنْ حَدِيدٍ، قَدِ اضْطَرَّتْ أَيْدِيَهُمَا إِلَى تَرَاقِيهِمَا، فَكُلَّمَا هَمَّ الْمُتَصَدِّقُ بِصَدَقَتِهِ اتَّسَعَتْ عَلَيْهِ حَتَّى تُعَفِّيَ أَثَرَهُ، وَكُلَّمَا هَمَّ الْبَخِيلُ بِالصَّدَقَةِ انْقَبَضَتْ كُلُّ حَلْقَةٍ إِلَى صَاحِبَتِهَا وَتَقَلَّصَتْ عَلَيْهِ وَانْضَمَّتْ يَدَاهُ إِلَى تَرَاقِيهِ ". فَسَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " فَيَجْتَهِدُ أَنْ يُوَسِّعَهَا فَلاَ تَتَّسِعُ ".
Opowiedział nam Musa ibn Isma’il, opowiedział nam Wuhajb, opowiedział nam Ibn Tawus, od swojego ojca, od Abu Hurajry — niech Allah będzie z niego zadowolony — że Prorok ﷺ powiedział:
„Przykład skąpca i tego, który daje jałmużnę, jest jak przykład dwóch mężczyzn noszących żelazne płaszcze tak ciasne, że ich ręce są przyciśnięte do obojczyków. Ilekroć szczodry zamierza dać jałmużnę, jego płaszcz rozszerza się tak bardzo, że zaciera jego ślady; lecz ilekroć skąpiec zamierza dać jałmużnę, każde ogniwo zbliża się do następnego, płaszcz zaciska się na nim, a jego ręce przywierają do obojczyków”. I słyszano, jak Prorok ﷺ mówił: „Wtedy wysila się, by go poszerzyć, ale nie może”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Hojność rozszerza serce, podczas gdy skąpstwo wewnętrznie przytłacza tego, kto je okazuje.
Dobrowolny datek charytatywny, którym ktoś pomaga innym i szuka zadowolenia Allaha.
Obrazowe określenie ucisku powodowanego przez skąpstwo oraz swobody, jaką daje hojność.
Kości w górnej części klatki piersiowej, przy barkach.
Klasyczni uczeni wyjaśniają, że Prorok ﷺ za pomocą obrazu żelaznych zbroi unaocznia wewnętrzny stan obu osób. Ten, kto daje, coraz bardziej uwalnia się z uścisku skąpstwa; ten zaś, kto kurczowo trzyma się swojego majątku, odczuwa coraz większy ucisk. Porównanie zachęca do jałmużny i pochwala nie tylko sam dar, lecz także towarzyszące mu duchowe oczyszczenie.
- Wyznacz stały moment, w którym będziesz przeznaczać część dochodu na jałmużnę, nawet jeśli kwota jest niewielka.
- Gdy wahasz się, czy coś ofiarować, zastanów się, czy wynika to z konkretnej potrzeby, czy z przywiązania do majątku.
- Pomóż dziś komuś pieniędzmi, poświęconym czasem lub praktycznym wsparciem — i czyń to ze szczeryą intencją.
To przekazanie wymienia jałmużnę jako akt czci i pokazuje, że hojność może przybierać formy inne niż darowizny pieniężne.
Sahih al-Bukhari · #2786 (Sahih)Ten hadis omawia, kim są najlepsi ludzie, i łączy dobre postępowanie ze szczerym zaangażowaniem na rzecz innych.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.